Prince Rama Varma

Carnatic Musicians
Post Reply
sweetsong
Posts: 445
Joined: 29 Nov 2009, 16:48
x 9
x 1

#276 Re: Prince Rama Varma

Post by sweetsong » 18 Mar 2018, 23:57

At the Alliance Francaise, Hyderabad, a few years ago.
https://www.youtube.com/watch?v=FQoR_T7lctM
0 x

sweetsong
Posts: 445
Joined: 29 Nov 2009, 16:48
x 9
x 1

#277 Re: Prince Rama Varma

Post by sweetsong » 23 Mar 2018, 17:48

0 x

sweetsong
Posts: 445
Joined: 29 Nov 2009, 16:48
x 9
x 1

#278 Re: Prince Rama Varma

Post by sweetsong » 27 Mar 2018, 11:05

Article on Varma ji by Geetha Gengaiah of Dinamalar.

என் பயணங்களின் வழியே!

மன்னர் அஸ்வதி திருநாள் ராம வர்மா

என் சுவாசக் காற்றே...!

திருவிதாங்கூர் சமஸ்தானத்தில், கடந்த 300 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக வெகு விமர்சையாக கொண்டாடப்படும் விழா நவராத்திரி. அரண்மனையின் உள்ளே இருக்கும் கோவிலில் உள்ள தேவிக்கு (அம்மன்) நவராத்திரி கோலாகலமாக நடக்கும். நாட்டின் பல்வேறு பகுதிகளில் இருநதும் புகழ் பெற்ற இசைக் கலைஞர்கள், வந்து பாடுவார்கள். வீணை வாசிப்பார்கள். வயலின் இசைப்பார்கள். விழாவின் நாயகி தேவி, ஒரு பெண். ஆனால், கோவிலிலும் அரண்மனை வளாகத்திலும் ஏன் அரண்மனையின் வெளியில் உள்ள மண்டபத்திலும் கூட, நவராத்திரி விழாவின் போது, பெண்களை பார்க்கவே முடியாது. வெகு தொலைவில் இருந்து கொண்டு இசைக் கச்சேரியை கேட்டு ரசிக்கலாம். அவ்வளவுதான்!

தேவி ஒரு பெண். அவளுக்கு நடக்கும் விழாவில் பெண்கள் ஏன் கலந்து கொள்வதில்லை? என்ற கேள்வி, சாஸ்திரீய இசையை முறையாக கற்க ஆரம்பித்திருந்த, அந்த 16 வயது சிறுவனுக்குத் தோன்றியது. யாரிடம் கேட்டாலும், சமாதானம் தரும் விதமாக பதில் இல்லை. 'அது அப்படித்தான்...அதுதான் சம்பிரதாயம்' என்றார்கள். இசை கற்க ஆரம்பித்த போது, கவனித்த இனனொரு விஷயம், வாய்ப்பாட்டு தவிர, வீணையும் வயலினும் தனி இசைக் கருவியாக வாசித்தார்கள். அதுவும் ஆண் கலைஞர்கள் மட்டும். விழாவில், வீணை வாசிக்கவும் பெண் கலைஞர்களுக்கு அனுமதி இல்லை.

ஏன் பெண்களுக்கு அனுமதி இல்லை? என்ற கேள்வியை அவ்வளவு எளிதாக கடந்து போக முடியவில்லை. இந்த முறையை மாற்றியே தீர வேண்டும் என்று தீர்மானித்த போது, தன்னுடைய ராஜ குடும்பத்திலும் சரி, வெளியிலிருந்தும் சரி, அந்த இளைஞனுக்கு ஒருவர்கூட ஆதரவு தரவில்லை. தேவிக்காக நடக்கும் விழாவில், பெண்கள் கலந்து கொண்டே ஆக வேண்டும். பெண் இசைக் கலைஞர்கள் பாட வேண்டும் என்று தொடர்ந்து 22 ஆண்டுகள் போராடினார். கடந்த 2006–ம் ஆண்டு முதல், 300 ஆண்டுகளாக கடைப்பிடித்து வந்த சம்பிரதாயத்தை மாற்றி, பெண்கள் விழாவில் கலந்து கொள்ள அனுமதிக்கப்பட்டது. திருவனந்தபுரத்தில் வசிக்கும் கர்னாடக இசை ஆசிரியை ‘பாரசால’ பொன்னம்மாள் என்ற 86 வயது பாடகியை நவராத்திரி விழாவில் பாட வைத்தார்.

அவர்...திருவிதாங்கூர் சமஸ்தானத்தின் புகழ் பெற்ற மன்னர்களாக விளங்கிய, காலத்ததால் அழியாத ஓவியங்களை வரைந்த, ராஜா ரவி வர்மா, கர்னாடக, ஹிந்துஸ்தானி இசையில் பல நுாறு கீர்த்தனைகளை இயற்றிய, 200 ஆண்டுகளுக்கு முன், திருவிதாங்கூர் சமஸ்தானத்தை ஆண்ட, தியாகராஜர், சியாமா சாஸ்திரிகள், முத்துசுவாமி தீக்ஷிதர் வாழ்ந்த காலத்தில் வாழ்ந்த, சுவாதித் திருநாள் ராம வர்மாவின் வழியில் வந்த, துாய இசைக்காகவே (Love for pure music) தன் வாழ்க்கையை அர்பணித்துக் கொண்ட, பிரபல வீணை மற்றும் கர்னாடக இசைப் பாடகர், அஸ்வதி திருநாள் ராம வர்மா.

மன்னர் ராம வர்மா தன் இசைப் பயணத்தை பகிர்ந்து கொள்கிறார்.

