Sringeri Maha Periyava

thanjavooran
Posts: 2540
Joined: 03 Feb 2010, 04:44
x 178
x 63

#26 Re: Sringeri Maha Periyava

Post by thanjavooran » 03 Feb 2016, 18:40

A share

Jagadguru Sri Abhinava Vidyatirtha Mahaswamigalu loved swimming and Yoga. He played with both as he was a master of both to a great extent.

Sri Vidyatheertha Foundation
Smt.Ramakoti Iyer, Chennai narrated the following incident to Sri Suresh Chander quoting her father as the source of this information.

My father ( late ) Krishnamurthy Iyer organised and supervised the elaborate arrangements in connection with Acharyal's tour in the cuddalore district of Tamilnadu. Acharyal was so pleased with his sincere services that He went to the extent of announcing in the public meeting that thereafter He was going to call my father not as Krishnamurthy but as Sowjanyamurthy to mark his friendliness and readiness to move with everybody and offer help.

One day, Acharyal sent for my father and upon his arrival said," I wish to have a bath in the sea this evening. Search for a silent and a lonely place on the beach. Don't inform anyone and only We two shall go". My father located a place as per Acharyal's instructions and in the evening accompanied His Holiness to that spot. That day being a new moon day, the waves were a bit large and my father who was a lot scary of the water stayed behind. Acharyal who entered the sea found out that my father was not following. He encouraged him to come into the waters and when my father neared His Holiness, His Holiness took him by hand and started walking deeper inside! As the level of the water started rising my father became very nervous. When the water level reached his neck Acharyal left my father's hand. Out of fear my father closed his eyes and when he slowly opened his eyes after sometime and looked at Acharyal's direction, he was stunned to see Acharyal floating on the surface in an erect, padmaasana posture! His eyes were closed and His Holiness was found to be in a state of deep meditation with the rays of the full moon falling on His most beautiful face adding to His Tejas. It was indeed a very rare sight for my father that he completely forgot the fact that he was neck deep inside the sea shivering with fear.

He started worshiping the great Guru with folded hands. After sometime, Acharyal's eyes opened and His body started moving down. Then Acharyal turned to my father and asked him with a smile if he was safe! He then said," Let's go back now". In the car Acharyal spoke much in praise of my father's sincere services and told him that He was extremely pleased.

My father could not at all understand the significance behind that rare experience provided to him in the sea that evening. However he realized that he was specially blessed by His Holiness.
0 x

thanjavooran
Posts: 2540
Joined: 03 Feb 2010, 04:44
x 178
x 63

#27 Re: Sringeri Maha Periyava

Post by thanjavooran » 12 Feb 2016, 13:54

A share
இரண்டு சந்திரசேகரர்களும் சங்கரநாராயணன் மகா பெரியவா எனும் ஒருவராகவேதான் இருந்தார்கள்" ரா.கணபதி அவர்கள் ஆங்கிலத்தில் எழுதிய ஓர் அபூர்வமான கட்டுரையின் சுருக்கம் இது! -

ஒரு பழைய சக்திவிகடன் கட்டுரை. ”இன்று அக்டோபர் 25, 1992. காஞ்சி மகா சுவாமிகளின் நூற்றாண்டைக் கொண்டாடத் தயாராகிக் கொண்டிருக்கிறோம். மே மாதம் 1994-ல்தான் அவர் நூறாண்டு முடிப்பார் என்ற போதும், நமக்கு இந்தத் தருணத்தில் இரட்டிப்பு பாக்கியம் கிடைத்திருக்கிறது. மூன்று நாட்களுக்கு முன், நூறு ஆண்டுகளைக் கடந்த இன்னொரு பெரிய ஞானியை இன்று நினைக்கும் வாய்ப்பு நமக்குக் கிடைத்திருக்கிறது. இதில் அபூர்வமான விஷயம் என்ன என்றால், இரண்டு ஞானிகளின் பெயர்களும் ‘சந்திரசேகர’ என்பதுதான். அவர் வேறு யாருமல்ல, சிருங்கேரி சங்கர மடத்தின் சந்திரசேகர பாரதி சுவாமிகள்தான்.

காஞ்சி சங்கர மடத்தை சந்திரசேகரேந்திர சரஸ்வதி சுவாமிகள் நிர்வகித்துக்கொண்டிருந்த தருணத்தில், பாரதி சுவாமிகள் 42 ஆண்டுகள் சிருங்கேரி மடத்தின் பீடாதிபதியாக இருந்தார். இருவருமே தெய்விகமான அருளாளர்கள். ஒரே தருணத்தில் இரண்டு சந்திரசேகரர்கள் இரு வேறு மடங்களின் தலைமையை ஏற்று நடத்துவது பராசக்தியின் விளையாட்டு அல்லவா? இருவருமே ஒரே விஷயத்தில் பார்வையைச் செலுத்தும் இரண்டு கண்கள் என்றே எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும். சந்திரன் போன்ற குளிர்ச்சியான இரண்டு முனிவர்களும், அத்வைத ஞானத்தை சூரியன் போல் வெளிச்சமிட்டு உலகுக்குக் காட்டிக் கொண்டிருக்கின்றனர். இருவருமே ஒப்பிட முடியாதவர்கள்; அதே நேரம் ஒப்பிடக்கூடியவர்களும்கூட!

மனித குலத்தை வாழ்த்தும் தகுதி உடையவர்கள் அவர்கள். நிபுணர்களைத் திகைக்க வைக்கும் அறிவொளி படைத்தவர்கள். வேதாந்தக் கருத்துகளை எளியவருக் கும் புரியும் வகையில் எடுத்துச் சொல்லக்கூடியவர்கள். பெரிய ஞானிகள் மட்டுமே நடந்துகொள்வது போன்று, அடக்கமாக நடந்துகொள்பவர்கள். மாற்றங்களும், சீர்திருத்தங்களும் நிகழும் இந்தக் காலத்தில், பாரம்பரிய கட்டுப்பாடுகளை மீறாமல், எதிர் நீச்சல் போடுபவர்கள். ‘ஜகத்குரு’ என்ற பட்டத்தை அவர்களாகத் தேடிப் போகவில்லை. குருவாக அவர்கள் யாருக்கும் பாடம் கற்பிக்க முனையவில்லை. இன்னோர் ஒற்றுமையும் இருக்கிறது. தமிழ்நாட்டிலுள்ள காஞ்சி மடத்தின் தலைவரின் தாய்மொழி கன்னடம். கர்நாடகத்தில் உள்ள சிருங்கேரி மடத்தின் தலைவரின் தாய்மொழி தெலுங்கு. இருவருக்குமே சந்நியாசத்தை ஏற்கும் தருணத்தில் குரு என்று யாருமே இருக்கவில்லை. ஆனால் இருவருமே, ‘குரு என்று ஒருவர் தேவை’ என்பதை உலகுக்கு வலியுறுத்தியவர்கள். உள்ளத்தளவில் இருவருமே ஒரே மாதிரிதான்.

