Kanchi Maha Periyava

Post Reply
thanjavooran
Posts: 2541
Joined: 03 Feb 2010, 04:44
x 180
x 63

#576 Re: Kanchi Maha Periyava

Post by thanjavooran » 28 May 2015, 14:55

A share
Varagooran Narayanan

"குருமூர்த்தியே காமாக்ஷி
பெரியவாள்தான் காமாக்ஷி ஸ்வரூபம்"

(கட்டுரையின் நீளம் கருதி மூன்றாக பிரித்துள்ளேன்.)

சொன்னவர்; நாராயணன்,பாண்ட்ஸ் கம்பெனி.
தொகுப்பாளர்;டி.எஸ்.கோதண்டராம சர்மா
தட்டச்சு;வரகூரான் நாராயணன்.

கலவையில் நவராத்திரி மகோத்ஸவம்.
புதுப்பெரியவாள் பூஜை செய்து கொண்டிருந்தார்கள்.
காலை பதினோரு மணி, ஏராளமான கூட்டம்.

சென்னை, பாண்ட்ஸ் கம்பெனியில் வேலை பார்த்துக்
கொண்டிருந்த நாராயணனுக்கு மகாப் பெரியவாளிடம்
எல்லையில்லாத பக்தி. நவராத்திரி புண்ணிய காலத்தில்
குருமூர்த்தியைத் தரிசிக்க வேண்டாமா?

பூஜை நடக்குமிடத்தில் நெருக்கடி.எதிரே இருந்த
கட்டிடத்தில் அமைதியாக உட்கார்ந்து விட்டார்.

"ஸார்...நமஸ்தே..."

எதிரே, ஓர் இந்தியப் பெண்மணி;ஓர் ஐரோப்பியப் பெண்மணி.

"எங்களுக்கு ஒரு உதவி செய்யமுடியுமா?" என்று
இந்தியப் பெண்மணி கேட்டார்.

"சொல்லுங்கள்...முடிந்தால் செய்கிறேன்."

"இவருடைய விஸா நாளையோடு முடிவடைகிறது.
இந்த அம்மையார் ஆஸ்திரியக்காரர்.மகாப்பெரியவாளை
தரிசனம் செய்ய வந்திருக்கிறார். சுவாமிகளை இப்போதே
தரிசனம் செய்தால்தான்,உடனே சென்னை சென்று,விஸா கெடு
முடிவதற்குள் புறப்பட்டுச் செல்லமுடியும். ப்ளீஸ்..எங்களுக்கு
உதவ முடியுமா?..." இந்திய வழிகாட்டிப் பெண்மணி
பவ்யமாகக் கேட்டுக்கொண்டாள்.

நாராயணன் உடனே உள்ளே சென்று அனுமதி
பெற்றுக்கொண்டு வந்தார்.

கிணற்றின் ஒருபுறத்தில் பெரியவாள் நின்று கொண்டார்கள்.
எதிர்ப்புறத்தில், நாராயணனும் இரண்டு பெண்மணிகளும்.

"...என்ன சொல்லணுமோ,சொல்லச் சொல்லு.
இல்லே...ஏதாவது வேணும்னா கேட்கச் சொல்லு..."

ஆஸ்திரியப் பெண்மணி, வைத்த விழி இமையாமல்,
ஒரு தெய்வத்தைப் பார்ப்பது போன்ற அந்தரங்கப்
பரவசத்துடன், பெரியவாளையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.
வாயைத் திறக்கவில்லை.மௌனமாகப் பேசிக்கொண்டிருந்தாள்
போலும்! அல்லது, சொற்கள் தேவைப்படாத ஒர் ஒட்டுறவில்
உரையாடிக் கொண்டிருந்தாளோ?.

பெரியவாள் ஒர் ஆப்பிள் பழத்தைப் பிரசாதமாகக்
கொடுத்துவிட்டு, உள்ளே சென்று விட்டார்கள்.

இவர்கள் மூவரும் வெளியே வந்தார்கள். சில நிமிஷங்கள்
சம்பாஷணை.வந்த காரியம் நிறைவேறிவிட்ட மகிழ்ச்சி.
...................................................................................................
பகுதி-2

அந்த ஆஸ்திரியப் பெண்மணிக்கு, சிறு பருவத்திலிருந்தே,
'நான்,இந்திய நாட்டுப் பெண்' என்ற உணர்வு இருந்துகொண்டே
இருந்ததாம்.அவளுடைய சகோதரி ஒருத்தி,சிறிது காலம்
பாரதத்தில் இருந்திருக்கிறார்.அவளிடமிருந்து பாரதப்
பண்பாடு,கலாசாரம்,தத்துவம் பற்றி அறிந்துகொண்டாள்.

"நான் இந்தியாவுக்குப் போகணும்..ஆமாம்..
எப்போதாவது எப்படியாவது போயாகவேண்டும்."

மாத வருமானத்தின் ஒரு பகுதியைப் பாரதப்
பயணத்துக்காக ஒதுக்கி வைத்தாள்.போதுமான
தொகை சேர்ந்ததும், ஒரு மாத சுற்றுப்பயணமாக,
தன்னுடைய முப்பதாம் வயதில் பாரதம் வந்துவிட்டாள்.

நூற்றுக்கணக்கான துறவிகளை-ஆசிரமம் என்று
சொல்லப்பட்ட மாட மாளிகைகளில் - சந்தித்தாள்.

மனம் அடங்கவில்லை. வேறு எதையோ; பெரியதாக
எதையோ, மகத்தான எதையோ, மகத்துக்கும்
மகத்தான மகத்தையே கண்ணால் காணத் தவித்தது,

'கலவைக்குப் போங்கோ...' என்று யாரோ சொன்னார்கள்.

கலவை என்ன - கல்கத்தாவா,காட்மாண்டுவா-
தேசப்படத்தைப்பார்த்துத் தெரிந்துகொள்வதற்கு!

விஸா என்ற புலி, பின்னால் உறுமிக் கொண்டிருக்கும்
அவசரத்தில் கலவையைக் கண்டு பிடித்து விட்டார்கள்.

மாளிகைகள் இல்லை; சிம்மாசனங்கள் இல்லை;
ரத்தினக்கம்பளங்கள் இல்லை!

ஓ! இதுதான் இறைவியின் இருப்பிடமாக இருக்கமுடியும்.

அந்த ஆஸ்திரிய பெண்மணிக்கு சிறப்பான ஓர் ஆன்மீக
அனுபவம். வெகு காலமாக, ஒரு தேவமங்கை-
-சொற்கடந்த சோதிப்பிழம்பினாள்-கனவில் காட்சி கொடுத்து
வந்தாராம். அவளைத் தேடிக்கொண்டுதான் பாரதப்
பயணம்! ' 'அவளைக் காணவில்லையே?
கனவில் மட்டும் தான் காட்சி கொடுப்பாளோ?..

அதோ!..இதோ!.. கிணற்றுக்கு அந்தப் பக்கத்தில்.
(நாம் எல்லோரும் மகாப்பெரியவா என்று சொல்கிற
அந்தத் தெய்வ மடந்தை..)

மயக்கும் அருட்பார்வை; மணக்கும் சுற்றுச்சூழல்;
மாலைக் கதிரவனின் செம்மை;முழு நிலவின் அமுதப் பொழிவு..

எந்த ஓர் இந்தியனுக்கும் கிடைக்காத புதையலை நெஞ்சத்தில்
தாங்கிக்கொண்டு,ஆஸ்திரிய மங்கை விமானம்
ஏறிப்போய்விட்டார்.
>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>..>>>>>..
பகுதி-3

அன்றைய தினம் பிற்பகல் மூன்று மணி.

"நாராயணா, அந்தப் பொண்ணு உன்னண்டை
என்ன சொல்லித்து?" பெரியவா கேட்டார்கள்.

நாராயணன்,நடந்தவற்றை,அப்படியே ஒப்புவித்தார்.

மறுநாள் விடியற்காலம் நான்கு மணி, விசுவரூப தரிசனம்.
அடியார் கூட்டத்தில் நாராயணனும் நின்றுகொண்டிருந்தார்.

பெரியவாள் அருகில் ஒரு துறவி. அவரிடம் சுவாமிகள்
ஆத்மார்த்தமாக எதையோ விளக்கிக் கொண்டிருந்தார்கள்.

'மூக பஞ்ச சதி - ஆர்யா சதகத்தில் ஒரு பாட்டு.'

குண்டலி குமாரி குடிலே சராசரஸவித்ர சாமுண்டே
குணினி குஹாரிணி குஹ்யே குருமூர்த்தே
த்வாம் நமாமி காமாக்ஷி.

(பாலா பரமேஸ்வரி,குண்டலினி,சண்டிகை,மாயை
- இவளே,அக்ஞானத்தைப் போக்குகிற குருமூர்த்தி.
இப்படிப்பட்ட காமாக்ஷியை வணங்குகிறேன்)

நாராயணன் நெற்றியில் பனித்துளியாய் ஓர் அலை.

அந்த அயல்நாட்டுப் பெண்மணி கூறினாளே?
"நான், பெரியவாளைக் காணவில்லை;அம்பிகையைத்
தான் பார்த்தேன்!" - என்று.

விஸா என்ற புலியின் உறுமல் இல்லாமல், இத்தனை
ஆண்டுக் காலமும், ஆஸ்திரியாவில் இரவு வேளைகளில்
விழித்திருந்து தரிசனம் கொடுத்தது இவர் தானா?

பெரியவாள், "நாராயணா, உன் சந்தேகத்தை நான்
தீர்த்து வைக்கிறேன்" என்று சொல்லவில்லை.

ஆனால் நைஸாகத் தீர்த்தே விட்டார்கள்
0 x

kvchellappa
Posts: 3513
Joined: 04 Aug 2011, 13:54
x 804
x 221

#577 Re: Kanchi Maha Periyava

Post by kvchellappa » 03 Jun 2015, 13:23

From etouch 142 dt 1-6-2015:
Prof S.Kalyanaraman, Neurosurgeon , Chennai
Once we went for darshanam to Kancheepuram. There was need for a new elephant at Sri Ekambareswarar Temple. One of the senior officials of the Mutt asked me whether I could buy and donate an elephant to the temple. I replied that I was not in a position to do so because of my financial position and commitment at that time. That person then probably thought that if Maha Periyaval had asked me to buy an elephant and donate it I would certainly oblige. As I was having darsanam, he told Maha Periyaval, “Dr.Kalyanaraman wants to donate an elephant to Sri Ekambareswarar temple, Periyaval should bless him. Maha Periyaval did not reply to him and continued to talk to devotees and give them darsanam. Again the official repeated his statement to Maha Periyaval in a louder voice. There was no response. Then he stopped repeating the request. I had a feeling that Maha Periyaval knew my mind and financial position and did not reply to the official as He did not want me to place in an embarrassing position.
Once one of my patient’s mother came to Maha Periyaval to seek His blessings for her daughter’s operation. This was recounted by her to me later; I give below the summary of the conversation.
Mother: My daughter is to have an operation in two days. Please bless her so that the operation will be successful.
63
His Holiness: Do not worry. She will be all right.
Mother: She has to undergo a brain operation. They tell me it is very risky…
His Holiness: Do not worry. She will get better.
Mother: Dr. Kalyanaraman is going to operate on her. Will the Operation be successful?
His Holiness: Do not worry. Your daughter will get cured.
Mother: Can Periyaval please send a message to Dr. Kalyanaraman about my daughter?
His Holiness: Do not worry. Always just before each operation that he performs, Dr. Kalyanaraman prays to me. My blessing is there for your daughter.
The mother came to my clinic straight from Kancheepuram without even going to her house. She said “Maha Periyaval told me that you pray to him before every operation. Is that true?
I replied yes. "It is quite true. Whenever I wash my hands to perform an operation, I take off my operation theatre chappals. As I wash my hands I pray to Maha Periyaval that the patient should get cured. Sometimes my assistants ask me why I remove my chappals while washing my hands for surgery. I have never told them why. They imagine it is to prevent the chappals getting stained with soap and water. I have never even once told my wife or parents or children about this.
May be Maha Periyaval wanted to convey to me that my prayers are reaching Him and He chose you as His messenger."
0 x

thanjavooran
Posts: 2541
Joined: 03 Feb 2010, 04:44
x 180
x 63

#578 Re: Kanchi Maha Periyava

Post by thanjavooran » 06 Jun 2015, 20:00

A share
Varagooran Narayanan

"ஒரு தார்ல 1008 பழம் இருக்கிறதை
நீ இதுவரைக்கும் பார்த்திருக்கியோ.."

கட்டுரையாளர்-பி.சுவாமிநாதன்
'ஜீ தமிழ் டிவி புகழ்'
தட்டச்சு வரகூரான் நாராயணன்

(சுருக்கப்பட்டது சுவாமிநாதன் மன்னிப்பீராக)

சென்னையிலிருந்து ஒரு முக்யஸ்தர் அன்றைக்கு
ஸ்ரீமடத்துக்கு வந்திருந்தார். பெரியவாளின்
திருச்சந்நிதிக்கு சமர்பிக்க வேண்டும் என்பதற்காகத்
தன் தோட்டத்தில் விளைந்த இரண்டு தார்
வாழைப்பழ்ங்களைத் தன்னுடன் கொண்டு
வந்திருந்தார்.பெரியவாளுக்கு வாழைத்தார்களை
சமர்ப்பித்து விட்டு,அவருக்கு நமஸ்காரம் செய்து
பிரசாதம் பெற்றுக்கொண்டு புறப்பட்டார்.

மடத்திலேயே கைங்கர்யம் செய்யும்
கிருஷ்ணமூர்த்தியை அழைத்து 'இந்த ஒவ்வொரு
தார்லயும் எத்தனை பழம் இருக்குன்னு எண்ணிச்
சொல்லு' என்றார் மகா பெரியவா.

கைகளை உதறிக் கொண்டு கிருஷ்ணமூர்த்தி
எழுந்தார். பெரியவாளிடம், "எண்ணிட்டேன் பெரியவா
ஒரு தார்ல 275 பழம்,இன்னொரு தார்ல 375 பழம்
இருக்கு" என்றார்.

"சபாஷ்..சரி.." என்று இழுத்த பெரியவா,"ஒரு தார்ல
1008 பழம் இருக்கிறதை நீ இதுவரைக்கும்
பார்த்திருக்கியோ.."என்று கிருஷ்ணமூர்த்தியைப்
பார்த்துக் கேட்டார்.

ஒரு சில விநாடிகள் கழித்து கிருஷ்ணமூர்த்தி.
"இல்லே பெரியவா...இதுவரை நான் கேள்விப்
பட்டதில்லே..பெரியவா உத்தரவு கொடுத்தா அப்படி
ஒரு தார் எங்கிருந்தாலும் பிடிச்சுண்டு வந்துடறேன்"
என்றார்.

"ஓ...இந்தக் கேள்விக்கெல்லாம் நானே பதில்
சொல்லுவேன்னு ரொம்ப ஆவலா எம் மூஞ்சியை
பாத்துண்டிருக்கியா?" என்று புன்னகையுடன் கேட்ட
பெரியவா, "இதுக்கு நா பதில் சொல்ல வேணாம்.
இளையாத்தங்குடில மாரியம்மன் கோயில் இருக்கு.
அங்கே போ. அந்த அம்மனை தரிசனம் பண்ணு.
உனக்கு எல்லா விவரமும் தானா கிடைக்கும்"
என்று பொசுக்கென்று முடித்தார் மகா பெரியவா.