நவராத்திரி விழவில் சில சம்பிரதாயங்களை மாற்றினேன் என்றாலும், அந்த விழாவை நான் ஏற்பாடு செய்வதில்லை. நுாற்றாண்டுகளாக நடக்கும் விழா அது.

கடந்த 2000–ம் ஆண்டிலிருந்து, மன்னர் சுவாதித் திருநாள் வசித்த, 'குதிர மாளிகா' அரண்மனையில், ( ‘மாளிகை முழுவதும் குதிரை சிற்பங்கள் செதுக்கப்பட்டு இருக்கும்’),’சுவாதி சங்கீத உற்சவம்' என்ற இசை விழாவை நடத்துகிறேன். என்னுடைய குடும்பம், குழந்தை எல்லாம் இந்த விழாதான். ஒவ்வொரு ஆண்டும் ஜனவரி 4 முதல் 13–ம் தேதி வரை 10 நாட்கள் இந்த இசை விழா நடக்கும். இந்த தேதியை நான் தேர்வு செய்ததற்கு காரணம், இந்த நாட்களில், ரொம்ப இதமான பருவநிலை கேரளாவில் இருக்கும் என்பதால். ஆனால், சமீப ஆண்டுகளாக, எல்லா மாதமும் கேரளாவிலும் வெப்பம் அதிகமாகவே உள்ளது என்பது வருத்தமான விஷயம்.

நவராத்திரி விழவில், இந்துக்கள் மட்டுமே கலந்து கொள்ளலாம். பெண்கள் புடவை உடுத்த வேண்டும. பெண் குழந்தைகள் பாவாடை அணிய வேண்டும், ஆண்கள், வேஷ்டி கட்ட வேண்டும், மேல் சட்டை போடக் கூடாது...இப்படி, அடிப்படையான சில சம்பிரதாயங்கள், இன்றும் நடைமுறையில் உள்ளது. ஆனால், நான் நடத்தும் இசை விழாவில், எந்த கட்டுப்பாடும் இல்லை. உங்களுக்கு எந்த உடை வசதியோ அதை உடுத்தலாம். எந்தப் பாகுபாடும் இல்லாமல், யார் வேண்டுமானாலும் விழாவுக்கு வரலாம். ஒவ்வொரு ஆண்டும் உலகம் முழுவதிலும் இருந்து இசை ரசிகர்கள் வருகிறார்கள்.

இசை...பிரபஞ்சம் முழுவதிலும் உள்ள அனைத்து உயிர்களுக்கும் பெதுவான விஷயம். கறுப்பு, சிவப்பு, பிரவுன், இந்து, முஸ்லீம், கிருஸ்தவன் என்று எந்த பாகுபாடும் இல்லாமல் அனைவர்க்கும் பொதுவானது. ஒரு குறிப்பிட்ட இனத்தவருக்கு மட்டுமே இசை சொந்தம் என்பதில் எனக்கு உடன்பாடில்லை. இந்த விழவில், ஹிந்துஸ்தானி பாடகர் உஸ்தாத் குலாம் முஸ்தபா கான் பாடுகிறார். பத்மநாப சுவாமி, சுவாதித் திருநாள் மகாராஜா இருவரின் படங்களுக்கு முன் விளக்கேற்றி வைத்து, வணங்கிவிட்டு இசையை ஆரம்பிப்பார். ஒரு முஸ்லீம் பாடகரான அவருக்கு இதில் எந்த சிரமமும் இல்லை.

பொதுவாக, சென்னையில் நடக்கும் டிசம்பர் கச்சேரி போன்ற, இசை விழாக்களில், இசைக் கலைஞர்கள், சபாக்களுக்கு, 'எனக்கு ஒரு வாய்ப்பு தாருங்கள்' என்று விண்ணப்பம் போடுவார்கள். எனக்கு அதில் உடன்பாடில்லை.

இந்த விழாவில் பாடுவதற்காக, நானே ஒவ்வொரு பாடகரையும் நேரில் சென்று அழைக்கிறேன். பிரபலமான பாடகர்கள் மட்டுமல்ல, திறமையான பாடகர்கள், அவர்கள் 10 வயதாக இருந்தாலும் சரி, 60 வயதாக இருந்தாலும் சரி, நேரில் சென்று அழைத்து பாடச் சொல்கிறேன். தினமும் மாலை 6 மணி முதல் 9 மணி வரை மூன்று மணி நேரம் கச்சேரி. பிரபலமானவர்களுக்கு ஒரு நேரம், மற்றவர்களுக்கு வேறு 'டைம்' என்பதெல்லாம் இல்லை. என் குருநாதர் பாலமுரளி கிருஷ்ணா பாடினாலும் வளர்ந்து வரும் ஒரு பாடகர் பாடினாலும், எல்லோருக்கும் ஒரே நேரம் தான். கச்சேரியில், மகாராஜா சுவாதித் திருநாள் கீர்த்தனைகளையும் பாட வேண்டும் என்பது மட்டும் தான் ஒரே நிபந்தனை.

எந்த இசைக் கலைஞரை எடுத்துக் கொண்டாலும் குறிப்பிட்ட சில கீர்த்தனைகளை மட்டுமே திரும்ப, திரும்ப பாடுகிறார்கள். சுவாதித் திருநாள் கீர்த்தனைகளிலும், 'தேவ தேவ கலயாமி','க்ருப்யா பாலய சௌரே', 'சாரசாக்க்ஷ பரிபாலய மாமயி' போன்ற பிரபலமான கீர்த்தனைகளை மட்டும் பாடுகிறார்கள். நான் கலைஞர்களிடம் வேண்டுகோள் வைப்பது, 'இதுவரை பாடாத புது கீர்த்தனைகளை பாடுங்கள்' என்பது. அதற்கு நல்ல பலன் கிடைத்திருக்கிறது. 10 நாட்கள் நடக்கும் இசை விழாவில், 60, 65 சதவீதம் புது பாடல்கள் பாடுகிறார்கள்.