ஆனால், அவர்கள் வெளியே நடந்துகொள்ளும் முறையையும், செயல்களையும் கண்ட உலகத்தினர், வேறு மாதிரி நினைக்கத் தொடங்கினர். முக்கியமான வேறுபாட்டை இங்கே விளக்கியாக வேண்டும். காஞ்சி முனிவர் பிரம்மஞானியாக இருந்தாலும், வெளியுலக நடவடிக்கைகளில் கவனம் செலுத்தினார். அவை எல்லாமே சாஸ்திர அடிப்படைக்கு உட்பட்டதாக இருக்கவேண்டும் என்று செயல் பட்டார். அதை அடைய செயல் திட்டங்கள் தீட்டினார். சாஸ்திர முறைகளுக்கு மக்களைத் திருப்பும் ஆர்வம் கொண்டிருந்த சிருங்கேரி ஆசார்யர், பொதுவாகத் தன்னைத் தனிமைப் படுத்திக்கொண்டு, தியானத்தில் ஈடுபட்டார். அவர் நினைத்திருந்தால், அறிவுக்கடலில் நீந்தித் திளைத்திருக்க முடியும். ஆனால் தெய்விகம், ஆன்மிகம் தவிர, வேறு விஷயங்களில் அவர் கவனம் செலுத்த விரும்பவில்லை. சீடர்களையும் அகடமிக் எனப்படும் அறிவு சார்ந்த விஷயங்களில் அக்கறை காண்பிக்கத் தூண்டவில்லை. மதம், சரித்திரம் அல்லது இலக்கிய ரீதியான அடிப்படையில், மதத் தலைவர்கள் அல்லது மதம் சம்பந்தப்பட்ட விவாதங்களிலும் ஆர்வம் காட்டமாட்டார்.

ஆதிசங்கரர் காலம் அல்லது அவரது சில நூல்கள் சார்ந்த பிரச்னைகளிலும், அல்லது வித்யாரண் யருக்கு ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட குருமார்கள் இருந்தார்களா என்பது போன்ற தர்க்கங் களிலும்… ‘இதில் உண்மையைக் கண்டு பிடித்து அறிந்துகொள்வதற்கும், உனது சொந்த ஆன்மிக வளர்ச்சிக்கும் ஏதாவது தொடர்பு இருக்கிறதோ?’ என்பதுதான் பாரதி சுவாமிகளின் பதிலாக இருக்கும். மாறாக, காஞ்சி முனிவரோ, எல்லாத் துறைகளிலும் ஆய்வு மேற்கொள்வதை வரவேற்பார். அத்துடன், தாமே நவீன அறிவியல் கடலில் தேடித் தேடி முத்து, பவளம், சங்கு என்று கண்டெடுத்து, அறிவு குறித்த பிரச்னைகளைத் தீர்த்து வைப்பார். இந்த இருவரையுமே சனாதன தர்மத்தின் இரு கண்கள் என்று போற்றினார்கள் பல நிபுணர்கள்.

ஆசார்யர்கள் இருவரும் ஒருவரையருவர் சந்திக்கா விட்டாலும், ஒரே இதயம் படைத்தவர்களாகவே இருந்தனர். ‘தங்கள் திட்டங்களைக் குறித்து பரஸ்பரம் கருத்துப் பரி¢மாற்றங்கள் செய்துகொண்டனர்’ என்று கே.பாலசுப்ர மணிய ஐயர், எல்.எஸ்.பார்த்தசாரதி ஐயர் மற்றும் அக்னிஹோத்ரம் ராமானுஜ தாத்தாசார்யர் போன்றவர்கள் என்னிடம் இந்த விஷயங்கள் குறித்துச் சொன்னது உண்டு. காஞ்சி மடத்திலிருந்து எவர் வந்தாலும், அவர்களை மிக மரியாதையாக நடத்துவதுடன், மற்ற மடங்களுக்கும் அழைத்துச் செல்லத் தம் தொண்டர்களை அனுப்பிவைப்பார் சிருங்கேரி ஆசார்யர். ‘இப்படிப்பட்ட தேஜஸ்வியை வேறு எங்காவது நீங்கள் பார்த்ததுண்டா? அது அவருடைய தபஸின் மகிமை!’ என்று அவரைப் பற்றி மகா பெரியவாள் சொல்வதுண்டு. அவருடைய தந்தை மற்றும் பாட்டனார் குறித்தும் பெரியவாள் உயர்வாகச் சொல்வதுண்டு. சிருங்கேரி ஆசார்யரோ காஞ்சிப் பெரியவர் பற்றி, ‘அந்த ஞானியின் ஆன்மிக ஒளி அல்லவா உலகின் நன்மைக்குக் காரணமாக இருக்கிறது!’ என்று மகிழ்ச்சியுடன் கூறுவார். நீதித்துறையில் புகழ் பெற்றவர் டி.எம்.கிருஷ்ணசுவாமி ஐயர்.

இவர், பெரியவா பாலக்காட்டில் உள்ள பல்லாவூரில் 1927-ல் தங்கியிருந்தபோது, அங்கே சென்று திருப்புகழ் பஜனைகள் செய்தார். பெரியவா இவருக்குத் ‘திருப்புகழ் மணி’ என்று பட்டம் கொடுத்தார். அதன் பிறகு திருப்புகழ் மணி, கோவைக்குச் சென்று சிருங்கேரி ஆசார்யர் முன்பும் திருப்புகழ் பஜனைகளைச் செய்தார். இவருக்குக் காஞ்சி பெரியவா விருது தந்து கௌரவித்தது பற்றிக் கேள்விப்பட்டதும், ‘அவர் அப்படி கௌரவம் செய்திருந்தால், அதை நாங்கள் இருவருமே அளித்ததாக வைத்துக்கொள்ளுங்கள்!’ என்றாராம் சிருங்கேரி ஆச்சார்யர்.

இன்னொரு விசேஷம் என்னவென்றால், 1927-ல் பெரியவா கோயமுத்தூருக்கு விஜயம் செய்தபோது, அவர் முகாமிட்டிருந்ததே சிருங்கேரி மடத்தில்தான்! 1935-ஆம் ஆண்டு கல்கத்தாவுக்கு நவராத்திரி பூஜை செய்யப் போனார் காஞ்சி பெரியவா. அங்கே மந்திரேந்திர சர்மா என்ற சிருங்கேரி மட அபிமானியும் இருந்தார். பூஜையின் 4-வது நாள் வரை அவரால் பொறுக்கமுடியவில்லை. நேராக சிருங்கேரி போய் சுவாமிகள் முன் நின்றார். சுவாமிகளுக்கு வந்ததே கோபம். ‘உன் மனதில் வேறுபாடு என்கிற கல்மிஷம் புகுந்துவிட்டது. ஏன் பாதி பூஜையில் இங்கே வந்தாய்? மகா பாபம் செய்திருக்கிறாய். ஒரு கணம்கூட என் கண் முன் நில்லாதே. திரும்பிப் போய்விடு!’ என்று அவரைக் கடிந்துகொண்டாராம்!
0 x

thanjavooran
Posts: 2540
Joined: 03 Feb 2010, 04:44
x 178
x 63

#28 Re: Sringeri Maha Periyava

Post by thanjavooran » 26 Feb 2016, 10:54

A share

When it come to Dharma our treatment is step-motherly.