'1008 பழங்கள் அடங்கிய வாழைத்தாரைப்
பார்ப்பதற்கு இளையாற்றங்குடிக்குப் போ'
என்று பெரியவா கட்டளை இட்டதில் வியப்பு ஒன்றும்
இல்லை.இளையாற்றங்குடிக்கும் காஞ்சி ஸ்ரீசங்கர
மடத்துக்கும் நிறைய தொடர்பு உண்டு.

மகா பெரியவா சொன்னபடி அடுத்த நாளே தன் குடும்பத்தோடு
இளையாற்றங்குடி புறப்பட்டார் கிருஷ்ணமூர்த்தி.
பெரியவா திருவாக்கின்படி மாரியம்மனைத் தரிசித்தார்.
அப்போது கோயிலில் இருந்த யாரோ இருவர்
வாழைத்தார்களைப் பற்றி திடீரென பேசிக் கொண்டிருந்தனர்.
சட்டென்று இவர்கள் பேச்சு காதுகளில் விழ..ஆச்சர்யப்பட்டு
சம்பாஷணை நிகழ்ந்த திசை நோக்கித் திரும்பினார்.

அவர்களிடம், "ஐயா..1008 வாழைப்பழம் இருக்கிற மாதிரி
நல்ல வாழைத்தார் வேணும்.இந்த ஊரில் எங்கே கிடைக்கும்?"
என்று கேட்டார்.

ஏற இறங்கப் பார்த்த ஒரு ஆசாமி தன் வலக்கையை, நீட்டி,
"தோ...தெக்கால போங்க. ஒரு பெரிய கிணத்தைத்
தாண்டியதும் நிறைய வாழைமரம் இருக்கிற தோட்டம்
ஒண்ணு வரும்.அங்கே இருக்கிறவர்கிட்ட கேட்டுப் பாருங்க"
என்று சொன்னார்.

தலையில் முண்டாசு கட்டிய ஒருவர் இவரை எதிர்கொண்டு
விசாரிக்க 1008 வாழைப்பழங்கள் அடங்கிய தார் ஒன்று
வேண்டும் என்று சொன்னார்.சற்று முன் வாழைமரத்தில்
இருந்து அறுத்துத் தரையில் இறக்கி வைக்கப்பட்டிருந்த
தார்களில் இருந்து ஒன்றைத் தூக்க முடியாமல் சுமந்து
வந்தார்.அவர். "இதான் சாமீ நீங்க கேட்ட 1008 பழத்தாரு.."
என்று இவர் முன்பாக வைத்தார்.

உடலெங்கும் புல்லரிப்பு. மகா பெரியவாளின் தீர்க்க
தரிசனத்தை நினைத்துப் பரவசப்பட்டார்.

தோட்டத்துக்காரன் சொன்ன விலையான ரூபாய் முப்பதைக்
கொடுத்து விட்டு,ஒரு ஆசாமியை கூலிக்கு அமர்த்தி
பெரியவா திருச்சந்நிதியின் முன்னால் அந்த வாழைத்தாரைக்
கொண்டு போய் வைத்தார்.

அதைப் பார்த்து பெரியவா புன்னகைத்தார்.

"1008 பழம் இருக்கிற தாரைப் புடிச்சுண்டு வந்துட்டே
போலிருக்கு?" என்று பெரியவா இடி இடியெனச் சிரித்தார்.

"நேத்து ஊர்ல பாக்கறதுக்குக் காயா இருந்தது. பெரியவா
சந்நிதிக்கு வந்தவுடனே மஞ்ச மசேல்னு பழுக்க ஆரம்பிச்சுடுத்து"
என்றார் கிருஷ்ணமூர்த்தி நெகிழ்ச்சியுடன்.

"விஷு (மலையாள புத்தாண்டு) வரப் போகிறது. இந்த தாரை
ரொம்ப கவனமா குருவாயூருக்கு அனுப்பிவிடு" என்றார்
பெரியவா தடாலென்று.

அப்போது பெரியவா கைங்கர்யத்தில் இருந்த சீடர்கள்
"விஷுவுக்கு இன்னும் பதினாலு நாள் இருக்கே..அதுக்குள்ள
இந்த தாரை இங்கே வெச்சிருந்தா அழுகி வீணாப் போயிடுமே"
என்று இவர் காதருகே வந்து குசுகுசுத்தனர்.

அப்போது கிருஷ்ணமூர்த்தி சொன்னார்;

"இது குருவாயூருக்குப் போகணும்னு பெரியவா உத்தரவு
போட்டிட்டாருன்னா, அது பதினாலு நாள் இல்லே...
பதினாலு வருஷம் ஆனாலும் கெட்டுப் போகாது.
அன்னிக்கிப் பழுத்த பழம் போல பொலிவோட பிரகாசமா
இருக்கும். பெரியவா வாக்கு என்னிக்குமே தப்பாது"
என்று சொல்லி தாரைப் பத்திரப்படுத்துமாறு ஒரு
சிஷ்யரிடம் சொன்னார்.

குருவாயூரில் சமர்ப்பிக்கப்படும் வரை அந்த 1008 பழத்தில்
ஒரு பழம்கூட தாரில் இருந்து கீழே விழவில்லை.
முனையில் கருக்கவில்லை. கொஞ்சமும் வீணாகாமல்
புத்தம் புதிதாக அப்படியே இருந்தது அதிசயம்தான்!.
0 x

Pratyaksham Bala
Posts: 3400
Joined: 21 May 2010, 16:57
x 136
x 97

#579 Re: Kanchi Maha Periyava

Post by Pratyaksham Bala » 09 Jun 2015, 09:18

.
1000+ காய்களைக் கொண்ட வாழைத் தார் !

Image
சற்று முன் வாழைமரத்தில் இருந்து அறுத்துத் தரையில் இறக்கி வைக்கப்பட்டிருந்த தார்களில் இருந்து ஒன்றைத் தூக்க முடியாமல் சுமந்து வந்தார்.அவர். "இதான் சாமீ நீங்க கேட்ட 1008 பழத்தாரு.." என்று இவர் முன்பாக வைத்தார்.
1008 பழத் தாரை ஒருவரால் தூக்க இயலுமோ ?
"விஷுவுக்கு இன்னும் பதினாலு நாள் இருக்கே..அதுக்குள்ள
இந்த தாரை இங்கே வெச்சிருந்தா அழுகி வீணாப் போயிடுமே"
என்று இவர் காதருகே வந்து குசுகுசுத்தனர்.
ஒரு வாழைத் தார் சாதாரணமாக இரண்டு வாரங்கள் வரை கெடாமல் இருக்கும். எத்திலீன் இல்லாத இடத்திலே மூன்று வாரங்கள் கெடாமல் இருக்கும். கட்டுப்பாட்டு அறைகளில் ஆறு வாரங்கள் வரையில் கெடாமல் வைத்திருக்கலாம்!
0 x

thanjavooran
Posts: 2541
Joined: 03 Feb 2010, 04:44
x 180
x 63

#580 Re: Kanchi Maha Periyava

Post by thanjavooran » 15 Jun 2015, 11:52

A share
Varagooran Narayanan
"பாம்பு கடி என்றால் அரப்பும் தித்திக்கும்"

(நடக்காத இரண்டு (பயந்த) சம்பவங்களுக்கு
பெரியவாளின் அதிசய தீர்வு)

புதிய தகவல்-இதுவரை வெளியாகாதது.

அனுபவங்கள்-ஸ்ரீ பாலு மாமா

தொகுத்தவர்-திருமதி-ரேவதிகுமார்.

தட்டச்சு-வரகூரான் நாராயணன்.

சம்பவம்-ஒன்று

ஒரு பெண் குழந்தை.ஐந்து வயது இருக்கும்.
அந்த குழந்தை 25 பைசா காசு வைத்திருந்தது.
சிறிது நேரத்தில் பைசா காணவில்லை.
எல்லா இடமும் தேடியும் கிடைக்கவில்லை.
அந்த குழந்தை வாயில் முழுங்கி விட்டது
என்று எல்லோரும் அழுதார்கள்.என்ன செய்வது
என்று தெரியவில்லை.

ஸ்ரீ மகா பெரியவா சிரித்துக் கொண்டார். பின்
அவர்களிடம் இந்த பெண் குழந்தையை வேறு
இடத்திற்கு கூட்டிச் சென்று எல்லா உடைகளையும்
உதறி பாருங்கள் என்று அந்த குழந்தையின்
அம்மாவிடம் சொன்னார்.

அதன்படியே செய்ததில் குழந்தையின் பாவாடை
வழியாக குழந்தையின் இடுப்பில் அந்தக் காசு
ஒட்டிக் கொண்டு இருந்தது தெரிய வந்தது.

சம்பவம்-இரண்டு.

ஒரு லம்பாடி கூட்டம். அதில் ஒரு மாது மிகவும்
குண்டாக இருந்தார். ஒரு நான்கு பேர் அவளைத்
தூக்கிக் கொண்டு வந்து ஸ்ரீ மகா பெரியவாளிடம்
இவளை பாம்பு கடித்து விட்டது என்றனர்.

ஸ்ரீ மகா பெரியவா,"நீ பாம்பை பார்த்தாயா?" என்றார்.
இல்லை. பாம்புதான் கடித்தது என்றனர்.

'சரி கொஞ்சம் சர்க்கரை,அரப்பு,தேன் கொண்டு வா" என்றார்.
சர்க்கரையை அவள் வாயில் போடு" என்றார்.
'எப்படி இருக்கு' என்றார். 'தித்திப்பாக இருக்கு என்றாள்.
'அரப்பை (சீயக்காய் பொடி) போடு என்றார்.
'இப்ப எப்படி இருக்கு' என்றார்.அந்த மாது கசக்கிறது என்றாள்.

"சரி போ பாம்பு கடியில்லை" என்றார்.

"பாம்பு கடி என்றால் அரப்பும் தித்திக்கும்" என்றார்.
0 x

thanjavooran
Posts: 2541
Joined: 03 Feb 2010, 04:44
x 180
x 63

#581 Re: Kanchi Maha Periyava

Post by thanjavooran » 21 Jun 2015, 16:37

A share
Varagooran Narayanan
"கிளி மாதிரி இருக்கிற பெண் கிடைச்சிருக்கா. அவளை உதாசீனப்படுத்தாதே..”

(விவாக ரத்து என்ற கட்டத்தைக் கிட்டத்தட்ட அடைந்துவிட்ட
நிலையில் சேர்த்து வைத்த பெரியவா)

எழுத்தாளர் சாவி சொன்னது:

கொஞ்ச நாளைக்கு முன்பு நான் பெரியவாளைப் பார்க்கப் போயிருந்தேன். அவ்வப்போது போய் என் மன அமைதிக்காக அவரை நமஸ்கரித்து விட்டு வருவது என் வழக்கம். என்னுடன் இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ் மானேஜரும் வந்திருந்தார்.

நான் எப்போது போனாலும் தனிப்பட்ட முறையில் என் நலத்தை விசாரித்து விட்டு, ஆசீர்வதித்துக் குங்குமம் கொடுப்பார்.

இந்த தடவை போனபோது வழக்கம்போல் நமஸ்கரித்தேன். ஆசீர்வதித்தார். குங்குமம் கொடுக்கவில்லை. ஏற்கனவே வந்திருந்த பக்தர்கள் அவர் முன்னே அமர்ந்திருந்தார்கள். அதனால் என்னை விசாரிக்கவில்லையோ அல்லது ஏதாவது பக்தி விஷயமாக சிறிய உரை நிகழ்த்தப் போகிறாரோ அல்லது அவர்கள் சென்ற பிறகு ஏதாவது என்னிடம் ஏதாவது பேசவேண்டும் என்பதற்காகவோ என்று எண்ணி ஒரு பக்கமாகத் தரையில் உட்காந்தேன்.

சில நிமிஷங்கள் கழிந்திருக்கும். அப்போது ஒரு .குடும்பம் வந்தது. அப்பா, அம்மா சுமார் 25 வயதுப் பெண், கூட இரண்டு ஆண்கள் என்று ஐந்து பேர்
.
நம்ப மாட்டீர்கள். அந்தப் பெண்ணின் அழகு கண்ணை பறித்தது. சிவப்பு என்றால் அத்தனை சிவப்பு. நிறமும், மூக்கும் முழியும், களையான முகமும், அடக்க ஒடுக்கமான பதவிசும் அந்த மண்டபத்தையே பிரகாசமாக்கியதைப் போல் உணர்ந்தேன்.

அவர்கள் பழத்தட்டைப் பெரியவாளுக்கு முன்னே பவ்வியமாக வைத்துவிட்டு நஸ்கரித்தார்கள். பம்பாய், கல்கத்தா போன்ற வெகு தூர இடத்திலிருந்து வந்தவர்கள் போல் எனக்குத் தோன்றியது, பெரியவா அவர்களை ஆசீர்வதித்தார். அவர்களுக்கும் குங்குமம் தரவில்லை.

அவர்களும் பெரியவா முன்னே அப்படியே தரையில் அமர்ந்தார்கள். தொடர்ந்து மேலும் பக்தர்கள் வந்து நஸ்கரித்துவிட்டு குங்குமம் வாங்கிக்கொண்டு போனபடி இருந்தனர்
.
பெரியவா எதுவும் பேசவில்லை. நான் அந்த குடும்பத்தினரையும், பெண்ணையும் அவ்வப்போது பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். அந்த பெண்ணின் அழகு முகத்தில் லேசான சோகம் இருப்பதுபோல் எனக்குப் பட்டது.

சில நிமிடங்கள் கழித்து இன்னொரு குடும்பம் வந்தது. வெளிமாநிலக் களை. தொழிலதிபர்கள் மாதிரி இரண்டு, மூன்று ஆண்கள். நாலைந்து பெண்கள், அவர்கள் வருவதைப் பார்த்த அந்த அழகுப் பெண்ணின் குடும்பத்தினர் லேசான பரபரப்புடன் தங்களுக்குள் ஏதோ பேசிக் கொண்டார்கள். அப்படி, இப்படித் திரும்பி பார்த்தனர். ஏற்கனவே அறிமுகமான குடும்பமாக இருக்கும் என்று எனக்குத் தோன்றியது.

வந்தவர்கள் பெரியவாளை நமஸ்கரித்தார்கள். அவர்களை உட்காரும்படி பெரியவா சைகையால் சொன்னார்
.
புதிதாக வந்த குடும்பத்தினரையும் பெரியவாளையும் மாறி மாறிப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். குங்குமம் தந்ததும் கிளம்பலாம் என்று உட்கார்ந்து இருந்தோம். ஏற்கனவே குங்குமம் பெற்றவர்கள் எல்லாரும் எழுந்து கைகூப்பியபடியே போனார்கள்
.
அந்த அழகுப் பெண் குடும்பம், புதிதாக வந்த குடும்பம். நாங்கள் இருவர் மட்டும் அமர்ந்திருந்தோம்.

திடீரென்று பெரியவா ‘தொழிலதிபர்’ குடும்பத்தினரைச் சைகையால் அழைத்தார். அந்த இளைஞனையும் அழைத்தார். அவனும் வந்து குடும்பத்தினருடன் சேர்ந்து நின்றான்

. அவனைப் பார்த்து “நான் சொல்றதைச் செய். உனக்குக் குறையில்லாத வாழ்க்கை அமையும்... கிளி மாதிரி இருக்கிற பெண் கிடைச்சிருக்கா. அவளை உதாசீனப்படுத்தாதே..” என்று சொல்லியபடியே அந்த அழகுப் பெண்ணைத் தன்னிடம் வரும்படிக் கூப்பிட்டார். அவள் பொல பொலவென்று கண்ணீர் விட ஆரம்பித்தாள். அவளுடைய. அம்மா “ போம்மா .. போ.. பெரியவா கூப்பிடறா பார்” என்று சொல்லியபடியே பாசத்துடன் அவளை அணைத்து, லேசாகத் தூக்கி விட்டாள். அந்தப் பெண் துக்கம் நெஞ்சை அடைக்க , கேவலை அடக்கி கொண்டு, கண்ணீரை துடைத்தபடியே எழுந்து வந்து நின்றாள்.