இசை விழா முழுவதையும் நான் விடியோவாக எடுத்து, 'யூ ட்யூப்'பில் வெளியிடுகிறேன். 'குதிர மாளிகா' அல்லது 'சுவாதி சங்கீத உற்சவம்' என்ற பெயரில் பார்க்கலாம்.

அம்ம மகாராணி!

என் பாட்டியின் அம்ம மகாராணி சேது பார்வதி பாயி. முழுமையான ஆளுமை கொண்ட பெண்மணி. அவரை 'அம்ம மகாராணி' என்று அழைப்பர். அவருக்கு இசையில் மிகுந்த ஈடுபாடு உண்டு. பாடுவதோடு, நன்றாக வீணை வாசிப்பார். பெரிய, பெரிய வித்வான்களே அவர் முன் பாட தயங்கும் அளவிற்கு இசை ஞானம் கொண்டவர். அத்த காலத்தில், இசையில் பிதாமகர் என்று கருதப்பட்ட செம்மங்குடி சீனிவாச ஐயர், அரண்மனையில் பாடும் போது, சிறிய தவறு செய்தாலும், 'டேய் சீனிவாசா' என்று அதட்டுவார். எம்.எஸ்.சுப்புலட்சுமி உட்பட பலரும் அரண்மனைக்கு வந்து பாடுவார்கள். கலைகளில் மட்டுமல்ல, புதிய புதிய விஷயங்களைத் கற்றுக் கொள்வதில், அறிந்து கொள்வதில் மிகுந்த ஈடுபாடு உடையவர். அவரிடம் இருந்த, Thirst for knowledge யாரையும் ஆச்சரியப்பட வைக்கும்.

எனக்கு நன்றாக நினைவு இருக்கிறது...1980–களில் விடியோ கேம் அறிமுகமான புதிதில், நாங்கள் விடியோ கேம் விளையாடிக் கொண்டிருப்போம். ஆர்வமாக எங்களிடம் வந்து, 'எப்படி விளையாடுவது?' என்று கேட்டுத் தெரிந்து கொள்வார். அறிவியல், கட்டடக் கலை என்று அனைத்து விஷயங்களையும் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்பதில் அவருக்கு தாகம். 'இல்லஸ்ரேட்டட் வீக்லி'யில் வரும், 'டென்னிஸ் தி மெனஸ்' என்ற குறிப்பிட்ட பக்கத்தைப் படித்து, 10 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக அதை சேகரித்து வைத்திருந்தார். அவர் இறப்பதற்கு முதல் வாரம் வரை வந்த இதழின் 'பேப்பர் கட்டிங்' இருந்தது.

சில அரச குடும்பங்கள், பத்மநாப சுவாமி கோவிலின் நாதஸ்வர வித்வான்கள் என்று பலரிடம் பரவலாக இருந்த, சுவாதித் திருநாள் மகாராஜாவின் கீர்த்தனைகளை, எல்லாம் தொகுந்தார் மகாராணி சேது பார்வதி பாயி. திருவனந்தபுரத்தில் உள்ள சுவாதித் திருநாள் இசைக் கல்லுாரியை துவக்கியவரும் அவர்தான். மகாராஜாவிற்கு பின் வந்த தலைமுறையில் யாரும் இசையில் பெரிதாக ஆர்வம் காட்டவில்லை. தன்னுடைய குழந்தைகள், பேரக் குழந்தைகளிடம், இயல்பான அவரின் ஆளுமையோடு, இசை கற்க வற்புறுத்தினார். யாரும் ஆர்வம் காட்டவில்லை. இது அம்ம மகாராணிக்கு மன வருத்தத்தைத் தந்திருக்கும் என்று நினைக்கிறேன்.

நவராத்திரி விழாவில் நடக்கும் இசைக் கச்சேரிகளை குழந்தையிலிருந்தே கேட்பேன். கிஷோர் குமார், லதா மங்கேஷ்கர் உட்பட பிரபல இந்தி பாடகர்கள் எல்லாம் என் மனதுக்கு மிகவும் நெருக்கமாக இருந்தார்கள். ரொம்ப மாடர்னாக வளர்ந்த என் சகோதரிக்கு, 70, 80–களில் வெளிவந்து, தற்போது 'கோல்டன் ஹிட்ஸ்'சாக உள்ள இந்தி பாடல்கள் மிகுந்த விருப்பம். என்னுடைய அப்பாவுக்கும் மியூசிக் பிடிக்கும். அவர் நிறைய வெளிநாடுகளுக்கு, குறிப்பாக, ஐரோப்பிய நாடுகளுக்கு பயணம் செய்வார். ஒவ்வொரு முறை திரும்பி வரும் போதும், ஈரான், துருக்கி, கிரேக்க இசை தட்டுக்களை வாங்கி வருவார். இரண்டு வயதிலிருந்தே உலகத்தில் உள்ள எல்லா இசையையும் கேட்பேன்.