GREAT EXPERIENCES WITH OUR JAGADGURU SRI SRI SRI CHANDRASEKARA BHARATI MAHASWAMIJI:
A devotee, who had received modern education and was carried away by modern school of thought, came to receive blessings from HH. Enquiring about him and his family, HH. enquired, "you come from a good family. Are you regularly performing sandhyA vandana and the gAyatrI japA?"
Surprised that HH. had known that he was not performing the spiritual practices laid out by the scriptures, he boldly replied that he was not performing them.
HH: "Why are you not performing them? Do you not have the time?"
D: "It is not the question of time. I do not know sanskrit, I cannot understand the meanings of the mantrAs. It is of no use if you chant these mantrAs without understanding their meaning. I have thus given up performing the sandhyA vandanam"
HH: "You can learn the meanings of the mantrAs and perform the sandhyAvandanam."
D: "There was nobody to teach us the meanings."
HH: "You could have learnt them after your upanayanam."
D: "I hail from a remote village. There were only a few priests who conducted pUjAs by practice. There was none who could explain the meanings of these mantrAs"
HH: "What is the profession you have taken up now?"
Relieved that the topic of the discussion had changed the devotee explained the nature of his profession.
HH: "What is your education qualification?"
D: "I have completed BA and LLB."
HH: "Where did you study?"
D: "I completed my primary education in my village. I took up secondary schooling in the district headquarters. I obtained my BA degree from Madras. I studied law in poona."
HH: "You have taken a lot of pains for you education. You have travelled a lot. Why did you have to travel so much? Was it not possible to complete your education in your village?"
D: "No, pUjya gurudEva, there is only a primary school in our village. There are n9o other educational institutions."
HH: "Why, could not the teachers who have specialised, in those special subjects, come to your village and teach you those subjects?"
D: "How is it possible pUjya gurudEv? is it ever possible for someone to come to our village and teach, when there areonly a handful of studentds like me in the village?"
HH: "Why should it not be possible? You expected that after you had learnt the sandhyAvandana, the scholars and priests had to come tour place of stay and teach you the meanings of the mantrAs. Is it not the case with the other subjects also?"
The devotee was taken aback that the subject had suddenly changed the track. He was surprised how the topic of the discussion had been veered around to the original topic.
With a smiling countenance HH continued. "The secular knowledge required for your professional life was not available in your village. You searched and identified areas where it was available. You went there and gained the knowledge that was required. But, you discontinued the sandhyAvandanam which is required for your spiritual progress. That too, for a small reason that you did not understand the meaning of the mantrAs. Have you ever made an attempt, to understand their meaning? Just as you struggled to obtain secular knowledge, did you evince any interest and put in any effort to learn their meanings? While you were ready to travel to far off places to gain secular knowledge, is it right to expect that scholars who know the meanings of the mantrAs should come to you on their own to teach you? This is not the right attitude."
"This body needs food to sustain life and for obtaining the energy. Food is most essential. We also need the food to be wholesome and nutritious - with milk, curd, ghee, vegetables, fruits, sweets and savouries. But, do we get such wholesome food everyday? Do we not many a times satisfy ourselves with a frugal meals of rice and some buttermilk, or even porridge? Similarly, understanding the meanings of the mantrAs and performing sandhyA vandanam is most desirable, like having a wholesome meal. But even if we do not know or understand the meanings, it is our duty to perform the sandhyA vandanam everyday. It is like our partaking of at least a frugal meal for our survival. Without a meal there is no energy. Our sense organs cannot function properly. It may gradually lead to death. So, start performing the sandhyA vandanam from today itself, in the best possible manner. The Lord will surely bless you."
HH blessed the devotee.
Om Sivaya Guruve Namaha.
0 x

thanjavooran
Posts: 2540
Joined: 03 Feb 2010, 04:44
x 178
x 63

#29 Re: Sringeri Maha Periyava

Post by thanjavooran » 06 Mar 2016, 07:32

A share
Periyava and Sringeri Acharya

Hari Bol Jaya Sri Krishna !

Experiences with Maha Periyava: Mahima of Sringeri Sri Sharadambal

This happened several years ago. We decided on a yatra (pilgrimage) to the kshetras (holy places) in Karnataka with more than fifty devotees of us teaming up for the tour. We started our journey in a large tourist bus. It was our custom to first go to Kanchi, have darshan of Sri Maha Periyava and then continue our journey.

Around 4 o'clock in the afternoon of that day we stood up after prostrating to Maha Swamigal in SriMatham. Giving us His blessings, laughing and raising both His hands Swamigal asked, "You people have come as a large ghoshti... well, what's the matter?" Forthwith I elaborated on the details of our Karnataka Yatra to Swamigal.

Feeling happy He asked, raising His eyebrows, "What is the uddeshya (motive) about the first place to go?" I said, "It is our uddeshya, Periyava, that on reaching Mangalore, we would first go to Talakkaveri, do our sankalpa snanam (bath and prayer) there and then go to Sringeri. After that we have decided to have darshan at Subrahmanya, Dharmasthala, Udipi, Kollur Mukambika, Kateel Durga Parameswari... in this order."

Before I could finish Swamigal interrupted me. "Wait, wait... In the list you have mentioned, you have missed an important place..." Looking at us who were all standing with a question mark on our faces, and smiling, Periyava advised us, "What, you don't understand? I shall tell you... Horanadu kshetra! Mother is staying there as Annapurani, giving her anugraham. A very special place. Must have darshan!"

He continued: "You people do as I tell you now. First go to Sringeri kshetram from Mangalore. There, do your snanam in Tunga, first have Guru Darshan, get prasadam from them, then have darshan of Sharadambal and start from there (to other places). After this, you may go to the places in your order of preference. Let one thing be kept in mind though. Anyday you go to Sringeri, as far as possible, reach the place before saayarakshai (evening)."

All of us nodded our heads in affirmation, prostrated and got up. That Walking God ordered distribution of anugraha prasadam to us all. The driver and conductor of the bus were called and the prasadam given to them too. We started thereafter.

On the next morning, our journey from Bangalore to Mangalore. We stayed in a Kalyana Mandapam in Mangalore at night. On the morning the next day we got ready to move after taking bath. A man named Ramanathan who accompanied us came to me and said persuadingly, "We shall first go to Talakkaveri from here. After doing our sankalpa snanam there, why not go to Sringeri later?"

I did not agree to that. "Whatever uttaravu (direction) Kanchi Periyava has given, we should only follow that!", I said. It was not acceptable to them. "First we should go to Talakkaveri only!" they compelled me, as if having discussed it already among them. However much I pleaded with them, nobody was prepared to lend me ears.

The bus travelled towards Talakkaveri. Staying there for a day and after finishing our sankalpa snanam, we started our journey towards Sringeri. It was 8 o'clock in the night. Both the front tyres of the bus that was going on the mountain road to Sringeri got punctured and the bus stopped. It was pitch dark outside. In the light from a torch light, Driver and Conductor started working on removing the wheels with the punctured tyres and fixing the Stepney wheels in their place. Hunger pinched our stomach; our last meal was at noon in Bagamandala. Somehow the bus started moving at 10 o' clock. Suddenly it started drizzling. It was 11 o'clock and yet there was no sight of Sringeri. Only then we had the doubt whether we were going on the right road! As God-given, we sighted a man coming in the distance. We stopped the bus near him and inquired. He patted on his head and said, "This road leads to another place. 15 km before you should have turned on the road that branched to the right." It gave us a shock!