பெரியவா மறுபடியும் அந்தப் பையனைப் பார்த்து “ இப்படி வா.. இவளை அழைச்சிண்டு போ.. சந்தோஷமா இருங்கோ” என்று சொல்லி அவர்களுக்குக் குங்குமம் கொடுத்தார். அந்தப் பையன் அடக்கமாகத் தலையை ஆட்டினான். யாரும் எதுவும் பேசவில்லை.

திடீரென்று இரண்டு குடும்பத்தினரின் முகங்களில் பிரகாசம். பரவசம்!

விவாக ரத்து என்ற கட்டத்தைக் கிட்டத்தட்ட அடைந்துவிட்ட ஒரு தம்பதியை தனது அற்புத சக்தியால் பெரியவா சேர்த்து வைத்து விட்டார். இத்தனைக்கும் பெண்ணின் குடும்பத்தினர் அவருக்குத் தெரிந்தவர்கள் இல்லை (என்பது எனக்குப் பின்னால் தெரிந்தது.). அவர்கள் தங்கள் பிரச்னையைக் கூட அவரிடம் சொல்லவில்லை. அந்தப் பையனும் சிறிது நேரத்தில் அங்கு வரப்போகிறான் என்பதை பெரியாவாள் தனது தெய்வீக சக்தியால் உணர்ந்திருக்க வேண்டும் அதனால்தானோ என்னவோ குங்குமம் கொடுக்காமல் பெண்ணின் குடும்பத்தினரைக் காக்க வைத்திருந்தார்.

அவர்கள் எல்லாரும் போன பிறகு எனக்குக் குங்குமம் கொடுத்தார்!”
0 x

thanjavooran
Posts: 2541
Joined: 03 Feb 2010, 04:44
x 180
x 63

#582 Re: Kanchi Maha Periyava

Post by thanjavooran » 26 Jul 2015, 15:56

A share from my friendசூரிய – சந்திரர்கள் உள்ள வரை உன் கியாதி (புகழ்) இருக்கும் !

சூரிய – சந்திரர்கள் உள்ள வரை உன் கியாதி (புகழ்) இருக்கும் !

Thanks to Mannargudi Sri Sitaraman Srinivasan Mama for the article.

பெரியவர்எம்.எஸ்.ஸிடம் என்ன சொன்னார் தெரியுமோ…?
“சூரிய – சந்திரர்கள் உள்ள வரை உன் கியாதி (புகழ்) இருக்கும் !” என்றார்
மஹாபெரியவர் வழிகாட்டி, தேர்வு செய்த பல சுலோகங்களையும், கீதங்களையும் எம்.எஸ்.அம்மா பாடி ஒலிப்பதிவு செய்து அளித்துள்ளார். மேளராக மாலிகை இவர்உத்தரவின் பேரில்தான் பாடப்பட்டது. பாலாஜி பஞ்சரத்ன தொகுப்பில்சுலோகங்களும் அவர் தேர்வு பண்ணிக் கொடுத்தவைதான். உச்சரிப்பு திருத்தமாக உள்ளதா என்று சரி பார்ப்பதும் உதவுவதும் எனக்குத் தரப்பட்ட பணி. இதை ஒரு மிகப் பெரிய கௌரவமாக நான் கருதிச் செய்து வந்தேன்.
எத்தனை முறை திருத்தம் சொன்னாலும் மனதிலே சோர்வு இல்லாமல் திருத்திக் கொள்வார் அம்மா. ஸ்ரீரங்க கத்யம் மிகக் கடினமான உச்சரிப்பு கொண்டது. அதைத் துல்லியமாக பதம் பிரித்துப் பாட அம்மாவால் தான் முடிந்தது. அதிலே தோஷம் கண்டுபிடிக்க வேண்டும் என்று தேடினாலும் முடியாது! அப்படி ஒரு அப்பழுக்கில்லாத சுத்தம். மேளராக மாலிகையின்வார்த்தைகள் அர்த்தங்களைப் பொதித்துப் பொதித்து அடக்கிய அமைப்பில் இருக்கும்.
‘கெளரிமனோஹர தம்பர சத்தம்‘ என்று வந்தால் ‘கௌரிமனோஹரி‘ என்பது ராகத்தைக் குறிக்கும். ’ஹரிதம்பர சத்தம்‘ என்பது பரமேசுவரனைக் குறிக்கும். (திக்கெல்லாம் தன் ஆடையாகக் கொண்டவன் என்று பொருள்).
இந்த இடத்தில் ஒரு கணத்துக்கும் குறைவாக இடைவெளி கொடுத்து இரண்டு அர்த்தங்களும் விளங்கும்படிப் பாட வேண்டும் என ஆணையிட்ட மஹா பெரியவர்களிடம்‘இது எப்படி சாத்தியம்?’ என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர் சொன்னார்:
“நீயா பாடப் போறே…? அவா பாடிடுவா… நீ ஏன் கவலைப்படறே!”
அதேமாதிரி, பெரியவர்களின் ஆசி அனுக்கிரஹத்தால் உரிய முறையில் துல்லியமாக அந்த இடத்தில் எம்.எஸ்.அம்மா பாடியிருப்பது, கவனித்துக் கேட்டால் புலனாகும்.
இந்த ஒலிப்பதிவு முடிந்து காஸெட் வெளியாகிற தருணத்தில் மஹா பெரியவர்எம்.எஸ்.ஸிடம் என்ன சொன்னார் தெரியுமோ…?
“சூரிய – சந்திரர்கள் உள்ள வரை உன் கியாதி (புகழ்) இருக்கும் !” என்றார்.
இதை விட பெரிய அனுக்கிரஹம் என்ன வேண்டும்?
நினைத்தாலே மகிழ்ச்சியும் மனநிறைவும் மரியாதையும் ஏற்படுத்தக்கூடிய பெயர்எம்.எஸ். அவரது இசையை வியந்து போற்றியவர்களுக்கு மட்டுமின்றி, இசையே தெரியாத பல்லாயிரம் பேர்களுக்கும் கூட ஆதர்சமானவர். அதிசயப் பிறவி என்றே சொல்ல வேண்டும்.
எம்.எஸ். அம்மாவின் அன்பு, கனிவு, கருணை அனைத்தும் அவரது இசையைப் போன்றே கம்பீரம் நிறைந்தது. மூத்த கலைஞர்களிடம் அவர் காட்டிய பணிவு அலாதியானது; புதியதைக் கற்றுக்கொள்ள அவர் மேற்கொண்ட முயற்சி அபூர்வமானது; சக கலைஞர்களை அவர் ஊக்கப்படுத்திய முறை, வழிநடத்திய முறை தாய்மை நிறைந்தது.
அவரோடு பழகிய ஒவ்வொருவரும் அந்த இனிய நினைவுகளை தம் மனத்தில் அசைபோட்டுக்கொண்டே இருக்கின்றனர். அவரது எளிமையும் பக்குவமும் பாந்தமும் ஒவ்வொருவரின் மனத்திலும் நீங்கா இடம் பிடித்திருக்கிறது. ஒவ்வொருவருக்கும்எம்.எஸ். அம்மாவின் ஒவ்வொரு பரிமாணம் பிடிபட்டு இருக்கிறது.
’எங்கள் எம்.எஸ்.’ என்ற இந்தப் புத்தகத்தில், ஒவ்வொருவரும் தாம் புரிந்துகொண்ட விதத்திலேயே எம்.எஸ். அம்மாவைச் சித்திரிக்க முயன்று இருக்கின்றனர்.
நினைத்தாலே மகிழ்ச்சியும் மனநிறைவும் மரியாதையும் ஏற்படுத்தக்கூடிய பெயர்எம்.எஸ்.அவரது இசையை வியந்து போற்றியவர்களுக்கு மட்டுமின்றி,இசையே தெரியாத பல்லாயிரம் பேர்களுக்கும் கூட ஆதர்சமானவர். அதிசயப் பிறவி என்றே சொல்ல வேண்டும்.
எம்.எஸ்.அம்மாவின் இசையையும் ஆளுமையையும் ஒருசேர உணர்ந்து கொள்ளவும் புரிந்து கொள்ளவும் இந்த நூல் உதவும் என்பது உறுதி.
0 x

kvchellappa
Posts: 3513
Joined: 04 Aug 2011, 13:54
x 804
x 221

#583 Re: Kanchi Maha Periyava

Post by kvchellappa » 03 Aug 2015, 17:24

From Amritavarshini:
Mannargudi Sitaraman Srinivasan August 2 at 5:38pm
கச்சேரியின்போது மகா பெரியவாள் தனக்கு முன்பு தட்டில் வைத்திருந்த ஆரஞ்ச்
பழத்தின் சுளைகளை எடுத்துவிட்டு அதன் மூடியால் தரையில் மணி அய்யரின்
பாட்டுக்கு தாளம் போட்டு ரசிக்கிறார். கச்சேரி முடிந்ததும் மணி அய்யர் ” நான்
பாடும்போது லயம் தப்பாமல் தாளம் போட்டு வந்தாரே, அவர் யார்?” என்று கேட்க,
உடன் பாடியவர் மகாபெரியவாள் தான் என்று சொல்ல மணி அய்யர் தன்னை அறியாமல்
“கைலாசநாதா! கபாலீஸ்வரா! என் தெய்வத்தை பார்க்க முடியவில்லையே” என்றாராம். இதை
கேட்ட அத்தனை ரசிகர்களின் கண்களில் தாரையாக கண்ணீர் வந்தது என்று தனது
அனுபவத்தை எழுதியிருக்கிறார். ஒரு சமயம் நாட்டில், பஞ்சம் பட்டினி ஆகியவற்றால்
மக்கள் அவதிப்பட்டபோது பெரியவாள் மதுரை மணி அய்யரிடம் ” நீ கச்சேரியில் கோளறு
பதிகம் பாடு, நவகிரக கீர்த்தனைகளை பாடு” என்றார். அவரது வேண்டுகோளை ஏற்று
கடைசிவரை தன் கச்சேரியின்போது அவைகளைப் பாடாமல் இருக்கமாட்டார்.
0 x

kvchellappa
Posts: 3513
Joined: 04 Aug 2011, 13:54
x 804
x 221

#584 Re: Kanchi Maha Periyava

Post by kvchellappa » 11 Aug 2015, 16:39

From a forward:

வரகூர் முகாம். என்னை,கிட்ட வரும்படி
கூப்பிட்டா. "நான் பாட்டுப் பாடட்டுமா?
நீ கேட்கிறியா?"ன்னா, சரீன்னேன், உடனே,
எனக்கு மட்டும் கேட்கிற குரலில்,

' கண்ணா, சந்த்ரமௌளீஸ்வரர் கிட்ட
...வேதபுரி.....வேதபுரி,,,
...இந்தக் கட்டைவிளக்கில்
...நாலு திரிபோட்டு, எண்ணெய் விட்டு,
...ஏத்தி வை, வேதபுரி...

-அப்டீன்னு, சரளமா பாடினா.

விளக்கு ஏற்றி வை-ன்னு உத்தரவு போட்டிருக்கலாம்.
அப்படிச் செய்யல்லே.ரொம்ப நயமா,சொல்லிக்காட்டிட்டா!,

தினம் எல்லோரும் பஞ்சாங்கம் படிக்கணும்.
திதி,வார,நக்ஷத்ர, யோக,கரணம் தெரிஞ்சுக்கிறதினாலே,
நெறைய பலன் உண்டு-ன்னு சொல்லுவா.
தினம் பஞ்சாங்கம் படிக்கச் சொல்லி கேட்பா.

கொட்டகைக்குப் போனா, தையல் இலை மேலே
கங்காஜலம் வைக்கணும், ஆசமனத்துக்காக.

எனக்கு சமையல் சொல்லிக் கொடுத்திருக்கா,
பெரியவா ! (என்ன, அப்படிக் கண்ணை முழிச்சுப்
பார்க்கிறேள்? பெரியவா, எப்போ சமையல் கட்டுக்குப்
போயிருக்கான்னு தானே? பொஸ்தகம் படிக்காமலே
பெரியவாளுக்கு எல்லாம் ஸ்புரிக்கும்)

"கூட்டு செய்யத் தெரியுமோ"ன்னு ஒரு நாள் கேட்டா.

தெரியாதுன்னேன்.

"நான் சொல்றபடி செய்யி.கூட்டு மிச்சமே இருக்காது.."

"ஜலம் வெச்சு பயத்தம் பருப்புப் போடு.

கொஞ்சம் வெந்தவுடனே, காயைப் போடு.

நன்னா வெந்தப்புறம் கடலைப் பருப்பு,

கொத்தமல்லி விதை, தேங்கா அறைச்சு விடு.

மொளகு சீரகம் போடு.

இப்படிப் பண்ணினா,கூட்டு மிச்சமே இருக்காது.."

பெரியவா சொன்னபடியே பண்ணுவேன்.
அப்போ, கூட இருந்த யதிதிகளும் சாப்பிடுவா.
கூட்டு முழுக்க ஆயிடும்.

-எங்கிட்ட கூட்டு பண்றதைப் பற்றித்தான்
பேசமுடியும்.உபநிஷத் பேசினா,எனக்கு என்ன புரியும்
0 x

thanjavooran
Posts: 2541
Joined: 03 Feb 2010, 04:44
x 180
x 63

#585 Re: Kanchi Maha Periyava

Post by thanjavooran » 15 Aug 2015, 15:52

A share

பெரியவா சரணம்

மகா பெரியவா சேலத்துக்கு ஒரு தடவை வந்த போது நடந்த சம்பவம் இது.

பெரியவா சேலத்திற்கு வந்தால் சேலம் சுகவனேஸ்வரர் கோயில் நந்தவனத்தைச் சேர்ந்தாற் போல் இருக்கும் குளத்தில் தான் மகான் குளிப்பது வழக்கம்.

குளித்து விட்டு வெளியே வந்ததும் பக்தர்களுக்கு ஆசி வழங்குவார். சிவன் கோயில் பாதை வழியே நுழைந்தவுடன் வலப்புறம் முதலில் உள்ள வீட்டில் இருந்தது விசாலாட்சி அம்மாள். மகானின் பரம பக்தை.

கும்பலோடு கும்பலாக நின்று அதுவும் சற்று தூரத்தில் இருந்து மகானைத் தரிசிக்க முடியுமே தவிர அருகில் போக முடியாத அளவுக்கு பக்தர்களின் கூட்டம்.

பெரியவா சேலத்தில் தங்கி இருக்கப் போவதோ சில தினங்கள் தான். அதற்குள் அவர் அருகில் முண்டி அடித்துக் கொண்டு போய்ப் பார்க்க இந்த அம்மாவினால் நிச்சயம் முடியாது. தனக்குக் கொடுத்து வைத்தது அவ்வளவு தான் என்று திருப்திபட்டுக் கொண்ட அந்த அம்மாள் எட்ட இருந்தே தரிசனம் செய்து வந்தாள்.

பெரியாவா ஊருக்குக் கிளம்பும் தினம். அன்று காலையில் குளியல் முடிந்ததும்… வேகமாக வெளியே வந்த பெரியவா விசாலாட்சியம்மாள் வீட்டு வாயிற்படியில் ஏறி நின்று கொண்டு பக்தர்களுக்கு ஆசி வழங்க ஆரம்பித்தார்.