அதனால் எனக்கு இசையில் எந்த வித்தியாசமும் கிடையாது.. கேட்பதற்கு இனிமையாக இருக்கும் எல்லா சப்தமும் எனக்கு நல்ல இசை தான். சிறுவனாக இருந்த போது, என்னுடைய பெற்றோருடன் நிறைய முறை ஐரோப்பிய நாடுகளுக்கு சென்றிருக்கிறேன். அங்கே, நம் சபாக்களைப் போல பிரமாண்ட அரங்குகள் இருக்கும். அவர்கள் இது போன்ற அரங்குகளில் மட்டும் பாடாமல், கிருஸ்துமஸ், புத்தாண்டு போன்ற விசேஷ தினங்களில், தெருக்களிலும் அமர்ந்து பாடுவார்கள். இப்படிப் பாடுபவர், ஈரானிய, அரேபிய, கிரேக்க என்று எந்த இசைப் பாடகராகவும் அவர் இருப்பார். நம்முடைய பாரம்பரியம் சபாக்களில் பாடுகிறோம். அவர்கள் கலாசாரம் தெருக்களிலும் பாடுகிறார்கள்.

நல்ல இசையை எங்கு கேட்டாலும் பெரிய வித்தியாசம் இருக்கப் போவதில்லை. அந்த வழியாக செல்பவர்கள், அவர்கள் முன் விரித்திருக்கும் துணியில் காசைப் போட்டுவிட்டு போவதுண்டு. நான், அவர்கள் பாடி முடிக்கும் வரை நின்று கேட்டுவிட்டு, கையில் பணம் கொடுப்பேன். சமயங்களில் அவர்களை அழைத்து போய் தேநீர் குடிப்பேன். இப்படித்தான் என் இசை ஆர்வம் வளர்ந்தது.

மியூசிக் கேட்க வேண்டும் என்பதில் அலாதி விருப்பம் இருந்ததே தவிர, இசை கற்க வேண்டும், பாட வேண்டும் என்றெல்லாம் அப்போது நான் விரும்பியதில்லை. பிறந்ததில் இருந்தே என்னையும் அறியாமல், விருப்பம், ஈடுபாட்டுடன் எல்லா இசையையும் கேட்டு வளர்ந்தது எவ்வளவு பெரிய பாக்கியம் என்று பின்னாளில் புரிந்தது. அம்ம மகாராணி, அப்பா, சகோதரி மூவருக்கும் நன்றி.

ஹோ, ஹோ, ஹோ, ஹொய்யாரே'!

எண்பதுகளின் துவக்கத்தில், அம்ம மகாராணிக்கு 85 வயது. தன்னுடைய வாழ்க்கையின் கடைசி பிராயத்தில் இருந்தவருக்கு, மெதுவாக எல்லா விருப்பங்களும் குறைந்து, இசை கேட்பது, பிடித்த உணவுகளை சாப்பிடுவது என்று இருந்தார்.

என்னுடைய 12–வது வயதில், திருவனந்தபுரத்தில் கிரைஸ்ட் நகர் பள்ளியில், எட்டாம் வகுப்பில், சேர்ந்தேன். 'அரண்மனையில் இருந்து ஒரு பையன் நம் பள்ளியில் சேரப் போகிறான்' என்று தலைமை ஆசிரியர் அறிவிப்பு செய்து, அது பரபரப்பான செய்தியாக இருந்ததாக பின்னர் தெரிந்தது. இன்னொரு விஷயம், மன்னரின் வாரிசு என்பதால், கண்டிப்பாக இந்தப் பையனுக்கு இசை தெரிந்திருக்கும் என்ற நம்பிக்கையில், பள்ளியின் இசைக் குழு டீச்சர் புருஷோத்தமன் சார், என்னையும் இசைக் குழுவில் சேர்த்து விட்டார். நான் தேசிய கீதம், ஸ்கூல் பிரேயர் பாட்டு பாடுவேன்.

எங்களுடைய இசைக் குழு, மாவட்டங்களுக்கு இடையிலான பாட்டுப் போட்டியில், கலந்து கொண்டு இரண்டாவது பரிசு வாங்கியது. அந்த பரிசை மகாராணியிடம் காட்டியபோது, தன்னுடைய நான்காவது தலைமுறை, இசையில் ஆர்வம் காட்ட துவங்கியதைப் பார்த்து, ரொம்ப சந்தோஷப்பட்டார். அம்ம மகாராணிக்கு என் மீது தனிப் பாசம். குட்டா, குஞ்சு, பாப்பி என்று பல செல்லப் பெயர்களில் என்னைக் கூப்பிடுவார்.

'என்ன பாடினே?' என்று கேட்டார். உடனே நான், ஹோ, ஹோ, ஹோ, ஹொய்யாரே' என்று பாடிக் காட்டினேன். அம்ம மகாராணி ஆர்வமாகக் கேட்டுவிட்டு, 'ரொம்ப நல்லா இருக்கு. நீ சாஸ்திரீய சங்கீதம் கற்றுப் பாடினால் இன்னும் நல்லா இருக்கும்' என்றார்.`

எனக்கு அதில் ஒன்றும் ஆட்சேபணை இல்லை. சரி, என்றேன். இது நடந்த இண்டு மாதங்களுக்குப் பின், ஒருநாள் அம்ம மகாராணி என்னை அழைத்து, 'நாளை காலை இசை வகுப்பு இருக்கு. ரெடியாகி வந்துடு' என்றார். என் முதல் குரு வெச்சூர் ஹரிஹர சுப்ரமணிய ஐயரிடம் என் இசைப் பயணம் ஆரம்பித்தது.

திருவனந்தபுரத்தில் உள்ள எல்லா இசை குருக்களையும் அழைத்து, இன்டர்வியூ செய்து, என் இசை குருவை அம்ம மகாராணி தேர்வு செய்தார் என்பது பின்னாளில் தெரிந்தது.