So the bus needed to be turned towards the direction we came. Driver got down and had a look. A narrow road, with valleys on both sides. Climbing onto his seat, Driver said with a falsely assured courage, "You people don't worry. I shall back up little by little with sharp turns on the steering wheel and somehow move the bus to an about turn!" and got on the task. Sitting with fear, we started chanting Rama Namam. Somehow having managed to turn the bus ninety degrees, Driver said in a loud voice, suddenly worried, "Sir, sir... Howevermuch I step on the brake, the bus starts slipping behind! Raise an even louder ghoshanam (proclammation) in the name of God... Only He should save us all now!" His words had the effect of dissolving tamarind inside our belly. We too felt the bus slipping behind. All of us with tears welling up in our eyes started wailing, "Sringeri Sharadambaa, save us Ma! Sringeri Maha Sannidhaname, save us! Kanchi Periyavaale, Ramachandra Murtiye, save us, save us...!"

Suddently the Driver said, "Sir, I have now taken my leg from the brake! The vehicle is not slipping behind! As if a hundred people are supporting it from behind, the vehicle stands intact! Now no worry at all. Shall turn the bus in a few moments" and started on his efforts. We did not stop the Nama ghoshanam.

Appada! (At last) the driver managed to turn the bus. All of us breathed a sigh of peace! It was exactly 12:00 hours midnight. Exactly at one-thirty we reached the entrance to Sringeri Samasthanam. A Ganapadigal who was standing at the entrance to receive us (it is my recollection that it was Nageswara Ganapadigal!) said with a laugh, "Vaango, vaango! You are all coming from Madras, right? First wash your hand and feet and come have some food. You would be hungry. Rice Uppuma and Bringal Gotsu are ready!"

"How do you know, Shastrigal that we are coming? We did not even write to you?" I asked him. He said laughing, "It is vastavam (true) that your coming will not be known to people who are like us. Maha Sannidhanam, deergha darshigal (with foresight) will be knowing everything, you see? It was only Maha Sannidhanam who called me around eleven o' clock and gave orders, 'To have darshan of Sharada, 54 Bhaktas from Madras are coming in a bus. They all come with great hunger! So ask our people to prepare Rice Uppuma and Gotsu and keep the food ready. In addition, for them to stay, arrange a large hall.' After arranging all that I have come to stand here and receive you all!" He sunk us in surprise.

Seeing the deergha darshanam and karuna (compassion) of SriSriSri Abhinava Vidyatheertha Swamigal, Adiyen (I) wondered. Tears rushed to my eyes. Seeing that Shastrigal said, "You are amazed at this thing... I am going to tell you another thing in the morning; you would then be really stunned!" and led us on. Hot Uppuma and Gotsu were served ready in 54 nuni (top) banana leaves. We ate the food filling up our stomach.

The next morning. Finishing our snanam in the Tunga River, we started to have darshan of Maha Sannidhanam SriSriSri Abhinava Vidyatheertha Swamigal. The Shastrigal we met last night was seen by us.

To him I asked joining my palms, "You said you would tell us some vishayam (news) in the morning. I pray that you please tell it now."

Shastrigal started talking: "Would have been around 12 o'clock last night. Sitting in his ekanta (private) room, Maha Sannidhanam was examining some Shastra books. I was sitting in the outer hall. Suddenly coming out, Maha Sannidhanam kept both his hand pressed hard to the wall and started murmuring some mantra. I too got up. From the posture of Maha Sannidhanam it seemed as if he was supporting the wall from falling. I did not understand anything. Five minutes later, taking his hands off the wall, Maha Sannidhanam came to me and said, 'You witnessed and wondered why I kept my hands against the wall in that pose and did some Japam. It is nothing else. The bus wherein came those people from Madras to have darshan of Sharadambal missed its way. Later when they realized the mistake and turned the bus, the brakes did not apply... bus started moving backwards on its own. The Bhaktas in them wailed, 'save us, save us!' calling aloud the name of Amma Sharada. So I supported the bus from slipping behind by resting my hands on the walls. Now everything is alright, and the bus is coming towards Sringeri! You go and make the arrangements as I told you', and went inside his room. I stood stunned!" Listening to this, all of us wept. We started to have darshan of that Walking Sharambal.

Looking at this Adiyen who prostrated and got up, SriSriSri Maha Sannidhanam said laughingly, "Should always listen to what the Mahaans say. And follow it. If you make a change in it everything that happens would be changed too. What, you understand?" With these words he did anugraha of prasadam. This Adiyen then realized that Maha Sannidhanam only informed in suchaka (by indicating) to the fact of our not following what Sri Kanchi Periyava ordered for us!

Author: Sri Ramani Anna (in Tamil)
Source: Sakthi Vikatan issue dated Oct 10, 2007
0 x

thanjavooran
Posts: 2540
Joined: 03 Feb 2010, 04:44
x 178
x 63

#30 Re: Sringeri Maha Periyava

Post by thanjavooran » 09 Jun 2016, 08:34

முற்றும் துறந்த ஞானிகளுக்கு பேதமே கிடையாது. எல்லாமே ஒன்று தான்
A share
Dr. A.G. Ramesh of Chennai narrated the following incident

Once during one of Acharyal's visits to Madras, my father requested His Holiness to bless us with a visit to our house. His Holiness readily agreed. The date and the time of visit were fixed.

We planned to place Acharyal's asana at a particular spot near the wall in the hall. It so happened that the spot we chose was directly under a photograph of Sri. Sheerdi Sai Baba. My mother insisted that it be removed from there as it would not be appropriate to keep a Muslim's photo right above Acharyal's head! My father simply refused to remove that from there as he was a devotee of Sai Baba too!

There was a severe quarrel and I interfered asking them to arrive at an early conclusion as the time for His Holiness' visit was fast approaching. Finally, my father agreed to my mother's condition that the asana should not be directly under the photo. Accordingly we moved the asana to a distance.

Acharyal visited our house and entered the hall. On approaching the asana, He paused for a few seconds and asked me to move the asana to a place which was exactly the place we had originally planned for it! Now that the asana was moved (right under the photo of Baba) His Holiness sat on it!!! My father could not control his smile while my mother her uneasiness!

I was unable to control my surprise and mentioned to His Holiness about the quarrel on the place of the asana. His Holiness laughed. Then He looked at my mother and said, " I am a sanyasi. He (pointing at Sri Baba's photo) too is a sanyasi. So, where is the question of religion here for Sanyasis?"
0 x

thanjavooran
Posts: 2540
Joined: 03 Feb 2010, 04:44
x 178
x 63

#31 Re: Sringeri Maha Periyava

Post by thanjavooran » 24 Aug 2016, 08:32

A share

Three Jnanis : A Jagadguru, a Bhakta, and an Avadhuta
Sri Gurubhyo Namaha

This is a recollection of the experiences of a Jnani Bhakta of Jagadguru Sri Abhinava Vidyatirtha Mahaswamiji, a Jnani and a Yogi, who adorned the Sringeri Peetham as the 35th Peethadhipati. The third Jnani, an Avadhoota (“avadhoota” refers to a peculiar class of Jnanis who are rather unorthodox in theirABHINAVA VIDYATIRTHA SWAMI SRINGERI ways) was the Jnani Bhakta’s Upadesha-Guru. This anecdote can possibly be found in parts in books on the Jagadguru published by the Vidyateertha foundation. This is a reproduction, therefore. I have only suppresed a few names (included that of the devotee-jnani), changed a few words into Sanskrit, and also added a few words in brackets [] to facilitate the context and clarity.