உள்ளே இருந்து வெளியே வந்த விசாலாட்சி அம்மாளுக்குத் தான் காண்பது கனவா அல்லது நனவா என்கிற சந்தேகம். தனது வீட்டில் மகாபெரியவா.. தனக்கு அருகில் மகான்.. கண்குளிர தரிசித்தார். எப்பேர்பட்ட பேறு அந்த அம்மையாருக்கு!

பக்தர்களுக்கு ஆசி வழங்கி விட்டு படியை விட்டு இறங்கும் போது, புன்னகையுடன், விசாலாட்சி அம்மாளைத் திரும்பிப் பார்த்தார் பெரியவா. அதற்கு ஆயிரம் அர்த்தங்கள்…

தன்னை நாடி வரும் பக்தர்களின் உள்ளத்தில் என்ன எண்ணம் இருக்கிறது என்பதை அறிந்து அருள்பாலித்த மகான், இவரைத் தவிர கலியுகத்தில் வேறு யார் இருக்க முடியும்?
0 x

kvchellappa
Posts: 3513
Joined: 04 Aug 2011, 13:54
x 804
x 221

#586 Re: Kanchi Maha Periyava

Post by kvchellappa » 20 Aug 2015, 19:08

A.S. Raman was the first Indian editor of The Illustrated Weekly of India. He shares his memorable moments with Divinity…

The 107th Jayanthi of the Paramacharya of Kanchi falls on May 19. A.S. Raman looks back nostalgically at the moments he shared with the Swami in 1963.

I had looked forward to the day when I could have the privilege of a brief glimpse of the Paramacharya of Kanchi at least from a distance. At last that day came in 1963. I was at Madurai on holiday.

It so happened that the Paramacharya had been camping at Narayanapuram outside the city. One July morning I decided to take a chance at the Matam. I wrote my local address on the visiting card and gave it to one of the aides who immediately sent it for the Mahaswami’s attention. No reaction. I sat in a corner resignedly prepared for a long wait.

After a couple of hours Paramacharya came out to perform “Gho Puja”. Through I was within his sight he did not take notice of me. Since it was time for his other rituals, he disappeared into solitude office of his private retreat.

Hours passed. No response from him till 7 p.m. I was told not to wait any longer, because it was time for Mahaswami’s evening puja after which he would retire for the day.

This went on for five long frustrating days. But I would not give up. The longer I had to wait, the stronger my resolve to have an audience with him. At last on the sixth day, at about 1 pm I received word from the Matam that “Periaval” would like to see me.

I rushed to the Matam without a minute’s delay. But no, it was not that easy. I was told to wait. After four hours, Paramacharya agreed to see me.

The moment of ecstasy had arrived. I was face to face with divinity in flesh and blood. I was immediately reminded of what Arthur Koestler, a tough, intellectually arrogant atheist and iconoclast said about Paramacharya.

After an audience with him, the controversial author of the irreverent book on India and Japan “The Lotus and the Robot”, said in effect that if God exists, here He is!

Receiving me with the sort of smile one saw only on the bronze icons of deities, the sort of smile about which Koestler said: “If ever Jesus smiled, he must have smiled like this great Hindu saint”, the Paramacharya began comfortingly: “Did you have to wait too long? I was only testing the strength of your faith. Now relax. Before you ask about me, I must ask about you.

His questions reflecting his transparent, fatherly concern focused on my family background, early life, my main interests, details of my professional career, my health problems, if any, my life in Bombay, and the like. He was now in a communicative mode, which prompted me to share my ten-page questionnaire with him.

After a casual glance at the questionnaire, he returned it to me saying, “Read out the questions first, before I react to them. After you have finished, I’ll try to answer one by one. No hurry, we can go through the exercise at leisure.

The real reason for my making you wait for nearly six days was my selfish desire to spend a sufficiently long time with you for a meaningful, mutually beneficial discussion. Now you ask and I answer. Let us settle for a long, unhurried tete-a-tete as the French might say.”

Our two-day long discussions that covered a wide range of areas as divergent as Aristotle and Adi Sankara at one extreme and astrophysics and Atharvaveda at the other, were spread over nearly ten hours, five hours each day. The venue was a most unlikely one; The store room with rats, spiders, cockroaches and lizards all over the place.

Paramacharya sitting on the bare floor rested against a rice sack. As we were talking, the stream of bhaktas from different parts of the world and India continued and every one of them received his attention.

They spoke to him in their respective languages in which he also seemed to feel thoroughly comfortable, handling each of these with the ease and grace of his own mother tongue, Kannada.

To my astonishment, his aides told me that he had a mastery of 17 languages.

Three weeks later. The first installment of my two part article had just appeared in my paper. I went to the matam with the issue. The Paramacharya’s aides has already shown him a copy.

Greeting me with an embarrassed smile, he said gently: “After reading your article I feel taller by a few inches. I wish you had not praised me so much.” I said: “It’s nothing, Your Holiness, compared with what the Western intellectuals keep saying about you.”

To which he replied: “I wish you had praised other Sankara peethams also. You see, we have no protocol problems. We are all engaged in the same task of continuing Bhagavatpada’s mission. You could have avoided that unfavourable reference to another matam an equally great institution set up by one of Aid Sankara’s senior disciples. I hope you will not run into rough weather because of your over enthusiasm for the Kanchi matam.

Placing my copy of the weekly before him, I requested him to autograph it. Politely refusing, he said: “Sanyasis don’t sign. Narayana!”

Paramacharya made every devotee feel specially favoured. What endeared him to his devotees was, not his stunning scholarship, which sat lightly on his frail shoulders, but his intensely humane concern and compassion beyond words and his charmingly disarming humility and transparency. He shared his erudition and wisdom with everyone around.

He could explain J.M. Keynes’ General Theory of Employment or Einstein’s Theory of Relativity as lucidly and gracefully as he would narrate a fairy tale to a tiny toddler.
0 x

thanjavooran
Posts: 2541
Joined: 03 Feb 2010, 04:44
x 180
x 63

#587 Re: Kanchi Maha Periyava

Post by thanjavooran » 20 Aug 2015, 20:35

A share
Mayavaram Sri Sivaramakrishna Sastrigal (Mayavaram Periyava) has come with tears & seem highly disturbed.
‘Bhagavata Saptagam’ by him is highly appreciated by Periyava. Mayavaram Sastrigal always know that Sri Krishna himself is hearing the ‘Bhagavatam’ & hence he’ll never mind anyone around & never deviate from ‘Bhagavatam’.
Such a Mahan, came with tears & was speaking to the Manager Sri Viswanatha Iyer of the mutt…
Manager has called Sri Kannan Mama & told, “Sastrigal has come here with lot of stress and anxiety…Let Periyava know this and arrange for His darshan soon”
Sri Kannan Mama approached Periyava who was in ‘visraanthi’
“Yennappa?”, Periyava
Sri Mama informed about Sastrigal.
Periyava asked, “He came in car, right?”
“Yes”
“Ask him to wash his feet and bring him through the backdoor”.
Periyava went & sat under a ‘Nelli’ tree in the mutt. Sastrigal came…
Sri Sastrigal did namaskaram & said with tears, “Periyava! My son-in-law is not feeling well. We took X-rays and it seems half the lungs are gone and doctors say only one lung is functional. They say that he might survive for 27 days or so”
Sri Sastrigal continued & told his prayer, “Even if my worst nighmare comes true, I want Periyava to bless me so that this dhukham does not affect me!” (how many of us know to pray like this…only true mahan/vedantist can think in this line!!!!)
He reiterated, “Even if the sareera goes away, this dhukkam should not affect me”.
Later, Sri Kannan Mama recollected, “although he says it should not affect him…he says it while weeping”
Periyava asked a peculiar question back, “Why can’t the machine lie?”
Sastrigal, “we have taken 27 x-rays…all say the same thing…they have given only 20-27 days for him”.
Periyava, “you have read lots of vedanta…it says “baghavan bhaya nasanaha”..pray to Him”.
Sri Sastrigal took the prasad & left with a (relatively!) lighter heart but rushed back to the mutt within 15 days…
Sri Kannan Mama again recollected, “he was crying uncontrollably”.
Manager, “He cries so much…looks like his son-in-law is gone…take care of him quickly”.
Sri Kannan Mama rushed to Periyava.
Periyava was in ‘Vishraanthi’ this time too. On hearing, “why? Has the son-in-law gone? I am sure all rituals must have been over? Hope he has come here after all that?? He is a learned person – he knows these”
Sri Mama nodded in agreement.
Later, Sri Kannan Mama recollected, “Periyava talked like a common person at that time”.
Same ‘Nelli’ tree, same Periyava, same Sastrigal but totally a different situation.
“Prabho! The words that came from your mouth is true – all machines lied….doctors say that everything is fine…My son-in-law is doing fine!”
Periyava smiled, “Oh! even the machines started lying? I thought only humans lie!”
Periyava heard all the details. Gave prasad & ‘utharavu’ to Mayavaram Sri Sivaramakrishna Sastrigal. Later, Mayavaram Periyava has written a book & mentioned about this incident and mentioned the highlighted, “When words come out of mahans’ mouth, anything can happen!”.
Sri Kannan Mama opines that Mayavaram Sastrigal’s Saptaagam is like ‘express mail & you’ll miss the story if you miss the attention for few minutes. And also says Sastrigal knows every slokam in ‘Bhagavatham’ & will almost say every sloka unlike the ‘Puraanikas’ today.
Sri Mayavaram Sivaramakrishna Sastrigal himself is a ‘Mahaan’ who always knows Sri Krishna is sitting there & hearing his ‘Bhagavatha Sapthaagam’. Even, Triplicane Sri Govinda Damodara Swamigal used to say, “I have a hero worship for him!
0 x

thanjavooran
Posts: 2541
Joined: 03 Feb 2010, 04:44
x 180
x 63

#588 Re: Kanchi Maha Periyava

Post by thanjavooran » 23 Aug 2015, 11:42

A share
ஸந்நிதிக்கு வரும் குழந்தைகளுக்கு வாழைப்பழமோ கற்கண்டோ பெரியவாள் தவறாமல் வழங்குவார். தாமே நேராகக் கொடுப்பதுண்டு; அணுக்கத் தொண்டர்களைக் கொண்டு கொடுப்பதுமுண்டு.

விடுமுறை நாள்களில் பள்ளி ஆசிரியர்கள் பஸ் அமர்த்திக்கொண்டு பசங்களுடன் வருவது வழக்கம். அதனால் அந்நாள்களில் பணியாளர்கள் முன்னதாகவே வாழைப்பழமும் கற்கண்டும் நிறைய எடுத்து வைத்து விடுவார்கள்.

ஒரு விடுமுறை தினத்தன்று பெரியவாள் “இன்னிக்குக் கொழந்தைகளுக்கு வாழைப்பழம், கல்கண்டு குடுக்க வேண்டாம்” என்றார். ஏன் அப்படிச் சொன்னாரென்று புரியவில்லை.

தப தப என்று ஒரு பஸ்-லோட் பள்ளிச் சிறுவர்கள் ஆசிரியர்களுடன் வந்து விட்டனர். தம்மைக் காண வந்த சிட்டுக்களுக்கு ஒன்றும் தராமலா இந்த மா மதுர மஹா தாத்தா திருப்பி அனுப்பி வைப்பார் என்று பணியாளர் எண்ணினார்.

சரியாக அதே சமயம் திருமாளம் பஞ்சாபகேச ஐயர் என்ற பக்தர் ஒரு மூட்டை ஸஹிதம் வந்தார். மூட்டையைப் பெரியவாளுக்கு ஸமர்ப்பித்து, “பெரிவா ப்ரயோஜனப் படுத்திக்கணும்” என்று விண்ணப்பித்துக் கொண்டார்.

மூட்டையிலிருந்து குண்டு மல்லிகைகள் போன்ற நெற்பொரி. பெரியவாள் திருவமுது செய்து வந்தது அதைத்தான். இதை நினைத்தே அவர் ‘ப்ரயோஜனப் படுத்தி’க் கொள்ளச் சொன்னது. ஆனால் பெரியவாளோ தம்முடைய பிக்ஷைக் காலம் வரை தள்ளிப்போடாமல் அப்போதே அதைப் பிரயோஜனப்படுத்திக் கொண்டு விட்டார்.

பணியாளரைப் பார்த்து, “தேவாளுக்குப் பொரி ரொம்ப இஷ்டம். தெரியுமோ? கல்யாணத்துலகூட லாஜ ஹோமம்னு பொரி ஹோமம் பண்றாளோன்னோ? இந்தக் கொழந்தைகள்ளாம் தேவாள்தான். இவாளுக்கு வெல்லச் சக்கரையும் கொஞ்சம் சேர்த்து பொரி நெறய்ய விநியோகம் பண்ணுங்கோ. ஒடம்புக்கும் ஹிதம். மனஸுக்கும் ஸத்வம். பொரி சாப்பிட்டா பாபம் போறதுன்னு சாஸ்த்ரம்” என்றார்.

அவ்வாறே சிறாருக்கு வெல்லச் சர்க்கரை சேர்த்த பொரி வழங்கப்பட்டது. ஆவலாக வாங்கிக் கொண்டனர்.

தலைமையாசிரியர் வியப்பில் ஏற்பட்ட மகிழ்ச்சியுடன் சொன்னார் : “பசங்களில் பல பேருக்கு மஞ்சட்காமாலையும், வயிற்றுப்போக்கும். வாழைப்பழம் கூடாதென்று டாக்டர் சொல்லியிருக்கிறார். ‘பெரியவர்களோ வாழைப்பழம் கொடுப்பதுதானே வழக்கம்? அப்படிக் கொடுத்தால் பிரஸாதத்தை என்ன செய்வது?’ என்று கவலைப்பட்டுக் கொண்டேதான் வந்தேன். பெரியவர்களுக்குத் தெரியாததா? அதுதான் நெற்பொரி கொடுத்து அநுக்கிரஹித்திருக்கிறார்”.

அந்த தீர்க்க திருஷ்டி இருக்கட்டும். அது எல்லா மஹான்களுக்குமே உண்டுதான். ஆனால் அந்தப் பள்ளிப் பாலர்களை தேவர்கள் என்றாரே! அந்த எளிமை அவரொருவருக்கே உரித்தானதல்லவா?
0 x

thanjavooran
Posts: 2541
Joined: 03 Feb 2010, 04:44
x 180
x 63

#589 Re: Kanchi Maha Periyava

Post by thanjavooran » 28 Aug 2015, 05:09

A share

பெரியவா சரணம்

வித்வான் பெரியசாமித் தூரன் சிறந்த தேசியவாதி. தமிழ் அறிஞர். பல சிறந்த பாடல்களை எழுதியுள்ளார்.

அவர் ஒரு சமயம் யோகி ராம்சுரத்குமாரிடம் சென்று தனக்கு முருக தரிசனம் கிடைக்க யோகியார் அருள வேண்டும் என்று யாசித்து நின்றார். யோகி அவர்கள், “காஞ்சிபுரம் செல், மகா பெரியவரைப் பார். அவர் தான் முருகன்” என்றார்.

வியப்பில் ஆழ்ந்த தூரன் உடனே தேனம்பாக்கத்தில் இருந்த மாமுனிவரை தரிசிக்க வந்தார். கிணற்றுக்கு அருகில் இருந்த மகா பெரியவரை தரிசித்தவுடனேயே தூரன் மெய்மறந்தார்; புளகாங்கிதம் அடைந்தார்.