பாடடு கேட்பதில் தான் அப்போது எனக்கு மிகுந்த ஆர்வம். நான் ஆர்வமுடன் கேட்கும், எம்.டி.ராமனாதன், கிஷோர் குமார் பாடல்களுக்கும் வகுப்பில் கற்றுத் தரும் ச ரி க ம விற்கும் சம்பந்தமே இல்லாமல் இருந்தது. எனக்கு அப்போது 12 வயது. இசை கற்கும் என் வயதையொத்த குழந்தைகள், அந்த வயதில் கச்சேரி செய்ய ஆரம்பித்து விட்டார்கள். அவர்கள் எல்லாம் மூன்று, நான்கு வயதிலேயே இசைப் பயிற்சியை ஆரம்பித்து விட்டார்கள். நான் அப்போது தான் ச ரி க ம படிக்க ஆரம்பித்தேன். ஆரம்பத்தில், என் குரு, ஒரு வார்த்தைகூட பேச மாட்டார். குனிந்து கொண்டே வருவார். வகுப்பு முடிந்தவுடன், சரி, நாளை பார்க்கலாம், என்று கிளம்பி விடுவார். அவர் கற்றுத் தந்த விதம், காட்டிய ஈடுபாடு, எனக்கும் கற்பதில் ஆர்வத்தை ஏற்படுத்தியது.

என்னுடைய குருவுக்கும் எனக்கும் இருந்த உறவு அலாதியானது. என் குருவின் மகனுக்கு திருவனந்தபுரதில் இருந்து பாலகாட்டிற்கு பணி மாற்றம் வந்து விட்டது. இரண்டு ஊரிகளிலும் வீடு எதற்கு என்று நினைத்த அவர், பாலக்காட்டிலும் சிஷ்யர்கள் கிடைப்பர்கள் தானே, அதனால் தந்தையை தன்னுடன் வந்து விடும்படி அழைத்தார். நான் அங்கு வந்து விட்டால், 'ரெகு எந்து செய்யும்?' (ரகு என்ன செய்வான்?) என்றார். என்னை வீட்டில் 'ரகு' என்று தான் அழைப்பார்கள். இத்தனைக்கும் அப்போது இசையில் ஆரம்ப பாடங்களான வர்ணம், கீர்த்தனை தான் கற்றுக் கொண்டிருந்தேன்.

இசையில் நான் காட்டிய ஆர்வம் ஈடுபாட்டைப் பார்த்து, எனக்காகவே கடைசி நாள் வரை திருவனந்தபுரத்தில் இருந்தார். ஆரம்பத்தில் சனி, ஞாயிறு இரண்டு நாட்கள் இசை வகுப்புகள் இருக்கும். அதன்பின், ஒவ்வொரு நாளாக அதிகரித்து, வாரம் முழுவதும் வகுப்புகளுக்கு செல்வேன். 10–ம் வகுப்பு தேர்வுக்கு முன், தேர்வு நாடகளில், என்று ஒரு நாள்கூட இசை வகுப்பை நான் தவற விட்டதே இல்லை.

தேர்வு முடிந்த அன்று என் வகுப்புத் தோழர்கள் எல்லாம், புதிதாக 'ரிலீஸ்' ஆன, 'நெவர் சே நெவர் அகெய்ன்' என்ற ஜேம்ஸ்பாண்டு படத்திற்கு போனார்கள். நான் மட்டும் இசை வகுப்பிற்கு வந்து விட்டேன். என் குருவிற்கு கண்களில் நீர் வந்து விட்டது. 'என் வாழ்நாளில், ஒருநாள்கூட இசை வகுப்பை தவறவிடாத இப்படி ஒரு சிஷ்யனை பார்த்ததே இல்லை' என்று உணர்ச்சிவசப்பட்டார். கல்லூரியில் படிக்கும் போதும், வகுப்புகளை 'கட்' அடித்து விட்டு, என் குருவின் வீட்டிற்குப் போய் விடுவேன். நாள் முழுவதும் இசை பயிற்சி இருக்கும். கல்லுாரி முடிந்தபின், வழக்கமான இசை வகுப்பிற்கு, மாலையில் குரு என் வீட்டிற்கு வருவார். வெச்சூர் ஹரிஹர சுப்ரமணிய ஐயர்...செம்மங்குடி சீனிவாச ஐயரின் சிஷ்யர். நிறைய விஷயங்களை அவரிடம் இருந்து தான் கற்றேன். குறிப்பாக, பொறுமையாக எப்படி இசை கற்றுத் தருவது...

அவரின் முதல் இசை வகுப்பு காலை ஏழு மணிக்கு துவங்கி, தொடர்ச்சியாக இருக்கும். மாலை 4.30 மணிக்கு என் வீட்டிற்கு வருவார். ஆறு மணி வரை வகுப்பு தொடரும். 'சரி நாளை பார்க்கலாம்' என்று புறப்பட தயாராகும் நேரத்தில், தொடர்ந்து பாடுவதற்கான மனநிலையில் நான் இருந்தால், 'இன்னொரு முறை சஹானா பாடலாமா சார்’ என்பேன். உடனே அடுத்த ஒரு மணி நேரம் வகுப்பு தொடரும். உடலளவில் இது எவ்வளவு சிரமம் என்பது, இசை ஆசிரியராக இப்போது எனக்குப் புரிகிறது. குரல் வளத்தையும் இறப்பதற்கு முதல் நாள் வரை பாதுகாத்து வந்தார்.

1982–ல் ஆரம்பித்தது, அவர் காலமாவதற்கு முதல் நாள் வரை (1994, நவ.15) அவரிடம் இசை கற்றேன். அவர் இருந்திருந்தால, இன்று வரை, அவரிடம் என் இசைப் பயிற்சி தொடர்ந்திருக்கும்.

பாடகனாகவே உணர்கிறேன்!