Sri Krishnarpanamastu,
Prasad

(Naga Panchami day (Aug 8, 2016), Vardhanti of Jagadguru Sri Vidhushekara Bharati Mahaswamiji)

_________

(Sri Bhakta [name suppressed, will refer to this person as Bhakta instead], is a rare type of person. Though engaged in his duties in the estates of ___, he remains unaffected, as a lotus leaf on water. Acharyal (Jagadguru Sri Abhinava Vidyatirtha Mahaswamiji) Himself has frequently said that Sri Bhakta is constantly centred on the Atman. He belongs to a family that has long connections with the Sringeri Math. For his part, he has been repeatedly carrying out many tasks to aid the Math. It is hoped that his contact with Acharyal, as described in the sequel , will engender spiritual propensities in the interested reader.)

My father and uncle were employed in the Math even in Paramacharyal’s (Jagadguru Sri Chandrashekara Bharati Mahaswamiji) time and we stayed at Vidyaranyapuram, near Sringeri. I was around nine years old when Acharyal was initiated into Sanyasa. I had the occasion to witness the ceremony. The sight of Acharyal seated motionless on the Vyakhyaana Simhasanam, with a Saligramam on His head, and Paramacharyal offering worship is still vivid in my mind’s eye.

I was studying at Bangalore when Acharyal came there for a couple of years for studying. When He returned to Sringeri, with a halt at Arisikere, I accompanied the camp. In 1939, I was present when the Kumbhabhishekam was performed at Bangalore Shankara Math. Both Paramacharyal and Acharyal graced the occasion after which Acharyal returned to Sringeri and Paramacharyal proceeded to Kalady.

After studies I took up employment. __ Agencies Ltd were the managing agents of ___ and I worked as a Manager. My headquarters were at Bangalore but I had to frequently go to the estates comprising 360 acres. I began to get dissatisfied with my conditions of work for I found the environment non-traditional. Dejected, I sought Acharyal’s advice. “Do not quit your job”, He instructed, “for if you do so now, you will stand to lose not only materially but also spiritually”. I abided by the suggestion. The management changed and the official climate improved to my satisfaction. In fact, to this day I am doing the same job, but of course, my designations have changed.

My father-in-law’s younger brother had built a house at Bangalore. He wanted a Lingam for his Puja and approached me. I left for Sringeri and placed the request before Acharyal. His Holiness went upstairs and brought two Lingams. One as a Spatika (crystal) Bana Lingam, while the other was a Narmada Lingam. He gave me the first and said, “Worship it. You will get Jnanam”. The second one was to be given to Sri _. What induced Acharyal to act as He did is unknown to me. I commenced daily worship of the Lingam. As for Sri _, he is doing fine in a materialistic sense.

Later, I felt an urge to have some traditional lessons from Acharyal. I went to Sringeri and made known my desire. Right away, His Holiness agreed and said that He would begin the lesson at 3’o clock in the afternoon. Some Sanyasis and Pandits also came for the classes . The text taken for exposition was Dakshinamurthy Stotram of Bhagavatpaadaal [Shankaracharya]. Having given a lucid explanation of the first verse, Acharyal decided to explain the second verse on the next day. Actually- He was having a sore throat. Still, He chose to teach me saying, “I have a sore throat. But you have come all the way from Bangalore for this. Hence I will teach”.

In the course of lessons, an aged Sanyasi by name ___ put some questions which were based on Tarka (the science of logic). Acharyal said, “These lessons are meant for Bhakta. Hence I am giving only those details that will benefit him. Tarka is not important for him. If you seek to understand the text from the standpoint of Tarka, then I am willing to explain that one point itself for 14 years giving a different interpretation on each day”.

This shows how Acharyal is always willing to cater to the requirements of the questioner. On the third day, Acharyal said, “This is enough. In fact what I taught you on the first day was itself sufficient for you. I took up the second verse on the subsequent day to ward off any possible feeling you may get that absence of continuation on the second day is inauspicious”.

My uncle, Sri ___, was in charge of the guest house. He told me of a peculiar person who had come there. I went into the said person’s room. This marked my contact with the Avaduta, Parabrahma. He was sitting unmindful of the body. He had an unkempt appearance, with long nails and a beard. On seeing me he said, “Bring Prasada”, I went and brought some idlis, gave them to him and said, “Namaste”. “Happy man”, he replied. “How about realisation [Atma jnaana]?”, I queried. “You will get it”, he remarked. “How?”, I persisted. “The mind will tell you”, was the poignant reply. The conversation ended there. I met Acharyal and reported what had transpired. He was silent for a while and gazed fixedly. “He is a Raja Yogi with Vedanta anubhava”, said Acharyal finally, with a tone of absolute certainty. A clearance had been given. Had not Acharyal told me earlier that by worshiping the Lingam that He gave me I would get Jnana? The means were now beginning to operate in full force.

Acharyal left for His first major South India tour. Prabrahma was at Sringeri at that time. Acharyal had left instructions to the Math officials to cater to his requirements. I went to Sringeri and met him again in May. On my prostrating before him, casually he said, “Prasada. Yellow water”. I brought some Sharbath from a hotel. “Happy man”, he said, accepting my offering. “What is meant by Atmaanusandhanam?”, I asked. “That is the Atma”, he answered, “Om is its Anusandhaanam. Say Om. When you repeat Om, all your nerves must vibrate from head to foot”. The dialogue ended there. I offered my salutations and returned.

Later, he initiated me to the Mahavaakyas [the important verses of the Upanishads which reveal the identity between the Atman and Brahman] and caused me to be centered on the Atman. Since then, I merely respond to stimuli but remain focused on the Atman.

When I narrated some details to His Holiness at Kutraalam, He said, “Brahma is a Atma-jnaani”. It takes a great sage to realise the worth of an Avadhuta. In fact, Brahma’s ways were so misunderstood that for many years he was confined to a lunatic asylum!

I have a habit of writing whatever comes to my mind to His Holiness. Sri __ once asked Acharyal, “Is no reply to be sent to his letters?”. “No”, responded Acharyal, “He has not sought one”. But whenever I have gone to have Darshanam after sending some epistles, He has remembered my writings. In fact, He has often cited parallel experiences corresponding to what I had detailed in my missives.