அதுவரை மௌனமாக இருந்த மாமுனிவர் தூரனின் அருகில் வந்தார். “எனக்கு தரிசனம் கிடைத்து விட்டது. பெரும் பேறு பெற்றேன்” என்றார் தூரன்.

மகானோ, பேச்சை திசை திருப்பும் விதமாக, “உங்கள் கால் எப்படி இருக்கிறது?” என்று குசலம் விசாரித்தார். “தரிசனம் கிடைத்துவிட்டது; தரிசனம் கிடைத்துவிட்டது” என்றே தூரன் சொல்லிக் கொண்டிருந்தாரே தவிர பெரியவா கேட்டதற்கு பதில் தரவில்லை.

தூரனுடைய மகள் ‘கொஞ்சி கொஞ்சி வா! குகனே! என்ற கமாஸ் ராகப் பாடலைப் பாட இடமே தேவலோகமானது.

பிறகு தூரன் ‘புண்ணியம் பல கோடி செய்தேனோ’ என்ற கீரவாணி ராகப் பாடலையும், ‘என்ன பெருந் தவம்’ என்ற சகானா ராகப் பாடலையும் இயற்றினார்.

கலியக தெய்வம் நம் பெரியவா!
0 x

thanjavooran
Posts: 2541
Joined: 03 Feb 2010, 04:44
x 180
x 63

#590 Re: Kanchi Maha Periyava

Post by thanjavooran » 01 Sep 2015, 14:29

A share
பணத்துக்காக விடாதே- மஹாபெரியவா

கும்பகோணம் ரங்கராஜ ஐயங்கார் (இன்றைய அஹோபில மட ஜீயங்கார் ஸ்வாமிகள்) 1971ம் வருடம் ரிக்வேதம் பயின்றதும் அதன் பின் வைதீகத் தொழிலில் தன் ஜீவனத்தை மேற்கொள்ளலாமென்று நினைத்ததும் சரிதான் என்றாலும் மஹாபெரியவா அதற்கான உத்தரவைத் தரவில்லை.

அந்த வைணவ அன்பர் 1968ம் ஆண்டிலிருந்தே மஹாபெரியவாளின் பக்தர்களில் ஒருவர். வைதீகத் தொழில் வேண்டாம் என்ற அவரிடம் மஹான் என்ன சொன்னார் தெரியுமா?
“நீ மேற்கொண்டு எல்லா வேதங்களையும் படிக்கணும். அதற்கு உபகாரம் செய்ய நான் ஏற்பாடு பண்றேன். நீ மேலே படி” என்று அன்புக் கட்டளை இட்ட மஹான், அவர் குடும்பம் நடத்த மாதம் ரூ.200/- கொடுக்க ஏற்பாடு செய்ததோடு நில்லாமல், சுயமாக அவரே தனது ஆகாரத்தை சமைத்து சாப்பிடும் உயர்ந்த வழக்கத்திற்கும் வழி செய்து அருளினார்.
ரங்கராஜ ஐயங்காரின் குடும்பமோ பெரியது. இவருடைய சகோதரிகளின் திருமணத்தையும் தமது கருணை உள்ளத்தால் பெரியவா நடத்தி வைத்தார்.மஹான் பண்டரிபுரத்தில் இருந்தபோது ஐயங்கார் ஸ்வாமிகள் அங்கே சென்று அவரை நமஸ்கரித்தார். அப்போது மஹான் அவரிடம் கேட்டார்:
“நீ எனக்கு நமஸ்காரம் செய்யலாமா?”
அதற்கு ஐயங்கார் ஸ்வாமிகள் சொன்ன பதில்:“எங்கள் சம்பிரதாயம் பிரகாரம் யக்ஞோபவீதம், சிகை இல்லாத சன்னியாசிகளை தரிசித்தாலே ஸ்நானம் செய்யணும்னு இருக்கு” என்றார்.
“அப்போ நீ ஏன் எனக்கு நமஸ்காரம் செய்யறே?”
“சாட்சாத் விஷ்ணு அம்சம்தான் இந்த ஜோதி ஸ்வரூபம் என்று எனக்குத் தோன்றுகிறது” என்று தன் வைணவப் பார்வைக்கு ஈஸ்வரரான மஹா பெரியவா அருளிய தரிசனத்தை மெய்சிலிர்ப்போடு கூறி மகிழ்ந்தார்.
இந்த பரம பக்தரான வைணவப் பெரியவருக்கு மஹானின் அருள், ஒரு அதிசயத்தை நிகழ்த்திக் காட்டியது.
இவரது குடும்பம் பெரியதென்றாலும் அதை நன்றாக நடத்திச் செல்லக்கூடிய அளவுக்கு வருமானமே இல்லை. சகோதரிகளின் திருமணம், தினசரி நடைமுறைகளுக்குத் தேவையான பொருட்கள் வாங்க, இதர காரியங்கள் எல்லாவற்றிற்கும் பணம் தேவை. தொடர்ந்து வேதங்களைக் கற்றுக் கொள்ள இவர் முயற்சி செய்து கொண்டு இருந்தபோதுதான் 1978ம் வருடம் இவரை ஜெர்மனிக்கு வரச்சொல்லி ஒரு அன்பர் கேட்டுக் கொண்டார்.
“ஜெர்மனிக்குச் சென்றால் கை நிறையப் பணம். அதனால் குடும்பத்தின் வறுமை நீங்கும்” என்றெல்லாம் ஐயங்கார் ஸ்வாமிகளின் உள்ளத்தில் ஆசை தோன்ற ஆரம்பித்தது. மாத சம்பளம் மூவாயிரம். அத்துடன் திரும்பி வரும்போது கையில் மூன்று இலட்சம் பணம் தரப்படும் என வாக்குறுதி. இந்த வாய்ப்பைத் தவறவிடாமல் இருந்தால் தன் குடும்பம் ஒரு நல்ல நிலைமைக்கு வரும்” என்று நினைத்த ஐயங்கார் ஸ்வாமிகள் அழைப்பு விடுத்தவரிடம் வருவதாக ஒப்புக் கொண்டு ‘மேற்கொண்டு என்ன செய்ய வேண்டுமோ அதைச் செய்யுங்கள்’ என்று சொல்லிவிட்டார்.
எல்லா ஏற்பாடுகளும் துரிதமாக நடந்து, அக்டோபர் 31ம் தேதி புறப்பட வேண்டும் என்றும் முடிவு செய்யப்பட்டது.
இவ்வளவு நடந்திருந்தும், இதுபற்றி இவரது கிராமத்தில் இருந்த தந்தையிடம் கூட சொல்லாமல் மிகவும் இரகசியமாக வைத்திருந்தார். அவரிடம் சொல்லாமல் அயல் நாட்டிற்குப் போக முடியுமா? அக்டோபர் 27ம் தேதி கிராமத்திற்குப் போனார்.
தகவலைக் கேட்டவுடன், தந்தை ஒரே ஒரு கேள்வியைத் தான் கேட்டார்.
“மஹாபெரியவா கிட்டே உத்தரவு வாங்கிட்டியோ?”
“இல்லேப்பா, மஹானிடம் சொன்னா அவர் உத்தரவு தருவாரோ மாட்டாரோங்கிற சந்தேகம் எனக்கிருக்கு. அப்படி அவர் உத்தரவு தரலைன்னா, இவ்வளவு வருமானத்தை விட்டுட மனசு கேட்காதே. அதனாலே தான் நானே முடிவு எடுத்துண்டு கிளம்பறேன். நமக்கோ பணத்தேவை அதிகம். எனக்கும் இதைத் தவிர வேறு வழி தெரியல்லேப்பா” என்றார்.

அன்றிரவு அவர் கிராமத்தில் தங்கி விட்டார். மன உளைச்சலில் அவர் தூக்கம் வராமல் புரண்டு புரண்டு படுத்துக் கொண்டிருந்த போது, திடீரென அவர் முன் மஹான் தோன்றினார்.

மஹான், ஐயங்கார் ஸ்வாமிகளின் தலையை மெதுவாகத் தடவிக் கொடுத்துவிட்டு,“நீ போகத்தான் போறாயா?” என்று ஏக்கத்தோடு கேட்பதாக ஐயங்கார் ஸ்வாமிகளுக்குத் தோன்றியது.

அது முழுமையான கனவுமல்லாமல், முழுமையான நினைவுமல்லாமல் தெரிந்ததில் இவருக்கு மஹா பெரியவா ஏதோ உத்தரவிடுவது போலத் தெரிந்தது. அதனால் மறுதினம் தாமதிக்காமல் மஹானைத் தரிசித்து அவரது அனுமதியைப் பெறக் கிளம்பிவிட்டார்.

அப்போது மஹான், கர்நாடகாவில் பதாமி என்னும் நகருக்கு அருகில் இருந்த வனசங்கரி என்னும் சிறுகிராமத்தில் முகாமிட்டிருந்தார்.

மஹானின் தரிசனத்திற்கு முன், ஐயங்கார் ஸ்நானம் செய்து கொண்டு இருந்தபோது, மடத்து சிப்பந்தி ஒருவர் வந்து இவரிடம், “உன்னை பெரியவா வரச்சொல்லி உத்தரவாகியிருக்கிறது” என்றார்.

தான் வந்திருப்பதையோ, வந்திருக்கும் நோக்கமோ யாருக்குமே தெரியாத நிலையில், மஹான் வரச் சொல்லியிருப்பது இவருக்கு அளவுகடந்த வியப்பைத் தர நேராக மஹானின் முன் நின்று தரிசித்தார்.

“எப்போ கிளம்பப் போறே?” என்று பெரியவா கேட்டதும், தரிசனம் முடிந்ததும் தன் ஊருக்கு எப்போது போகிறோம் என்பதைத்தான் மஹான் கேட்கிறார் என்று ஐயங்கார் ஸ்வாமிகள் நினைத்துத் “தரிசனம் முடிந்ததும் கிளம்புவதாக உத்தேசம்” என்றார்.

மஹான் லேசாகப் புன்முறுவலித்தவாறே,

“நீ ஊருக்குப் போறதே பத்தி நான் கேட்கலே, அசல் தேசம் போகணும்னு ஏற்பாடு செஞ்சுண்டிருக்கியே, அதைத் தான் கேட்டேன்” என்று மஹான் சொல்ல, ஐயங்கார் ஸ்வாமிகளுக்கு மிகவும் ஆச்சரியமாக இருந்தது.

அந்த அதிர்ச்சியிலிருந்து அவர் மீள்வதற்குள், மஹான் தொடர்ந்து அதிர்ச்சிகளை அளித்தவாறு பேசலானார்:

“நீ இங்கு வந்த காரணத்தை நான் சொல்லவா? முந்தா நாள் நான் உன்னைத் தடவிக்கொடுத்து, ‘என்னை விட்டுப் போறயா?’ன்னு கேட்டேன்…. இல்லையா? அதனாலேதான் போகும்போது பார்த்துட்டுப் போகலாமுன்னு இங்கே வந்திருக்கே” என்றார். எப்பேற்பட்ட அதிசயத்தை மஹான் சர்வ சாதாரணமாகச் சொல்கிறார் என்று திகைத்துப் போய் நின்றார் ஐயங்கார் ஸ்வாமிகள்.

தன்னை கிராமத்துக்கு வந்து ஆட்கொண்டது பிரமை அல்ல என்பதை அறிந்த அவர் கண்களில் நீர் மல்க, மஹானின் பொற்பாதங்களில் வீழ்ந்தார். மஹான் அவரை ஆசீர்வதித்தவாறே சொன்னார்.

“உன் ஆசாரத்தை விடாமல் இரு. பணத்துக்காக எதையும் விடாதே. ஆசாரம் தான் முக்கியம். எங்கே போனாலும் அவரவர் ஆசாரத்தை நிச்சயம் கடைபிடிக்க வேண்டும்” என்பது மஹானின் அருள்வாக்கு. ஐயங்கார் ஸ்வாமிகள் என்ன செய்திருப்பார் என்பதை உங்கள் ஊகத்திற்கே விட்டுவிடுகிறேன்…….
0 x

thanjavooran
Posts: 2541
Joined: 03 Feb 2010, 04:44
x 180
x 63

#591 Re: Kanchi Maha Periyava

Post by thanjavooran » 08 Sep 2015, 20:16

A share
வைஷ்ணவ சம்பிரதாயத்தை சேர்ந்த ஒரு அம்மா பெரியவாளை தரிசனம் பண்ணி அவர்கள் மரபுப்படி நமஸ்கரித்து விட்டு நின்றாள். அவள் கண்களில் ஏதோ ஏக்கம், எதிர்பார்ப்பு, நம்பிக்கை.
மெல்ல பெரியவாளிடம் விண்ணப்பித்தாள் ” குடும்பத்துல பலவித கஷ்டங்கள். வியாதி வெக்கை. ஒரு பொண்ணுக்கு கல்யாணம் ஆகி ஏழெட்டு வருஷம் ஆகியும், குழந்தை இல்லை. இன்னொரு பொண்ணுக்கு வயசு எகிறிண்டே போறதே ஒழிய வரன் அமைய மாட்டேங்கறது. பையனுக்கோ படிப்பே வரலை. பண கஷ்டம்………கேரளா போய் நம்பூதிரி கிட்டே பிரச்னம் பாத்தோம். பித்ரு தோஷமாம். பித்ரு கர்மாக்களை ஒழுங்கா பண்ணாம விட்டதுக்கு ராமேஸ்வரம் போய் பரிகாரம் பண்ணணும்…ங்கறார். வைஷ்ணவ சம்பிரதாயப்படி, ராமேஸ்வர யாத்ரை, பரிகார சடங்கு எதுவுமே பண்ணக் கூடாது. என்ன பண்ணறதுன்னே தெரியலை. பெரியவாதான் வழி காட்டணும்” என்றாள்.
“நீங்க தென்கலையா?”
“ஆமா”
“உப்புச்சாறு, சாணிச்சாறு, சடைச்சாறு….ங்கற மூணும் தென்கலைக்கு கெடையாது…….”
” ஆமாமா, எங்க அம்மா கூட உப்புச்சார், சாணிசார், சடைசார்…..ன்னு சொல்லுவா”
“அதேதான். ராமேஸ்வர சமுத்ர ஸ்நானம், உப்புச்சாறு. பஞ்சகவ்ய பிராசனம் சாணிச்சாறு. கங்காஸ்நானம் சடைச்சாறு. ஏன்னா, பரமேஸ்வரனோட சடையில் இருந்துதானே கங்கை வரது! அதுனால, சம்பிரதாய விரோதமா போகவேணாம். அதுக்கு பதிலா, நித்யம் சாளக்ராமம் [பெருமாள்] திருவாராதனம் பண்ணி, திருமஞ்சன தீர்த்தம் சாப்பிடணும். அப்புறம், எகாதசியன்னிக்கு உபவாசம் இருங்கோ. பால், பழம், கிழங்கு சாப்பிடலாம். அன்னிக்கு ஓங்காத்துக்காரர் பன்னெண்டு திருமண் இட்டுண்டு திருவாராதனம் பண்ணணும். சரியா? மறுநா, த்வாதசியன்னிக்கி சீக்கிரமாவே திருவாராதனம் பண்ணிட்டு, துளசி தீர்த்தம் சாப்டுட்டு பாரணை பண்ணணும். தெனமும் ஒரு பசுமாட்டுக்காவது ஒரு கைப்பிடி புல் தரணும். இப்பிடி பண்ணினா, சர்வ பிராயச்சித்தம் பண்ணினாப்ல ஆகும். பண்ணுவியா?”
பெரியவாளோட உபதேசம் ஆக ஆக, அந்த அம்மா அழுகையை அடக்க முடியாமல் மாலை மாலையாக கண்ணீர் விட்டாள்.
“பெருமாளே வந்து சொன்னா மாதிரி இருக்கு பெரியவா. என்னென்னமோ நெனச்சு குழம்பிண்டு இருந்தேன். ராமேஸ்வரம் போகத்தான் வேணும்னு சொல்லுவேள்னு நெனச்சேன். பெரியவா சுத்த ஸ்படிகம். சம்பிரதாய விரோதமில்லாம வழி காட்டிட்டேள்! ”
காமத்தை வென்ற காமேஸ்வரனே நம்மை மாதிரி அல்பங்களுக்காக இறங்கி வந்து நாவினிக்க “நாராயண நாராயண” என்று சொல்லி ஆசிர்வதிக்கும்போது, எல்லா சம்பிரதாயங்களும் அவனுள்ளே அடக்கம்தானே!
0 x

thanjavooran
Posts: 2541
Joined: 03 Feb 2010, 04:44
x 180
x 63

#592 Re: Kanchi Maha Periyava

Post by thanjavooran » 22 Sep 2015, 14:18

A share
My encounters with His Holiness Paramacharya – 1

I was first introduced to the Paramacharya way back in 1981 at the age of 11. My maternal grandparents are big devotees of his. They had the habit of getting his blessings before every marriage at home. It was before my youngest aunt’s marriage that year we made our way to Pandharpur in Maharashtra. At around 3:00 pm, the doors to his room were open to public and I saw him for the first time. The man who opened the door was none other than Balu Mama who is now Swaminadendra Saraswathi Swamigal. After about 2 hours of Darshan in the presence of 20 people, we returned to see him the next morning and once again in the evening. These three Darshans were my first encounters with him. I wondered why people keep asking him for things! Some people asked for his blessings so that their children could get married. One lady asked for Putra Bhagyam. Another man prayed for a promotion at work. The answer for all these queries was a silent blessings. My grandparents kept the wedding invitation and sought blessings. The two day trip to Pandharpur ended and we continued to Mantralayam and onwards to Madras later. Until then, my father did not get to meet him. In fact I don’t remember seeing him with a spiritual guru. But little did I know this was a start of something more profound.