மேடைக் கச்சேரிகள் செய்யும் எண்ணம் எல்லாம் அப்போது எனக்கு இல்லை. ஆனால், இசையில் நிறைய கற்க வேண்டும் என்ற தாகம் இருந்தது. பிரபல மிருதங்க வித்வான் டி.வி.கோபாலகிருஷ்ணன், அரண்மனையில் நான் பாடுவதைக் கேட்டார். 'நன்றாகப் பாடுகிறாய் ஏன் மேடைக் கச்சேரி செய்யக் கூடாது?' என்றார். என் வீட்டில், 'அரச பரம்பரையில் அந்த மாதிரி பாடும் வழக்கம் எல்லாம் இல்லை. எங்களுக்காக மற்றவர்கள் தான் பாட வேண்டும்' என்று தயங்கினார்கள். எனக்கு இந்த ராஜ வம்சம் என்ற உணர்வெல்லாம் இல்லை. என்னை நான் எப்போதும் ஒரு பாடகனாகவே உணர்கிறேன். 'சுவாதித் திருநாள் மகாராஜா வம்சத்தில், ஒரு இசை வாரிசு வந்திருக்கிறார்' என்பதை மக்களுக்கு தெரியப்படுத்துவதற்கு ஒரே ஒரு முறை மேடைக் கச்சேரி செய்ய அனுமதித்தனர். அது, என் முதல் கச்சேரி. 1990–ல் நடந்தது.

கச்சேரி கேட்டவர்கள், சுவாதித் திருநாள் மகாராஜா மறுஅவதாரம் எடுத்திருக்கிறார் என்று மகிழ்ந்தவர்கள் உண்டு. விருப்பப்பட்டு பாடியதைப் போல இல்லை. குடும்பத்தினர் வற்புறுத்தியிருப்பர் என்று சொன்னவர்களும் உண்டு. நான் நன்றாகப் பாடினேன் என்று நினைத்தேன். அந்தக் ரெக்கார்டிங்கை இப்போது கேட்டால், எனக்கே அசிங்கமாக இருக்கிறது. 'சே, இன்னும் நல்லா பாடியிருக்கலாம்' என்று தோன்றும்.

வீணை

இசையோடு சேர்த்து வீணையும் கற்றுக் கொண்டேன். திருவனந்தபுரத்தில், வீணை வெங்கட்ராமன் என்ற குருவை அம்ம மகாராணி தேர்வு செய்தார். முதலில் அவரிடமும் அதன்பின், எம்.எஸ்., அம்மாவின் குருவான கே.எஸ்.நாராணயணசாமி சாரிடமும் வீணை கற்றேன். வீணையை எடுத்துக் கொண்டு பயணம் செய்வது சிரமம் என்பதால், வாய்ப் பாட்டைப் போல வீணைக் கச்சேரி அதிகம் செய்வதில்லை.

வெங்கட்ராமன் சார், என் அப்பாவிற்கு வீணை கற்றுத் தர அரண்மனைக்கு வருவார். வகுப்புகள் முடிந்தபின், வெளியில் வந்து ஸ்கூட்டரில் சாய்ந்து, புகையிலை மெல்லுவார். நான் அவரோடு நின்று பேசிக் கொண்டிருப்பேன். இசை பற்றி கேட்பேன். தவிர, பிற இசைக் கலைஞர்களுடன் அவருக்கு ஏற்பட்ட அனுபவங்களைச் சொல்லுவார். அவர் வரும் நாட்களில் எல்லாம் இப்படி நின்று கொண்டே இரண்டு மணி நேரம் பேசுவேன். அம்மா மகாராணி இருந்த போது, அரண்மனையில் எப்போதும் இசை தான். அவர் காலமான பின், இசையிலிருந்து பெரிய விடுதலை கிடைத்தது போல இருந்தது எல்லோருக்கும். மீண்டும் இசையை நான் ஆரம்பித்து விட்டேன். அவர் இறந்த போது, எனக்கு 13 வயது. அவர் வாசித்த பழைய காலத்து வீணை ஒன்றை, 'ரகுவிற்கு 16 வயது ஆன பின் என் பரிசாக இதை கொடுங்கள' என்று சொல்லி கொடுத்தார். 'நீ முதல்ல சரியாக பாட கற்றுக் கொள்' என்று சொல்லி வீணையை யாரும் தரவில்லை. ஐந்து வருடங்கள் கழித்தே அந்த வீணை கிடைத்தது. ஆனால், அதற்கு முன்பே யாருக்கும் தெரியாமல் வீணை கற்க ஆரம்பித்து விட்டேன். பாடகருக்கு வீணை, வயலின் என்று ஏதாவது ஒரு வாத்தியத்தையும் வாசிக்கக் கற்றுக் கொண்டால் தான், ஸ்வரங்களை சரியாக பாட முடியும்.

இசை தந்த ஆசிர்வாதம்!

என் முதல் குரு காலமான பின், ஒரு வெறுமை உணர்வு இருந்தது. அடுத்து என்ன செய்வது என்று தெரியாமல் குழப்பாக இருந்தது. பல்வேறு இடங்களில் குருவைத் தேடி இறுதியில் பாலமுரளி கிருஷ்ணா சாரிடம் சேர்ந்து, 18 ஆண்டுகள் இசை கற்றேன். பாலமுரளி சார் ஒரு பாடகர் என்பதைக் காட்டிலும் என்னை ஆச்சரியப்பட வைப்பது அவரின் கம்போஸிங். தற்கால கர்னாடக சங்கீதத்திற்கு அவர் செய்திருக்கும் மகத்தான விஷயங்களை வார்த்தைகளில் சொல்ல முடியாது. அவர் தியாகராஜர் பரம்பரையில் இசை கற்றவர். 1952–ல் இருந்து அவர் இசையமைத்த பல அரிய பாடல்களை எனக்கு கற்றுக் கொடுத்திருக்கிறார். சங்கீதம், சாகித்யம் இரண்டுமே அவர் பாடினால் சுத்தமாக இருக்கும். அது கர்னாடக இசையானாலும், மேடைக் கச்சேரி ஆனாலும், சினிமாவில் பாடினாலும்....