So powerful is Acharyal’s Atmanusandhaanam that it has a profound impact on those nearby, provided they suitably attune themselves. I vividly recall one such instance. I was accompanying Acharyal on His Kundapur camp. I was going in the pilot jeep when I noticed that Acharyal had ordered His car to stop. His Holiness asked me to sit in the front seat of His car and sent His attendant Mahabala, to the jeep. No conversation ensued. Acharyal lost Himself in the contemplation of the import of the Upanishads.The effect on me was extreme, to say the least.
0 x

thanjavooran
Posts: 2540
Joined: 03 Feb 2010, 04:44
x 178
x 63

#32 Re: Sringeri Maha Periyava

Post by thanjavooran » 02 Feb 2017, 18:56

A share

Srungeri Maha Periyava

சாரதாதேவி மேல கமலஜதயிதாஷ்டகம் னு ஒரு ஸ்லோகம் சச்சிதானந்த சிவாபிநவ நரஸிம்ம பாரதி ஸ்வாமிகள்னு சந்திரசேகர பாரதி ஸ்வாமிகளோட குரு, ஒரு அஷ்டகம் பண்ணி இருக்கார். அவர் நிறைய கிரந்தங்கள் பண்ணி இருக்கார். அவர் தான் ஆதி சங்கரருடைய எல்லா புஸ்தகங்களையும் அச்சுக்கு கொண்டு வந்தார். பெரிய மஹான். அந்தமஹான் மஹான் பண்ணின கமலஜதயிதாஷ்டகதுலேர்ந்து ஒரு ஸ்லோகத்தை கோவிந்த தாமோதர ஸ்வாமிகள் எல்லாருக்கும் சொல்வார்.

कर्मस्वात्मोचितेषु स्थिरतरधिषणां देहदार्ढ्यं तदर्थं

दीर्घंचायुर्यशश्च त्रिभुवनविदितं पापमार्गाद्विरक्तिम् ।

सत्सङ्गं सत्कथायाः श्रवणमपि सदा देवि दत्वा कृपाब्धे

विद्यां शुद्धां च बुद्धिं कमलजदयिते सत्वरं देहि मह्यम् ॥

கர்மஸு ஆத்மோசிதேஷு ஸ்திரதர திஷணாம் தேஹதார்ட்யம் ததர்த்தம்
தீர்க்கம்சாயு: யஷஸ்ச த்ரிபுவன விதிதம் பாபமார்காத் விரக்திம் |
ஸத்சங்கம் ஸத்கதாயா: ஸ்ரவணமபி சதா தேவி தத்வா
வித்யாம் சுத்தாம் ச புத்திம் கமலஜதயிதே ஸத்வரம் தேஹி மஹ்யம் ||

னு ஒரு அழகான ஸ்லோகம்.

கர்மஸு ஆத்மோசிதேஷு – அவரவர்களுக்கு வர்ணாஷ்ராமத்தின் படி உசிதமான கர்மத்தில்

ஸ்திரதர திஷணாம் – உறுதியான புத்தியும்

தேஹதார்ட்யம் ததர்த்தம் – அதற்கு தேவையான உடம்பில் வலுவும், சாப்பிட்டு தூங்கிண்டு இருக்கறதுக்கு உடம்பிலே வலு கேட்கலை. ஸத்கர்மம் பண்றதுக்கு உடம்பில வலிமை.

தீர்க்கம்சாயு: – மனுஷ ஆயுசு நூறு வருஷம்னு சொல்றா. அதாவது இந்த ஜன்மாவிலேயே ஞானத்தை அடையணும். அதற்கு கர்மா பண்ணி சித்த சுத்தி, பக்தி, ஆத்ம விசாரம் அப்படி அந்த மார்கத்துல போறதுக்கு தீர்க்கம்சாயு: – நீண்ட ஆயுஸ்

யஷஸ்ச த்ரிபுவன விதிதம் – மூவுலகத்துலேயும் புகழ். நல்லவா புகழோட இருந்தா மத்தவா அவாளைப் பார்த்து நல்ல வழியில் இருப்பா. அதுல ஸ்வாமிகள் சொல்வார் ‘இந்த உலகத்துல போஸ்டர் அடிச்சு புகழ் வாங்கலாம். யஷஸ்ச த்ரிபுவன விதிதம் – மூவுலகத்துலேயும் புகழ்ணா தெய்வங்கள் சர்வ சாக்ஷி அவா, நம்ம மனசுல நினைக்கறது கூட அவாளுக்கு தெரியும். உத்தமமான நடத்தை இருந்தால் தான் தெய்வங்கள் கிட்ட நல்ல பேர் வாங்க முடியும். அந்த மாதிரி புகழைக் கேட்கிறார்.

பாபமார்காத் விரக்திம் – பாப வழியில் புத்தி போகவே கூடாது. அதுக்கு என்ன பண்ணனும்?

ஸத்சங்கம் –சாதுக்களோட சங்கத்துல இருக்கணம். கோவிந்த தாமோதர ஸ்வாமிகள் மாதிரி, மஹாபெரியவா மாதிரி, சிவன் சார் மாதிரி சாதுக்களை ஆஷ்ரயிக்கணும். அப்படி ஒரு ஸத்சங்கம் நேரிலே கிடைக்கலைனாலும்

ஸத்கதாயா: ஸ்ரவணமபி – அவாளோட கதைகளை கேட்டுண்டே இருக்கணும். ராமாயணம் கேட்கற மாதிரி மஹாபெரியவாளோட அனுபவங்களை கேட்டுண்டே இருந்தா அது தான் ஸத்கதா ஸ்ரவணம்

“ஸத்கதாயா: ஸ்ரவணமபி சதா தேவி தத்வா” எப்போதும் எனக்கு இதெல்லாம் வேணும்.

‘க்ருபாப்தே’ கருணைக் கடலே ‘வித்யாம் சுத்தாம் ச புத்திம்’ ஆத்ம வித்தையும் தூய்மையான புத்தியும், அதாவது சித்தசுத்தி,

‘கமலஜதயிதே’ தாமரையில் உதித்த பிரமனின் மனைவியான ஹே சாரதா தேவி,

‘ஸத்வரம் தேஹி மஹ்யம்’ வெகு சீக்ரமாக இன்னிக்கே அப்படி ஆத்ம வித்தையும் நல்ல புத்தியையும் கொடு இப்படி ஒரு ஸ்லோகம்.

கோவிந்த தாமோதர ஸ்வாமிகள் எப்படின்னா, இப்படி ஒரு அருமையான அம்ருதமான விஷயத்தை, முதலிலேயே சின்ன குழந்தைகளுக்கு உள்ளுக்குள்ள எத்திடுவார். ‘ரொம்ப விஷமம் பண்றான்’ னு ஒரு அம்மா வந்து வருத்தப்பட்டு சொன்னால் ‘இந்த ஸ்லோகத்தை தினம் பன்னிரண்டு வாட்டி சொல்லுங்கோ’ம்பார். அவா அதைச் சொன்னா ரெண்டு பேருக்கும் ஒருத்தர் கிட்ட ஒருத்தருக்கு அன்பும் வளர்ந்துடும். இந்த ஸ்லோகத்தை சொல்லிண்டே வந்தான்னா நிச்சயமாக அவனுக்கு நல்ல குரு கிடைச்சு, நல்ல கதைகளைக் கேட்டு, நல்ல வழியில புத்தி இருந்து ஆத்ம ஞானத்தை அடைவான். அப்படி ஸ்வாமிகள் ஒண்ணு சொன்னதைக் கேட்டாலே இஹ பர க்ஷேமத்தை கொடுத்துடும். இந்த ஸ்லோகத்தை ஸ்வாமிகள் ரொம்ப விரும்பி சொல்வார்.