My encounters with His Holiness Paramacharya – 2

My second meeting with him occurred when we visited Kanchipuram in 1984. Bala Periyavaa came into the Kanchi Mutt just 1 year before and we went to see the 3 of them. It was a routine visit for my grandparents. My mother could not come and my father was not so much into Mutt related activities then. He always believed work is worship. Paramacharya was seeing so many visitors come in. He enquired about my grandfather’s relatives and also asked about my parents and aunts/uncles. It was the first time I saw Bala Periyavaa and Nadu Periyavaa. I didn’t think much about the whole visit. Upon returning to Madras we continued with our work. It was around this time that my father who was a psychiatrist (Yes, he is the famous Lord Labak Das in Pennin Manathai Thottu) got a call from one of the Mutt folks regarding a patient. Since this involves confidential information I do not know much about the patient himself. But I do know that he was connected with the people in the Mutt. My father treated him as another patient and moved on as usual. However, one day he got a call from the mutt. The caller said that the paramacharya wanted to meet him at the mutt. As was always the case he was extremely busy and could not give any time for that. Then on a Sunday morning he just asked the driver to come home and asked him to drive to Kanchi. Two hours later he landed at the mutt. Then this happened.

Gentleman: Saar, are you Dr Mathrubootham.

Dad: Yes.

Gentleman: Are you the one who gives TV programs?

Dad: Yes.

Gentleman: Vanakkam saar, I am with the Kanchi Mutt. Swamiji said you will come today. So we were expecting you.

It was this moment that transformed our lives. It was a beginning of something that we will carry with us for lifetimes.



My encounters with His Holiness Paramacharya – 3

My parents had just been stunned by what they heard from the man at the entrance. Upon entering the mutt, my dad quickly changed over to the standard attire and walked towards him. This is what followed:

பெரியவா: உன் பேர் என்ன?

அப்பா: மாத்ருபூதம்

பெரியவா: சொந்த ஊர்?

அப்பா: கூத்தனூர். பேரளம் பக்கத்துல. தாத்தா குட்டக்கரை ராமசாமி ஐயர்.

பெரியவா: ஓ அன்னதானம் ராமசாமி ஐயரா!அவனுக்கு நான் தான் தீக்ஷை கொடுத்தேன். ராமனந்தா சாமி.

My great grandfather passed away in 1952 and this conversation was in 1985. How could someone remember an event so far back. My father could not believe it at all. At that point he sensed he was dealing with an extraordinary man. The conversation later meandered around the patients and my father’s work. Periyavaa was impressed with the progress made by the patient and blessed my parents. My dad was a totally transformed man after this event. Many in the mutt became his friends. Dad then decided not to get any fees from the patient he was treating. He then went for an interview with All India Radio. He said.
“We all get name, fame, health and wealth. But nothing can come close to the blessings we get from holy saints. That way, I am blessed.”



My encounters with His Holiness Paramacharya – 4

At the outset, thanks to one and all who have encouraged me with your likes and comments. Truly overwhelming :-) .

Upon completing his first visit to the mutt, my parents started going back there pretty often. For someone who didn’t believe in the concept of swamijis this was a total transformation. For many years we made frequent trips to Tirumala and other shrines. But not once did I see my father visiting saints. Yes, things do happen. Often, my brother and I would accompany them to Kanchi. Some other times, my maternal grandparents would also join in.

During such visits, the mutt officials would just inform that my dad has come. Swamiji would simply say “நீ இங்கேயே கொஞ்சம் நேரம் உட்காரு”. My dad would then talk about lots of things. Out of nowhere Swamiji would ask about small things in the temples near Koothanur. My grandfather (maternal) was also from Tanjore district and is a cousin to former President RV. He would also enquire about the Prez. It often amused me to hear him say “Avan, Ivan” when it came to the President of India (not yet then). Invariably the conversation would meander and come back to the specific patient. Upon hearing about developments he would say “நீ மடத்துக்கு இவ்வளவு செய்யறியே! நன்னா இரு! இந்த கோயிலுக்கு போய் அம்பாளை தரிசனம் பண்ணிட்டு வா.” We would go to those temples and return there. Then he would specifically ask about people in that temple once we returned. I always used to think that he just knows them so well and so he asked about them.

Few months later the patient returned to the mutt. I remember it was around 1986 when it happened. Upon return of the patient, he said “இவன் நன்னா ஆயிட்டானா! க்ஷேமமா இரு! எல்லாம் உன் தயவு தான்”. He gave a சால்வை to my dad and blessed him. I remember seeing him smile big then! “அத்தருணத்தில் நடமாடிய தெய்வம் தான் எங்களைப் பார்த்து நகைத்தது என்று நான் உணரவேயில்லை”!


My encounters with His Holiness Paramacharya – 5

It was 1986 and we continued our regular visits to the mutt. My dad’s conversation with him continued. The wonders never stopped. My dad had to help out a Madras US consulate officer and meet his holiness with her. She had a strange question in her mind. She wondered if she should marry again for the 4th time! She was divorced thrice already. She smoked while traveling by car. Thankfully when she entered the mutt she stopped all of that. Upon meeting the swamiji she sat in front of him and neither of them spake. 15 minutes later she just stood up, did her pranams, walked out and thanked my dad later. She later told that his holiness told her not to marry for the 4th time now. My dad had written about this episode in a Tamil magazine after Swamiji’s Siddhi in 1994. In a tailpiece he had specifically mentioned. இவரின் தேவை பெரியவாளுக்கு எப்படி தெரிந்தது? அது ஒரு புரியாத புதிர். அது புதிராகவே இருக்கட்டும். தெய்வீகமே ஒரு புதிர் தானே!



My encounters with His Holiness Paramacharya – 6

After about 5 or 6 visits in 85-86, my dad was called by the Mutt office. The message was “Sri
Jayendra Saraswathi wants to meet you.” I was there with him. In fact our entire family including
cousins, aunts, uncles were there in full force. We rented two additional cars as well. At the
mutt we met His Holiness. After blessing all of us he called my dad into his room and
discussed for over 1 hour. This was a one on one meet. We were curiously watching the
proceedings. After that my dad came out.

His Holiness said thus in a nutshell.

Jayendra Saraswathi: உன்னை இந்த மடத்துல எல்லாருக்கும் தெரியறதே! நீ
என்ன டாக்டர்?

Dad: I am a psychiatrist working in Madras.

His Holiness: உனக்கு ஒரு வேலை இருக்கு. கலவைன்னு ஒரு இடம்
காஞ்சியிலிருந்து 40 கிமீ தூரம். அங்கே ஒரு விருத்தாஸ்ரமமும், குழந்தைகள்
நல இடமும் இருக்கு. குடும்பத்தோடு நீ போய் அங்கே இருக்கிறவாளுக்கு
மருத்துவ சேவை செய்யணும்.

Dad: OK. I will do it.

His Holiness: மாசத்துக்கு ஒரு தடவை இல்லைன்னா ரெண்டு மாசத்துக்கு ஒரு
தடவை அவாளை போய் கவனிச்சுக்கோ.

Until then none of us knew that it was in the same kalavai swamiji had attained Sanyasam and
is considered the holiest of places for his devotees. The children’s home was for special
needs kids. Upon completion of the conversation we took leave and met with Paramacharya.
When told about this new mission, He was full of smiles and blessed us all. We returned home
after visiting a few temples in kanchi. Thus began the mission that has till date given us all the
bountiful blessings that we enjoy.

*****

Narrated by the blessed devotee Shri Basker Mathrubootham.
0 x

thanjavooran
Posts: 2541
Joined: 03 Feb 2010, 04:44
x 180
x 63

#593 Re: Kanchi Maha Periyava

Post by thanjavooran » 25 Sep 2015, 12:24

A share

"சிருங்கேரி மடம், காஞ்சி மடத்துக்கிடையே ஏதோ கசமுசா என்று சிலர் பேசுவார்களே?"

சொன்னவர்; ஸ்ரீமடம் பாலு


சிவராஜன் வீட்டில் பலவகையான கஷ்டங்கள், எந்தக் காரியத்தைத் தொட்டாலும் தோல்வி. இன்னது என்று கண்டுபிடிக்க முடியாத சிறு சிறு நோய்கள். வீட்டில் அன்யோன்யம் குறைந்தது. ஜோஸ்யர் சொன்னார், "உங்கள் ஜாதகப்படி பெரிய குற்றம் (தோஷம்) ஏதுமில்லை.அம்பாள் க்ஷேத்திரங்கள் ஐந்து இடங்களுக்குச் சென்று தரிசனம் செய்யுங்கள்.அதுவே போதும்" காஞ்சி காமாக்ஷி,மதுரை மீனாக்ஷி, காசி விசாலாக்ஷி என்று பிரபலமாகக் கூறப்படுகின்ற அம்பிகைகளைத் தரிசனம் செய்துவிட்டார், சிவராஜன். இன்னும் இரண்டு சக்திபீடங்கள் போக வேண்டும். பெரியவாளிடம் வந்து விண்ணப்பித்துக்கொண்டார்.

"பெரியவா உத்திரவு செய்கிற க்ஷேத்திரம் போய் தரிசனம் செய்கிறேன்." தொண்டு செய்யும் சிஷ்யரைப் பார்த்தார்கள், பெரியவாள், " நீதான் ரெண்டு அம்மன் க்ஷேத்திரம் சொல்லேன்..." அவர் உடனே, "திருவானைக்காவல் அகிலாண்டேஸ்வரி, திருவொற்றியூர் வடிவுடையம்மன் (திரிபுரசுந்தரி)" என்றார்.

"ரொம்ப சரி...இந்த ரெண்டு கோயில்லேயும் ஆதிசங்கரர் தரிசனம் பண்ணியிருக்கார். நான் ரெண்டு க்ஷேத்ரம் சொல்றேன். அங்கே முதல்லே போயிட்டு வா, வந்து திருவானைக்கா திருவொற்றியூர் போகலாம் என்ன?"

"உத்திரவுப்படி..."

"சிருங்கேரி சாரதாம்பாள், கொல்லூர் மூகாம்பிகை தரிசனம் பண்ணு முதல்லே..."

சிவராஜன் திருப்தியுடன் சென்றார்.

அருகிலிருந்தவர்களுக்குத்தான் ஆச்சரியமாக இருந்தது.எவ்விதத் தயக்கம் இல்லாமல்,சிருங்கேரி சாரதாம்பாள் தரிசனம் செய்யச் சொல்கிறார்களே?.

சிருங்கேரி மடம், காஞ்சி மடத்துக்கிடையே ஏதோ கசமுசா என்று சிலர் பேசுவார்களே? அது பொருளற்ற வார்த்தை என்பதைப் பெரியவாள் சுட்டிக் காட்டி விட்டார்கள். "அந்த ரெண்டு க்ஷேத்திரத்திலும் ஆதிசங்கரர் தபஸ் பண்ணியிருக்கார். க்ஷேத்திரவாசமே ரொம்பப் புண்ணியம்" என்றார்கள்,பெரியவாள்.
0 x

grsastrigal
Posts: 802
Joined: 27 Dec 2006, 10:52
x 19

#594 Re: Kanchi Maha Periyava

Post by grsastrigal » 03 Oct 2015, 14:42

சரவணப் பொய்கை-சாக்ஷாத் பராசக்தியின் சரீரம்."

முருகனின் பூர்வ அவதாரம்-பெரியவா சொன்னது

(கிழக்கு தாம்பரத்தில் 30-09-2015 அன்று திரு சுந்தர் குமார் தன் உபன்யாஸத்தில் (சுப்ரமண்ய புஜங்கம்) அற்புதமாக விளக்கிக் கூறினார்).

(Thanks to Annadhanam mama of varagur)

பிரம்மாவின் மனஸிலிருந்து உதித்தவர் ஸனத்குமாரர். அவர் பிரம்ம ஞானி. சுகாசாரியார் மாதிரி, உள்ளும் புறமும் எல்லாம் ஒன்று என்று ஸதாகாலமும் உணர்ந்திருந்தவர். இப்படிப்பட்டவருக்கு விசித்திரமாக ஒரு நாள் ஸ்வப்னம் வந்தது. ஸ்வப்பனத்தில் தேவர்களும் அசுரர்களுக்கும் சண்டை நடந்தது. அதில் ஸனத்குமாரர் தேவ சேனாபதியாக யுத்தம் செய்து, அசுரர்களை எல்லாம் சம்ஹரிக்கிறார்.
விழித்தெழுந்ததும் அவருக்கே ஆச்சரியமாக இருந்தது. தகப்பனாரான பிரம்மாவிடம் போய் ஸ்வப்பனத்தைச் சொல்லி, அதற்கென்ன அர்த்தம் என்று கேட்டார்.


“குழந்தை! நீ பூர்வ ஜன்மத்தில் வேத அத்யயனம் செய்தாய். அதில் தேவாசுர யுத்தம் என்று வருவது உன் மனஸில் ஆழப் பதிந்துவிட்டது. வேத யக்ஞங்களால் ஆராதிக்கப்பட்டு அநுக்கிரகம் செய்கிறவர்கள் தேவர்கள். இவற்றை அழிக்க நினைக்கிறவர்கள் அசுரர்கள். உனக்கு வேதத்தில் இருந்து ஆழ்ந்த பிடிமானத்தால், “அசுரர்களையெல்லாம் நாமே சம்ஹாரம் செய்துவிட மாட்டோமா?’ என்று பூர்வஜன்மத்தில் ஆத்திரப்பட்டாய். அந்த நினைப்புத்தான் இந்த ஜன்மாவிலும் தொடர்ந்து வந்து ஸ்வப்னமாக வெளியாகி இருக்கிறது” என்றார் பிரம்மா.