சாகித்யம் சுத்தமாக நான் பாடுவதைப் பார்த்து, பாலமுரளியை பின்பற்றுகிறார் என்று சொல்லுகிறார்கள். பெற்றோரிடம் இருந்து சில குணங்கள் இயற்கையாக, இயல்பாக வருவதைப் போலவே, குருவிடம் இருந்தும் வரும். அதில் ஒன்றும் வியப்பில்லை.

பால முரளி சார் எனக்கு கொடுத்த ஆசிர்வாதம், 'என்னுடைய பிரிய சிஷ்யன் ராம வர்மா. என்னுடைய கீர்த்தனைகளை சரியாகப் புரிந்து, பாடுபவர். எனக்கு இயற்கை கொடுத்த இசை என்ற வரத்தை, ராம வர்மா மூலம் அடுத்த தலைமுறைக்கு கொடுத்திருக்கிறேன்' என்றார். இதைவிட பெரிய வரம் எனக்கு இல்லை.

சாகித்யமே பிரதானம்!

தற்போது நிறையப் பேர் ஆர்வத்துடன் இசை கற்றுக் கொள்கிறார்கள். இசையில் ஆர்வம் இருக்கும் அளவிற்கு கேள்வி ஞானம் இல்லாமல் இருக்கிறார்கள். இசையை தொழிலாக எடுத்துக் கொண்டாலும் விருப்பத்திற்காக கற்றுக் கொண்டாலும், வெறுமனே ஒரு ஆசிரியரிடம் கற்றுக் கொள்வதோடு நின்று விடக் கூடாது. 50 ஆண்டுகளுக்கு முன் இருந்து, இன்று வரை, சாஸ்திரீய இசை ஜாம்பவான்கள் ஒவ்வொருவரும் பாடியதை நிறைய கேட்க வேண்டும். பிற பாடகர்களின் குறிப்பாக, மதுரை மணி ஐயர், எம்.டி.ராமனாதன் போன்ற ஜாம்பவான்களின் பாடல்களைக் கேட்க வேண்டும். அப்போது தான் ஒரு கீர்த்தனையை அவர்கள் எப்படி பாடியிருக்கிறார்கள், என்று புரியும். கேட்க, கேட்க புதுப் புது பரிமாணங்கள் தோன்றும்.

உதாரணத்துடன் சொல்கிறேன். ஒரு 80 வயது இசை ரசிகருடன் அமர்ந்து நாள் முழுவதும மதுரை மணி ஐயர் குறித்து என்னால் பேச முடியும். மதுரை மணி ஐயர் நான் பிறப்பதற்கு முன்பே காலமாகி விட்டார். 20 ஆண்டுகளுக்கு முன் இன்டர்நெட், யூ டியூப் எதுவும் இல்லாத போது, மதுரை மணி ஐயரின் பாடல்கள் யாரிடம் இருக்கிறது என்று தேடி, பதிவு செய்து வைத்து, திரும்ப, திரும்ப கேட்பேன். இது நமக்கு விருப்பமான ஒரு விஷயத்தை மகிழ்ச்சியுடன் கற்றுக் கொள்வதற்கான வழி. இந்த தேடல் பெருமபாலும் இளைஞர்களிடம் இல்லை.

எந்த இசையை எடுத்துக் கொண்டாலும், சங்கீதம், சாகித்யம், அதாவது, இசை மற்றும் பாடல்... இரண்டும் பிரதானமானவை. நம்முடைய கர்னாடக சங்கீதத்தில், ராக ஆலாபனை, தாளம், பல்லவி, ஸ்வரம இவையெல்லாம் மிகுந்த முக்கியத்துவம் பெற்றுள்ளது. இதனால், சாஸ்திரீய சங்கீதம் பாடுபவர்கள், சாகித்தியத்திற்கு அதிக முக்கியத்துவம் தருவதில்லை. தனக்குத் தெரியாத வேறு மொழியில் உள்ள கீர்த்தனைகளைப் பாடும்போது, முதலில் ஆலாபனை செய்து விட்டு, பின்பு ஸ்வரத்தை பாடுவதற்கான ஒரு சிறிய கருவியாக கீர்த்தனைகளை பயன்படுத்துபவர்கள் உண்டு. உதாரணமாக, சாஸ்திரீய சங்கீதம் கேட்பவர்களுக்கு, தியாகராஜரின் 'ஷீர சாகர ஷயனா' பரிச்சயமான ஒன்று. ஆனால், பாடலின் அர்த்தம் கேட்டால் தெரியாது.

இந்த பாடல் முழுவதிலும், ஸ்ரீராமனிடம் அவனைப் பற்றியே புகார் கூறுகிறார் தியாகராஜர். 'யானை ராஜாவை நீ எவ்வளவு வேகமாக காப்பாற்ற வந்தாய்?. என்று கேட்
0 x

sweetsong
Posts: 445
Joined: 29 Nov 2009, 16:48
x 9
x 1

#279 Re: Prince Rama Varma

Post by sweetsong » 27 Mar 2018, 11:09

Translation by Shanthi Muthiah Chidambaram



Through my journey

Ashwathi Thirunal Prince Rama Varma

Music – My Breath…!