அந்த சச்சிதானந்த சிவாபிநவ நரஸிம்ம பாரதி ஸ்வாமிகளோட மஹிமை எப்படின்னா, ஸ்ருங்கேரியில ஒரு தம்பதிகளுக்கு பன்னிரண்டு குழந்தைகள் பிறந்து எல்லாமே தவறி போயிடறது. அவா இந்த ஆசார்யாள் கிட்ட முறையிட்டுக்கரா. அப்போ இந்த ஆசார்யாள் ஒரு சுவாசினி பூஜையின் போது ஆசீர்வாதம் பண்ணி ‘உனக்கு ஒரு குழந்தை பிறப்பான். அவனை மடத்துக்கு குடுத்துடு’ன்னு சொல்லி குழந்தை பிறந்த உடனே நரஸிம்ம சாஸ்த்ரினு பேர் வெச்சு மடத்துல கூட்டிண்டு வந்து அவரை வளர்த்து உருவாக்கினார். அவர் தான் அடுத்த ஆசார்யாள் சந்திரசேகர பாரதி ஸ்வாமிகள். அவரோட இருபது வயசுல அவரை மடாதிபதியாக வெச்சுட்டு நரஸிம்ம பாரதி ஸ்வாமிகள் பகவான் கிட்ட போயிடறார்.

அந்த சந்திரசேகர பாரதி ஸ்வாமிகளோட பெருமை அளவிட முடியாதது. நம்ம சந்திரசேகர சரஸ்வதி ஸ்வாமிகளும் (மஹாபெரியவா) சந்திரசேகர பாரதி ஸ்வாமிகளும் வேத தர்ம சாஸ்த்ரங்களில் நம்பிக்கை, எளிமை, துறவு எல்லாத்துலேயும் ஒரே மாதிரி. தெய்வத்தின் குரல் படிச்சா நமக்கு எவ்வளவு பெரிய விஷயங்களை மஹாபெரியவா எவ்வளவு எளிமையாக சொல்றாங்கர மாதிரி, சந்திரசேகர பாரதி ஸ்வாமிகளோட உபதேசங்களை படிச்சாலும் அதே ஆச்சர்யம் ஏற்படும். பெரிய சாஸ்திர விஷயங்களை, ரொம்ப அழகான தர்க்கங்களை சொல்லி, ரொம்ப எளிமையான உபமானங்களைச் சொல்லி மனசுல பதிய வெச்சுடுவார்.

ஸ்ருங்கேரி மடத்துல போட்ட புஸ்தகத்துல சந்திரசேகர பாரதி ஸ்வாமிகளைப் பத்தி இரண்டு விஷயங்களை படிச்சவுடனே எனக்கு ரொம்ப பரமானந்தம் ஆகிவிட்டது. அவரோட பத்து வயசுல, மடத்துல அவரை வளர்த்துண்டு இருக்கா. அவருக்கு மூக பஞ்சசதீ ஸ்தோத்ரத்துல ரொம்ப இஷ்டமாம். அவர் கிட்ட பணம் குடுத்து ஏதோ வாங்கிண்டு வான்னு சொல்லி அனுப்பி இருக்கா. அவர் மூக பஞ்சசதீ சொல்ல ஆரம்பிச்சு, என்ன கார்யம் சொன்னா, என்ன வாங்க சொன்னா எல்லாம் மறந்து போய், அந்த ஐநூறு ஸ்லோகமும் சொல்லி முடிச்ச பின்ன, ஒரு பத்து கிராமம் தள்ளி வந்து நின்னுண்டு, எங்கே வந்தோம் எதுக்கு கிளம்பினோம்னு புரியாம திரும்ப வந்து கேட்டாராம். அப்படி சின்ன வயசுலேயே இந்த மூக பஞ்சசதீ ஸ்தோத்ரத்தோட இனிமையில மயங்கி ஒருத்தர் சமாதி நிலைக்கு போக முடியும்னா, அவர் பிறவியிலேயே மஹான். அவரோட குரு, ஏதோ ஒரு யோகியை, ஒரு காரணமாக இங்கே பிறக்க வெச்சு, அந்த மடத்துல கொஞ்ச நாள் ஆசார்யாளாக இருக்க வெச்சுருக்கார்.

அந்த சந்திரசேகர பாரதி ஸ்வாமிகள், இருபது வயசுல பீடத்துக்கு வந்து ஒரு நாற்பது வயசு வரைக்கும் பூஜை, சஞ்சாரம் எல்லாம் பண்ணி, ஜனங்களுக்கு தர்சனம் குடுத்து, ஸதுபதேசங்கள் எல்லாம் பண்ணி இருக்கார். அவருக்கு வால்மீகி ராமாயணத்துல ரொம்ப ப்ரியம். சின்ன வயசுலேர்ந்தே வால்மீகி ராமாயணம் நிறைய பாராயணம் பண்ணி இருக்கார். பக்கத்துல ஒரு பலகை போட்டுண்டு ஹனுமார் கேட்கரார்னு ஹனுமாருக்கு ராமாயணம் படிச்சுண்டே இருப்பாராம். பீடத்துக்கு வந்த பின்னும், அவர் சந்திரமௌலீச்வர பூஜையை முடிச்சுட்டு மணிக்கணக்கா ராமாயணம் பிரவசனம் பண்ணுவார், அப்படீன்னு நம்ம ஸ்வாமிகள் சொல்வார். அப்படி ராமாயண பாராயணம், பிரவசனம்ங்கிறது ஏதோ புடவை வேஷ்டிக்காக பண்ற விஷயம் இல்லை, சன்யாசிகள் கூட அனுபவிக்கற, ஞானத்தை குடுக்க கூடிய ஒரு கிரந்தம் அப்படின்னு ஸ்வாமிகள் சொல்வார்.

அந்த சந்திரசேகர பாரதி ஸ்வாமிகள், நாற்பது வயசு ஆனப்பின்ன அவருக்கு இந்த மடத்து நிர்வாகம் பண்ணவே முடியலை. அவருக்கு பஹிர்முகமாக எதுவுமே பண்ண முடியலை. அப்படி ஜீவன்முக்தராக ஆத்மாராமராக அந்தர்முகமாக போய்விட்டார். ஒரு உத்தம சிஷ்யருக்கு சன்யாசம் குடுத்து அடுத்த ஆச்சர்யாளாக அமர்த்திவிட்டு அவர் எப்போதுமே தனிமையில் இருந்தார். ஏதோ சில சமயங்களில் சங்கர பாஷ்ய பாடங்களில் கலந்துண்டு இருக்கார். பண்டிதர்களை எப்பவோ பார்த்து இருக்கார். வெளியில வந்து ஜனங்களோட பழகவே இல்லை. அப்படி ஒரு இருபது வருஷங்கள் இருந்துவிட்டு துங்கா நதியில் ஜல சமாதி அடைந்துவிட்டார். அப்பேற்பட்ட மஹான்.