ஸனத்குமாரரிடம் பிரம்மா, “உனக்கு எந்த எண்ணம் உண்டானாலும் அது வாஸ்தவத்திலேயே நடந்துவிடும். அதனால் நீ யதார்த்தமாகவே ஒருநாள் தேவ சேனாதிபதியாக அசுர சம்ஹாரம் செய்யத்தான் போகிறாய்
.
இந்த ஜன்மாவில் நீ, ‘தேவராவது, அசுரராவது, எல்லாம்
ஒரே பிரம்மம்’ என்று இருப்பதால், இன்னொரு ஜன்மா எடுத்து இதைச் செய்யப் போகிறாய்” என்றார்.


வாக்கு, மனம், சரீரம் மூன்றும் ஒருத்தருக்கு சத்தியத்திலேயே பிரதிஷ்டையாகிவிட்டால், அப்படிப்பட்டவர் உத்தேசிக்காமலே அவருக்கு ஒரு பெரிய சக்தி வந்துவிடும். அதாவது, அவர் எது சொன்னாலும் அதுவே சத்தியத்தைத்தான் சொல்ல வேண்டும் என்றில்லாமல், அவர் எது சொன்னாலும் அதுவே சத்தியமாகிவிடும். தவறுதலாகவோ, தெரியாததாலோ அவர் உண்மைக்கு விரோதமாக ஒன்றைச் சொன்னால்கூடத் வாஸ்தவத்தில் அப்படியே நடந்துவிடும். பரம சத்தியத்திலேயே ஸ்திரமாக நின்ற ஸனத்குமாரர் எதை நினைத்தாலும் – ஸ்வப்னத்தில் நினைத்தால்கூட – அதுவே சத்தியமாகிவிடும்.


இந்த சமாசாரம் தெரிந்து கொண்ட பின் ஸனத்குமாரர் ஆத்மாராமராக, பரப்பிரம்மத்தைத் தன்னில் தானாக அநுபவித்துக்கொண்டு, பழையபடியே உட்கார்ந்து விட்டார். லோகமெல்லாமே அவருக்கு ஸ்வப்னமாகி விட்டதால் தம் ஸ்வப்பனத்தைப் பற்றி நினைக்கவேயில்லை.


ஆனால் இவர் ஸ்வப்பனத்தில் நினைத்த நினைப்பு அசத்தியமாக போய்விடக்கூடாதே என்று பரமேசுவரனுகக்கு விசாரம் வந்துவிட்டது. அதனால், இவர் தரிசனத்துக்காகத் தபஸ் பண்ணாதபோதே, அவராகப் பார்வதீ ஸமேதராக இவருடைய ஆசிரமத்துக்கு வந்து விட்டார்.


ஸனத்குமாரருக்கோ மரம், மட்டையிலிருந்து சகலமும் ஒரே பிரம்மமாகத்தான் தெரிந்தது. பிரம்மத்தில் உசந்த பிரம்மம் தாழ்ந்த பிரம்மம் என்று உண்டா என்ன? எல்லாம் பிரம்மம் என்ற மாதிரியே பரமேசுவரனும் பிரம்மமாகத் தெரிந்தார். அவரை உபசரிக்க வேண்டும், பூஜை பண்ண வேண்டும் என்ற எண்ணமே ஸனத்குமாரருக்குக் கொஞ்சம் கூட உண்டாகவில்லை. அவர் தம்பாட்டுக்கு உட்கார்ந்தது உட்கார்ந்தபடி இருந்தார்.


பார்வதீ – பரமேசுவராள் ரொம் நேரம் நின்று பார்த்தார்கள். ஒரு பலனும் இல்லை. இப்படி மகா ஞானியாக ஒரு பிள்ளை இருப்பதைப் பார்த்து அவர்களுக்குப் பரமப் பிரீதிதான். இருந்தாலும் ஈசுவரன் பொய்க் கோபத்துடன் ‘ஞானி என்ற அகங்காரம்தானே உனக்கு? நாங்கள் லோகத்தின் மாதா பிதாக்கள் வந்திருக்கும்போது அவமதித்துவிட்டாயே. நான் சாபம் கொடுத்தால் என்ன செய்வாய்?’ என்று கேட்டார்
ஸனத்குமாரர் பயந்துவிடவில்லை. அலட்சியமாக, “நீர் சாக்ஷாத் மகா கோபிஷ்டரான ருத்திரராக இருந்து சாபம்தான் கொடும். அது ஆத்மாவைப் பாதிக்காது” என்று சொல்லிவிட்டு நிச்சிந்தையாக இருந்தார்.


‘அடடா, எப்பேர்ப்பட்ட உண்மையான ஆத்ம ஞானி!’ என்று ஈசுவரனுக்கு ரொம்ப சந்தோஷமாகிவிட்டது.
இன்னும் கொஞ்சம் பரீட்சை பார்த்து, பூராவும் ஞானி தானா என்று தெரிந்துகொள்வோம் என்று நினைத்து, “அப்பா; உன்னுடைய ஞானத்தை நான் ரொம்பவும் மெச்சுகிறேன். என்ன வேண்டுமானாலும் வரம் கேள். தருகிறேன்” என்றார்.
ஸனத்குமாரர் சிரித்தார். ‘உம் வரத்தை நீரே வைத்துக் கொள்ளும். எதை அடைந்தபின் இன்னொன்று வேண்டும் என்ற ஆசை லவலேசமும் இருப்பதில்லையோ, அப்படிப்பட்ட நிறைந்த நிறைவாக இருக்கிற எனக்கு வரத்தினால் ஆக வேண்டியது கடுகத்தனைக்கூட இல்லை’ என்று தீர்மானமாகச் சொல்லி விட்டார்.


அதற்கும் ஒரு படி மேலே போனார். “பரமேசுவரா! நீ பேசுவதிலிருந்து பார்த்தால் நீதான் வரம், சாபம் இதுகளிலெல்லாம் ஏதோ அர்த்தம் இருக்கிறதென்று நினைப்பதாகத் தெரிகிறது. அப்படியானால் சரி, உனக்கு ஏதாவது வரம் வேண்டுமானால் கேள். தருகிறேன்” என்றார்.


ஸனத்குமாரர் சொன்னதைக் கேட்டு ஈசுவரனுக்குப் பெருமையாக இருந்தது. நம் குழந்தை நம்மிடம் ‘தாட்பூட்’ செய்தால், நமக்கு சந்தோஷமாகத்தானே இருக்கும்? சர்வ லோக மகேசுவரனான அவர் ரொம்பவும் தழைத்து தம்மைச் சிறியவராக்கிக் கொண்டு ஸனத்குமாரரிடம் வரம் கேட்டார். இவருடைய ஸ்வப்பனத்தை நிஜமாக்க இதுவே வழி என்று நினைத்துக் கேட்டார்.


“அப்பா! இப்பேர்ப்பட்ட மகா ஞானியான நீ பிரம்மாவுக்குப் பிள்ளையாகப் பிறந்திருக்கிறாய். பிரம்மா செய்த பாக்கியம் எனக்கும் கிடைக்கும்படியாக வரம் கொடுப்பாய்! இன்னொரு ஜன்மாவில் நீ எனக்குப் புத்திரனாகப் பிறக்கும் படி கேட்டுக் கொள்கிறேன்” என்றார்.


“ஆஹா, உனக்குப் பிள்ளையாகப் பிறக்கிறேன்” என்று ஒப்புக் கொண்டார் ஸனத்குமாரர். ஞானம் வருகிறவரையில்தான் இனிப் பிறவி வேண்டாம் என்று அழுவோம்.
ஞானம் வந்துவிட்டால் எப்போதும் ஆனந்த ஸாகரம்தான். ஜன்மா கின்மா எல்லாம் அதில் ஒரு சின்னக் குமிழி மாதிரிதான். அது வேண்டும் வேண்டாம் என்பதெல்லாம் ஒரு பொருட்டாகவே தெரியாது.


ஸனத்ககுமாரர் சொல்வதெல்லாம் சத்தியமாகிவிடும் அல்லவா? இப்போது ஈசுவரனை மட்டும் பார்த்ததுதான் ‘உனக்குப் பிள்ளையாகப் பிறப்பேன்’ என்றார். அம்பாளையும் சேர்த்து, ‘உங்களுக்குப் பிள்ளையாகப் பிறப்பேன்’ என்று சொல்லவில்லை.


இதையும் ஸனத்குமாரர் யோசித்துப் பார்த்தார். ஸனத்குமாரருக்கும் தாம் பார்வதியை நீக்கி பரமேசுவரனுக்கு மட்டும் பிள்ளையாகப் பிறப்பதாகச் சொன்னதிலும் ஒரு நியாயம் தெரிந்தது. அவருக்கு எவரிடமும் நிர்ப்பயம் தான். அதனால் அந்த நியாயத்தை வெளிப்படையாகவே சொன்னார்.


‘கேட்காதவருக்கு ஒன்றைத் தரக்கூடாது என்று சாஸ்திரம். அந்த நியாயப்படி நீதான் என்னிடம் வரம் கேட்டாயே தவிர, பார்வதி கேட்கவில்லை. ஆகவே, உனக்கு மட்டுமே பிள்ளையாகப் பிறப்பேன். நீ மட்டுமாக என்னை எப்படி உற்பவிக்கச் செய்வாயோ, அப்படிச் செய்துகொள்” என்று ஸ்வாமியிடம் சொன்னார்.


இதைக் கேட்டதும் அம்பாளுக்கு ரொம்ப ஏமாற்றமாக, பரம துக்கமாக ஆகிவிட்டது. லோகத்திலுள்ள சமஸ்த ஜீவராசிகளும் அவள் குழந்தைகள்தாம் என்றாலும், இது அந்த ஞானாம்பாளுக்கே தெரியும் என்றாலும், இப்படிப்பட்ட ஒரு பிரம்மஞானி மறுபடியும் பிறக்கிறபோது, அவன் நேராகத் தனக்குப் பிள்ளையாகப் பிறக்கவேண்டும் என்று அவளுக்கும் ஆசையிருந்தது.


இவர் சாஸ்திரத்திலிருந்து நியாயம் காட்டினமாதிரி, அவளும் காட்டித் தர்க்கம் பண்ணினாள். “சாஸ்திரங்களில் பதியையும் பத்தினியையும் ஒன்றாகத்தான் சொல்லியிருக்கிறது. பதி பிரார்த்திப்பதெல்லாம் பத்தினியையும் உத்தேசித்துத்தான். ஆனதால் நான் தனியாக வரம் கேட்க வேண்டும் என்றில்லை. அவர் கேட்டதாலேயே நீ எனக்கும் புத்திரனாக வரத்தான் வேண்டும்” என்று ரைட் கேட்டாள்.


ஸனத்குமாரர் யோசித்தார். “அம்மா, நீ சொல்வது நியாயம்தான். இருந்தாலும் நான் ஈசுவரனிடமிருந்து மட்டும் உற்பவிப்பது இன்னொரு தினுசில் எனக்குத் திருப்தி தருவதாகத் இருக்கிறது. எல்லாம் பிரம்மம் என்று எனக்குத் தெரிந்தாலும், அதற்கே நீங்கள் இரண்டு பேரும் எனக்கு இத்தனை ‘டைட்டில்’ கொடுத்தாலும், ஒரு விஷயத்தில் எனக்குப் பக்குவம் வரவில்லை. அதாவது, ஸ்திரீ புருஷ சம்பந்தத்தில் நாம் பிறப்பதாவது, கர்ப்பவாசம் செய்து கீழ்முகமாக ஜனிப்பதாவது என்று இன்னமும் எனக்கு அருவருப்பாகத்தான் இருக்கிறது. பிரம்ம ஞானிக்கு இப்படி இருக்கக் கூடாததுதான். ஆனால் ஏனோ இருக்கிறதே. அதனால் இதைச் சொல்கிறேன். ஆகையால் நீ பெரிய மனசு பண்ணி, உன் பதி மட்டுமே என்னைச் ஜனிக்கச் செய்வதற்கு அநுமதி தர வேண்டும்” என்றார்.


ஆனால் அம்பாளுக்கு மனசு வரவில்லை.
யோசித்துப் பார்த்துக் கடைசியில் ஒரு ‘ராஜி’ க்கு – ‘காம்ப்ரமைஸு’க்கு – வந்தார்கள்.


ஆதியில் பரமேசுவரன் பஸ்மாசுரனுக்கு வரம் தந்திருந்தார். இந்த வர பலத்தால், அவன் யார் தலையில் கைவைத்தாலும் அவர் பஸ்பமாகிவிடுவார்.


வரம் பலிக்கிறதா என்று பரமேசுவரனிடமே பரீட்சை பார்க்க வந்தான் அசுரன். உடனே அவர் அந்தர்த்தானமாகி விட்டார்.
அந்தச் சமயத்தில் அம்பாள் ஏதோ லீலா நிமித்தம் தன்னுடைய ஸர்வக்ஞத்வத்தை மறைத்துக்கொண்டு சாதாரண ஸ்திரீ மாதிரி இருந்தாள். எனவே, திடீரென்று பரமேசுவரனின் சரீரம் மறைந்ததைப் பார்த்ததும் அவளுக்குப் ‘பகீர்’ என்றது. பதிவிரதா ரத்தினமான அவளால் ஈசுவரனின் பிரிவைத் தாங்க முடியவில்லை. அப்போதே அப்படியே உருகிவிட்டாள்.


யதார்த்தத்திலேயே அவளுடைய சரீரம் உருகி ஒரு ஜலாசயமாக (நீர் நிலையாக) ஆகி விட்டது. அதுதான் சரவணப் பொய்கை.


பிறகு பஸ்மாசுரன் மறைந்து ஸ்வாமி சரீரத்துடன் வந்ததும், அம்பாளும் தன் திவ்விய தேகத்தை எடுத்துக் கொண்டாள். இருந்தாலும் அவளுடைய பதிவிரதா தர்மத்துக்கும் பிரேமைக்கும் அடையாளமாக சரவணப் பொய்கையையும் அழியாமலிருக்கும்படியாக அநுக்கிரகத்தாள். சரவணம் சாட்க்ஷாத் இவள் சரீரம்தான். அது இப்போது நினைவுக்கு வந்தது.


அதனால், ஸனத்குமாரர் அடுத்த ஜெனமாவில் பரமேசுவர தேஜஸாக ஜனித்து விடுவதென்றும், பிறகு அதை அம்பாள் சரவணம் என்ற தன் சரீரத்தில் தாங்கி ஸுப்ரம்மண்ய ஸ்வரூபமாக்கித் தருவதென்றும் முடிவு செய்து கொண்டார்கள்.


இதன்படியே பிற்பாடு ஈசுவரன் தன் நெற்றிக் கண்களிலிருந்து பொறிகளை வெளியிட்டார். ஸனத்குமாரர்தான் இப்படி ஆவிர்பவித்தவர். அந்தத் தேஜசின் உக்கிரத்தை எவராலும் தாங்க முடியவில்லை. முதலில் கங்கை தாங்கப் பார்த்தாள். முடியவில்லை.


அப்போது பிரம்மா அவளிடம், “இதைக் கொண்டுபோய் சரவணத்தில் சேர்த்துவிடு” என்றார்.


“ஆனானப்பட்ட என்னாலேயே தாங்க முடியாத உக்ர ஜ்வாலையை அந்தச் சின்னப் பொய்கை எப்படித் தாங்கும்?” என்று கங்கை அவரைக் கேட்டாள்.