அந்த மாதிரி அவர் தனிமையில் இருக்கும்போது ஒரு பண்டிதர் மஹாபெரியவா கிட்டேர்ந்து அங்க போயிருக்கார். மஹாபெரியவாளுக்கு சந்திரசேகர பாரதி ஸ்வாமிகள் மேலே அபார அன்பு, மதிப்பு. யாரோ ‘ஸ்ருங்கேரி ஆசார்யாளுக்கு பித்து பிடிச்சுடுத்தாமே’ னு சொன்ன போது மஹாபெரியவா கடும்கோபம் அடைந்து ‘நீ ரொம்ப புத்தி ஸ்வாதீனமா? பெரியவாளை அபசாரமாக பேசாதே! போய் சந்திரமௌலீச்வரரை நமஸ்காரம் பண்ணி மன்னிப்பு கேள். என்ன தெரியும் உனக்கு? அவாளை மாதிரி (சந்திரசேகர பாரதி ஸ்வாமிகள்) மாதிரி ஜீவன் முக்தர் ஒருத்தர் இருந்தாலே போதும். அவரால் தான் மழை பெய்யறது. உலகமே சுபிக்ஷமா இருக்கு. அபசாரம் பண்ணாதே!’ னு கடுமையாக கோச்சுண்டு இருக்கா.

அந்த காலத்துல பண்டிதர்கள் இரண்டு மடத்துக்கும் போயிண்டு வந்துண்டு இருக்கா. அப்படி காஞ்சீலேர்ந்து ஒரு பண்டிதர் ஸ்ருங்கேரி போன போது சந்திரசேகர பாரதி ஸ்வாமிகள் அவர்கிட்ட சொல்லி இருக்கார் ‘இங்கே (என்னால்) பஹிர்முகமாக கார்யங்களே பண்ண முடியலை. இதற்கும் (எனக்கும்) சேர்த்துவெச்சு அவா (மஹாபெரியவா) நல்ல திட்டங்களெல்லாம் போட்டு ரொம்ப நன்னா தர்ம பிரசாரம் பண்றார். அவருக்கு நான் க்ருதஞ்தை தான் தெரிவிக்க முடியும்’ னு சந்திரசேகர பாரதி ஸ்வாமிகள் பேசி இருக்கார். அப்படி அவரோட பெருமை.

இப்படி ஆனந்தமாக சந்திரமௌலீச்வர பூஜை பார்த்துட்டு, பக்கத்துல சில க்ஷேத்ரங்களையும் தர்ஷனம் பண்ணிண்டு ஆத்துக்கு வந்து சேர்ந்தோம். நினைச்சு நினைச்சு சந்தோஷப் படக்கூடிய ஒரு அனுபவமாக அமைஞ்சுது. துங்கா தீரம், நரஸிம்ம வனம், சாரதாம்பாள் சன்னிதி. அங்க இன்னும் கூட யானைகள், குதிரைகள், பெரிய காளைகள், பசுக்கள், நிறைய வெண்மையான கொக்கு போன்ற பறவைகள், துங்கா நதியில நிறைய மீன்கள் – அது அஹிம்சா க்ஷேத்ரம், மீன் பிடிக்க கூடாதுன்னு சட்டம் இருக்கு. அதனால இரண்டு அடி மூன்று அடிபெரிய மீன்கள், புறாக்கள், மான்கள், அப்படி ரம்யமான காட்சிகள் மனசுலேயே இருக்கு.

கர்மஸு ஆத்மோசிதேஷு ஸ்திரதர திஷணாம் தேஹதார்ட்யம் ததர்த்தம்
தீர்க்கம்சாயு: யஷஸ்ச த்ரிபுவன விதிதம் பாபமார்காத் விரக்திம் |
ஸத்சங்கம் ஸத்கதாயா: ஸ்ரவணமபி சதா தேவி தத்வா
வித்யாம் சுத்தாம் ச புத்திம் கமலஜதயிதே ஸத்வரம் தேஹி மஹ்யம் ||
னு வேண்டிப்போம்.

कर्मस्वात्मोचितेषु स्थिरतरधिषणां देहदार्ढ्यं तदर्थं

दीर्घंचायुर्यशश्च त्रिभुवनविदितं पापमार्गाद्विरक्तिम् ।

सत्सङ्गं सत्कथायाः श्रवणमपि सदा देवि दत्वा कृपाब्धे

विद्यां शुद्धां च बुद्धिं कमलजदयिते सत्वरं देहि मह्यम् ॥

ஸ்ருங்கேரி சாரதாம்பா காஞ்சி காமாக்ஷி
0 x

thanjavooran
Posts: 2540
Joined: 03 Feb 2010, 04:44
x 178
x 63

#33 Re: Sringeri Maha Periyava

Post by thanjavooran » 11 May 2017, 16:37

A share
courtesy Shri CRama

https://play.google.com/store/apps/deta ... galrrahari

Just now inaugurated by Jagadguru at Srirangam
0 x

Sachi_R
Posts: 1448
Joined: 31 Jan 2017, 20:20
x 41
x 301

#34 Re: Sringeri Maha Periyava

Post by Sachi_R » 12 Jun 2017, 20:33

Namaskaram.
The following images are uploaded on behalf of Sri Thanjavooran, and show the Jagadguru Sri Bharati Tirtha at a very young age.
Image
Image
0 x

thanjavooran
Posts: 2540
Joined: 03 Feb 2010, 04:44
x 178
x 63

#35 Re: Sringeri Maha Periyava

Post by thanjavooran » 07 Jan 2018, 09:21

Sringeri Periyava Mahavaakyam.
Let us be blessed.

https://youtu.be/Hb3mwNhp8Vk

Thanjavooran
07 01 2018
0 x

thanjavooran
Posts: 2540
Joined: 03 Feb 2010, 04:44
x 178
x 63

#36 Re: Sringeri Maha Periyava

Post by thanjavooran » 12 Jan 2018, 20:31

Book on Sringeri pontiff. Published in Amar chithra Katha fashion has been released in 4 laguages.
Ref today's Hindu. Dtd 12 01 2018
http://www.thehindu.com/todays-paper/tp ... 426482.ece
0 x

Sachi_R
Posts: 1448
Joined: 31 Jan 2017, 20:20
x 41
x 301

#37 Re: Sringeri Maha Periyava

Post by Sachi_R » 29 Oct 2018, 20:57

Watch the video:
https://youtu.be/JceOx-7LhY4

Message posted on behalf of Sri Balakrishnan:
V.R. Balakrishnan
-----
Subject: Sringeri mahaperiyava



Really great to see this Video , Our Mysore Wodeyars , Maharaja's Family welcoming *Sringeri Jagadguru's* ,Just See the tradition followed by Maharaja's , Maharaja , Maharani & Rajamatha bowing down falling at feet( Shastang Namaskar ) to Sringeri Guruvaryas , This is the actual respect to be showed towards Peetadipathis , We have to learn Lot from our Maharaja's & till date strictly traction is followed , After watching this video Kindly understand importance of Gurupeeta 🙏
1 x

Sachi_R
Posts: 1448
Joined: 31 Jan 2017, 20:20
x 41
x 301

#38 Re: Sringeri Maha Periyava

Post by Sachi_R » 28 Dec 2018, 22:50

Photo shared by Sri. Tanjavooran
Image
0 x

thanjavooran
Posts: 2540
Joined: 03 Feb 2010, 04:44
x 178
x 63

#39 Re: Sringeri Maha Periyava

Post by thanjavooran » 29 Dec 2018, 00:00

One of the greatest sight's one can see...at Shringeri Shrimadam... only in our Hindu culture ......
Sri Swamiji's purvashram parents having darshan of their son as a sanyasi..great..

Sachi Avl,
Many thanks.
Thanjavooran
28 12 3018
0 x

Post Reply