அவர், “சரவணம் என்பது சாக்ஷாத் பராசக்தியின் சரீரமாகும். அது ஒன்றாலேயே ஈசுவர தேஜஸை தாங்க முடியும்” என்றார்.


இதன்படியே கங்கை செய்ய, சரவணபவனாக முருகன் அவதரித்தான். பிறகு ஸனத்குமாரர் கண்ட ஸ்வப்னப்படி தேவர்களுக்கெல்லாம் சேனாதிபதியாகி, அசுரர்களை ஸமூலம் இருந்த இடம் தெரியாமல் சம்ஹாரம் செய்து சர்வ லோகங்களையும் ரக்ஷித்தான் இந்த சரவணபவன். அவருக்கு எத்தனை பெயர்கள் இருந்தாலும் இதுவே ஷடக்ஷரி, ஆறெழுத்து என்று மகாமந்திரமாக இருக்கிறது. சரவணமாக இருக்கும் அம்பாளின் மகிமை!


ஸனத்குமாரர்தான் ஸ்கந்தர் என்று சந்தோக்ய உபநிஷத்திலும் ஸ்பஷ்டமாகச் சொல்லியிருக்கிறது. அதில் அவரே ஞான பண்டிதர் என்பதும் தெளிவாகத் தெரிகிறது. ஆனானப்பட்ட நாரத மகரிஷி ஸனத்குமாரரிடம்தான் ஞானோபதேசத்துக்காக வருகிறார். ‘சகல வேதங்களையும், இதிஹாச புராணங்கள், சகல சாஸ்திரங்கள், தேவ வித்யை, பிரம்மவித்யை, பூத வித்யை, நக்ஷத்திர வித்யை என்று ஒன்று பாக்கியில்லாமல் எல்லா விஷயங்களையும் கரைத்துக் குடித்து விட்டேன். ஆனால், இதனாலெல்லாம் வெளி சமாசாரங்கள், மந்திரங்களைத்தான் தெரிந்து கொண்டேனே யொழியத் தன்னைத்தெரிந்து கொள்ளவேயில்லை. ஆத்மாவை அறியாததால் துக்கத்தில்தான் இருக்கிறேன்.நீங்கள்தான் என்னைத் தூக்கி அக்கரை சேர்க்க வேண்டும்’ என்றார் நாரதர்.


ஸனத்குமாரர், “ஆத்மா எங்கேயோ இருக்கிறது என்று தேடிப்போக வேண்டியதில்லை. கீழும் மேலும், முன்னும் பின்னும், வலது பக்கமும் இடது பக்கமும் எல்லாம் ஒரே ஆத்மாதான். அதைப் பற்றியே ஒருத்தன் தியானித்து தியானித்து, அதுவாகவே ஆகிவிட்டால், அப்புறம் அதிலேயே அவன் எப்போதும் விளையாடிக் கொண்டிருக்கிறான். உண்மையான ஸ்வராஜ்யம் தன்னைத்தானே ஆண்டு கொள்கிற இந்த நிலைதான். இவன்தான் ‘ஸ்வராட்’ – உண்மையான சக்கரவர்த்தி. இந்த உத்தம நிலையை அடைய முதலில் ஆகார சுத்தியில் ஆரம்பிக்க வேண்டும். பிறகு படிப்படியாக சித்தசுத்தி உண்டாகி, மனசு நன்றாக தியானத்தில் நிலைத்து நின்று, எல்லாக் கட்டுக்குள் தெரித்து விழுந்து, ஆத்ம ஸ்வரூபமாகவே இருப்பான்” என்று வழிகாட்டினார்.


‘இப்படியாக பகவான் ஸனத்குமாரர், இருள் கடந்த நிலையைக் காட்டினார். ‘அவருக்குத்தான் ஸ்கந்தன் என்று பேர்;


அவருக்குத்தான் ஸ்கந்தன் என்ற பேர்’ என்று உபநிஷத்து இரண்டு தடவை முத்தாய்ப்பு வைக்கிறது.


இருள் கடந்த ஒளி, ஞானாக்னி முருகன்தான். அதைத்தான் சாந்தோக்யம் சொல்கிறது

--
0 x

thanjavooran
Posts: 2541
Joined: 03 Feb 2010, 04:44
x 180
x 63

#595 Re: Kanchi Maha Periyava

Post by thanjavooran » 03 Oct 2015, 16:27

அருமையான தொகுப்பு. பகிர்ந்துகொண்டமைக்கு நன்றி.
தஞ்சாவூரான்
03 10 2015
0 x

kvchellappa
Posts: 3513
Joined: 04 Aug 2011, 13:54
x 804
x 221

#596 Re: Kanchi Maha Periyava

Post by kvchellappa » 06 Oct 2015, 21:11

From FB:
கும்பகோணத்திலிருந்து கல்லூரி மாணவன்
ஒருவன் வந்து நமஸ்கரித்து நின்றான்.
'எந்த ஊர்""
''கும்பகோணம்''...என்ன படிக்கிறாய்?''

''தாவர இயல் முதலாம் ஆண்டு.''

அந்த சமயம் பக்தர் ஒருவர் தட்டு நிறைய
பழம், வெற்றிலை இத்யாதி களை
சமர்ப்பித்தார்.
தட்டில் இருந்த வெற்றிலையை சுட்டிக் காட்டி,
''இது என்ன?''
''வெற்றிலை''
''வெற்றிலை என்று பெயர் வந்த காரணம்
தெரியுமா'' என சம்பாஷணையைத்
தொடர்ந்தார்.
மாணவன் ஒன்றும் பதில் சொல்லாமல்
திகைத்து நின்றான்.
ஸ்ரீ ஸ்வாமிகளே தொடர்ந்தார்.

''நீ வெற்றிலைக் கொடிக்காலைப்
பார்த்திருக்கியோ''
அனேகமாக எல்லாக் கொடிகளிலும்
வளர்ந்தபின் பூ பூக்கும், காய் காய்க்கும்.
இதில் மட்டுந்தான் பூவும் கிடையாது ;
காயும் கிடையாது. வெறும் இலை மட்டும்
கொண்ட தாவரம் இது...அதனால்தான்
வெற்றிலை!''

தாவரையல் மாணவனுக்கு வியப்பு
அடங்கவில்லை. எப்படி?

அவர் ஸர்வேச்வரன்..அவருக்குத்
தெரியாதது பூவுலகில் என்ன இருக்கிறது!
ஜய ஜய சங்கரா....

கும்பகோணம் வேணுகோபாலன் தகவல்.
0 x

vgovindan
Posts: 1603
Joined: 07 Nov 2010, 20:01
x 56
x 112

#597 குல தெய்வம்

Post by vgovindan » 08 Oct 2015, 23:08

0 x

thanjavooran
Posts: 2541
Joined: 03 Feb 2010, 04:44
x 180
x 63

#598 Re: Kanchi Maha Periyava

Post by thanjavooran » 22 Oct 2015, 06:21

A share

Varagooran Narayanan

"லோசனா கமல லோசனா-தர்பார்
( முக்காலமும் உணர்ந்த ஞானி)

(நவராத்திரியில் நடந்த ஒரு சம்பவம்)

காஞ்சிப்பெரியவர் பக்தர்களுக்கு ஆசியளிக்கும் போது, நகைச்சுவையாக பேசுவதும் உண்டு. ஒரு சமயம், காஞ்சி காமாட்சியம்மன் கோயிலில் நவராத்திரி விழா நடந்து கொண்டிருந்தது. அதில் தினமும் வித்வான்கள் பாடுவர்.விழாவின் ஒருநாள் மாலையில், பெரியவரை தரிசிக்க பக்தர் ஒருவர் வந்தார். எழுத்தாளரான அவர், தன் புத்தகங்களை பெரியவரிடம் காட்டி விளக்கம் அளித்துக் கொண்டிருந்தார். பக்தர்கள் பலர் தரிசனத்திற்காக காத்திருந்தனர். அவர்களைக் கண்டதும் பெரியவர் எழுத்தாளரிடம்,

""இப்போது நீ காமாட்சியம்மனைத் தரிசித்து விட்டு வா. அங்கு தர்பார் நடக்கிறது. சீக்கிரம் முடிந்து விடும், வேகமாகச் செல்,'' என்றார்.

எழுத்தாளர் சென்றபோது, அம்மன் தர்பார் அலங்காரத்தில் இல்லாமல் வேறு அலங்காரத்தில் காட்சியளித்தாள்.

""பெரியவர் "தர்பார் அலங்காரம்' என்று சொன்னாரே!. இங்கு வேறு அலங்காரத்தில் அம்பாள் இருக்கிறாளே!'' என்று குழப்பமடைந்தார்

. அப்போது, இனிய கானம் காற்றில் மிதந்து வந்தது. தர்பார் ராகத்தில், ""லோசனா.. கமல லோசனா'' என்று பிரபல பாடகி எம்.எஸ். சுப்புலட்சுமி பாடிக்கொண்டிருந்தார்.

""அடடா..நாமோ தர்பார் அலங்காரம் என்று நினைத்து வந்தோம். இங்கே தர்பார் ராக பாடல் அல்லவா பாடப்படுகிறது! பெரியவர் சொன்னதை இப்படி புரிந்து கொண்டோமே! அவருடைய நகைச்சுவை உணர்வு தான் என்னே!'' என்று சிரித்தபடியே, மற்றவர்களிடமும் இந்த நிகழ்வைப் பகிர்ந்து கொண்டார்.

மற்றவர்களும் இதுகேட்டு சிரிக்க, ""அது சரி...தர்பார் ராகத்தில் எம்.எஸ்., பாடுவார் என்பது முன்கூட்டியே எப்படி பெரியவருக்குத் தெரிந்தது! முக்காலமும் உணர்ந்த ஞானி என்று சொல்வது இதனால் தானோ என்று பரவசமும் அடைந்தனர்
0 x

thanjavooran
Posts: 2541
Joined: 03 Feb 2010, 04:44
x 180
x 63

#599 Re: Kanchi Maha Periyava

Post by thanjavooran » 24 Oct 2015, 05:31

A share
சாப்பாட்டுராமரான ஸ்ரீ ராமர்
சாப்பாட்டில் அதிகம் விருப்பம் உள்ளவர்களை "சாப்பாட்டுராமா!" என கேலி செய்வதுண்டு.
ஸ்ரீ ராமருக்கு இந்த சாப்பாட்டுராமன் என்ற பெயர் எப்படி வந்தது? --ஸ்ரீமஹாபெரியவா....
இலங்கையில் போர் முடிந்து ராவணனை வதம் செய்தபின் ஸ்ரீ ராமர் சீதை லஷ்மணர் சுக்ரீவர் விபீஷணர் மற்றும்
வானரப்படைகளுடன் அயோத்திக்குத் திரும்பிக் கொண்டிருக்கையில், அயோத்திக்கு செல்லு முன்பாக பரதவாஜ முனிவரை
தரிசிக்க விரும்பினார்.
ஆனால் அயோத்திக்குச் செல்ல நேரம் தாமதமானால் பரதன் தீமூட்டி அதில் தான் விழுந்துவிடுவதாய் சொன்னதை
நினைத்துப் பார்த்தார். 14 ஆண்டுகள் முடிந்த உடனேயே அண்ணன் வராவிடில் தான் தீயில் விழுந்து மாண்டுவிடுவதாக
முன்னமே பரதன் சொல்லி இருந்தான். பரதன் சொன்னதை செய்யக்கூடியவன் என ராமர் அறிவார். ஆனாலும் பரத்வாஜ
முனிவரை தரிசிக்காமல் செல்ல மனமுமில்லை. முனிவரை விரைந்து சென்று தரிசித்து பின் அயோத்தி செல்ல
முடிவுசெய்தார். பரத்வாஜமுனிவர் ஸ்ரீ ராமர் சீதா பிராட்டியயும் கண்டு பெருமகிழ்ச்சி அடைந்தார்.
”இரவாணனை வெற்றிகொண்ட ஸ்ரீராமா! என் ஆஸ்ரமத்திற்கு நீ வந்ததில் மிக்க மகிழ்ச்சி. இன்று இரவு இங்கே தங்கிவிட்டு
நாளை இங்கு நடக்கும் ததீயாராதனையில் கலந்துகொண்டு (திருமாலடியார்க்கிடும் விருந்துணவு) உணவு உண்டு செல்ல
வேண்டும்”என்று கேட்டுக்கொண்டார். ராமரால் முனிவரின் வேண்டுகோளை நிராகரிக்க முடியவில்லை. ஆனால் அதே
நேரம் தன் வருகை தாமதமானால் தம்பி உயிர் துறப்பான் என்றும் அஞ்சினார்.ஆகவே அனுமனை அழைத்தார்.
”அஞ்சனைகுமாரனே !என் அருமை பக்தனே! எனக்காக நீ பரதனிடம் சென்று நான் எல்லோருடனும் வந்துகொண்டிருப்பதை
சொல்லி விட்டுவா.வாயு புத்திரனான நீ இதை காற்றாய் ஓடிச்சென்று முடித்து உடன் இங்குவரவேண்டும்”. அனுமன்
அண்ணல் சொன்ன சொல்லை நிறைவேற்ற இறைப்பொழுதில் அங்கிருந்து அகன்றான்.

மறுநாள்...

விருந்திற்காக இலையினைப் போட்டார் முனிவர் பெருமான். அனைவரும் அமர்ந்துவிட்டனர். அனுமன் பரதனை
சந்தித்துவிட்டு வந்துவிட்டான் அனுமன் விருந்துக்குவருவாரென முனிவர் நினைக்கவில்லை.அனுமனுக்கு இலை எதுவும்
காலி இல்லை. ராமன் அன்புடன்.அனுமனை தன் இலைக்கு எதிர்ப்புறம் அமரச்சொல்கிறார். அனுமன் காய் பழங்களைத்தான்
உண்பார் என ராமருக்குத்தெரியும் ஆகவே பரிமாறுபவர்களிடம் இலையின் மேல்பக்கத்தில்(அனுமன் அமர்ந்த திசையில்
அல்லது அவருக்கு அருகிலிருந்த இடத்தில்) காய் பழங்களைபரிமாரச்சொல்கிறார். அரிசி சாதம் மற்ற உணவு
வகைகளைத் தன் பக்கம் போட சொல்கிறார். இருவரும் ஒரே இலையில் சாப்பிட்டுமுடிக்கின்றனர்
சாப்பாட்டிற்காக முனிவர் கேட்டுக்கொண்டார் என்று தன் பயணத்தின் இடையே தங்கி சாப்பாட்டினை முடித்துக்
கொண்டதால் ராமர் சாப்பாட்டு ராமன் ஆகிறார் ..அப்படியே காலபோக்கில் சாப்பாட்டில் விருப்பம் உடையவர்களை
இப்படிப் பெயரிட்டு அழைப்பது வழக்கமாகிவிட்டது
0 x

Pratyaksham Bala
Posts: 3400
Joined: 21 May 2010, 16:57
x 136
x 97

#600 Re: Kanchi Maha Periyava

Post by Pratyaksham Bala » 25 Oct 2015, 15:09

... அனுமன் பரதனை சந்தித்துவிட்டு வந்துவிட்டான். அனுமன் விருந்துக்கு வருவாரென முனிவர் நினைக்கவில்லை ...
இது எந்த ராமாயணத்தில் இருக்கிறது ?
வால்மீகி ராமாயணத்தில் இல்லை !

பரதனிடம் செய்தியைக் கூறிய பின், ராமன் அயோத்திக்கு வரும் வரையில், ஹனுமான் அயோத்தியிலேயே இருந்தார் என்றே வால்மீகி ராமாயணத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது.
0 x

Post Reply