Navarathri is a festival that has been celebrated with great pomp and
splendor in the State of Travancore for over 300 years now. The
festival is for and dedicated to the ‘Devi’ of the temple within the
Palace. Renowned musicians from all over the country would come and
give vocal performances and veena recitals during the festival. The
music festival itself was an offering to the Devi, a woman. Yet, women
were not allowed within the temple premises or the Mandapam. They
could just enjoy the music from far. That’s it!

The fact that women were not allowed to partake in the celebration for
the Devi, a woman intrigued the16-year-old buy who had just started
learning Carnatic music. Any answer he got from whoever was not
convincing. “That is the tradition” was all he got in response. And
the other thing he observed as a music enthusiast was that there were
only solo vocal performances or veena recitals, not even a violin
solo. He could not overlook these and move on. Even when he did not
get favorable support from within the family or outside, he had
decided to fight and change this tradition and make sure ‘the
inclusion of women’ both as singers and listeners happened in a
festival dedicated for a woman. Starting with the introduction of
Gottuvaadhyam, violin solos and persistent efforts for 22 years, his
dream came true eventually in 2006. Breaking a 300-year-old tradition,
women were allowed inside the Mandapamand the very first performance
by the Queen of Carnatic music from Trivandrum, Parassala, Smt.
Ponnammaalwas made possible!

This ‘he’ is none other than a descendant of two creative geniuses,
the creator of World famous, everlasting paintings Shri Raja Ravi
Varma and the creator of evergreen Carnatic and Hindustani
compositions, Maharaja Swathi Thirunnaal (who was also a contemporary
of the famous Trinity – Thyagaraja Swamy, MuthuswamyDikshitar and,
ShyamaShastry), the popular Vainika and Carnatic musician,
AshwathiThirunnaal Rama Varma, who, has dedicated his life for pure,
genuine Carnatic music.

Prince Rama Varma shares his musical journey …..

“Even though I changed some of the traditions in the Navarathri
festival, I do not organize the festival. It has been happening for a
few centuries now. Since the year 2000, I have been conducting the
Swathi Sangeethotsavamat the KuthiraMaliga Palace (the palace is full
of horse shaped wooden sculptures throughout the ceiling, hence the
name). And that is my baby, my family, my everything. Every year it is
held form the 4th of January until 13th January. I chose this time of
the year as the weather in Trivandrum is cooler and pleasant during
this time. But it is sad that in the recent years it has been hot all
through the year anyway! In the Navarathrifestival, there are certain
ground rules still followed. Only Hindus are allowed to participate.
Women are required to wear saree, the girls need to wear skirts and,
the men dhotis and no shirt. But in this event that I organize, people
are free to wear what is comfortable to them and all are welcome, no
restrictions whatsoever. People from all over the world are coming
now.

Music …it’s universal, present in all creatures and common to all,
beyond skin colors of black, white or brown and beyond religions of
Hindu, Islam, Christianity etc. I cannot accept that music belongs to
a certain group of people. The famous Hindustani singer, UstadGulam
Mustafa Khan sings in the festival. He lights the lamps in front of
the pictures of Shri Padmanabhaswamy and Maharaja Swathi Thirunnaal
without any hesitation and starts his concert. In general, for the
music festivals held in Chennai, the musicians send applications
requesting for an opportunity to perform. I am not in favor of that.
For this festival, I choose and go in person to invite the artists
myself. They may be ten or sixty in age as long as they are genuinely
talented. And regardless of who the performer is, whether they are
established or upcoming artists, the program time is always 6 PM to 9
PM. It would be the same time for both my guru Shri Balamurali Krishna
as well as a new comer. My only instruction is that they should sing
compositions of Maharaja Swathi Thirunnaal. It is common for most
musicians to sing the same songs over and over again. Even among
Swathi Thirunnaal compositions, people tend to sing ‘Deva
DevaKalaayami’, ‘Krupayapaalayashaure’.
‘Saarasaakshaparipaalayamaamayi’ etc. most of the time. My request to
the artists has been to include newer, less popular songs. It has got
good response and now 60-65% of the songs sung are new (less heard)
and fresh. With the permission of the artists, I also record the
performances and upload them on YouTube.com which can be found under
with the tag ‘Swathi Sangeethotsavam’.

Amma Maharani

My grandmother’s mother was Maharani Sethu Parvathi Bayi. She was a
woman with commendable administrative skills. She was called ‘Amma
Maharani’. She was very involved in music – apart from being a good
singer, she was a good Vainika too. She had such good knowledge of
music that even renowned musicians would hesitate to sing in front of
her. When SemmangudiSrinivasaIyer, one of the foremost singers would
sing and even if he made a mistake of one note, she would chide
“DeySrinivasa”. Many prominent musicians including Smt. M.S.
Subhalakshmi would come and sing at the Palace. Not justin music, she
was always very inquisitive and showed great eagerness in learning new
things. She used to amaze people with her ‘Thirst for knowledge’. I
still remember this - in the 1980s, when video games were introduced
and we used to be playing, she would come and ask us how it is played
and learn about it. She wanted to be abreast with Science and
Architecture. She had collected paper cuttings of ‘Dennis the Menace’
from the Illustrated Weekly – there were paper cuttings until a week
before she passed away.

Maharani Sethu Parvathi Bayi was the one who consolidated the Swathi
Thirunnaal compositions those were sprawled across certain Royal
families and the Mullamoodu brothers who were the NadaswaramVidwans at
the Shri Padmanabhaswami temple. She was the one who founded the
Swathi Thirunnaal College of Music. None in the generations after
Swathi Thirunnal had shown any interest in music. Maharani with her
commanding disposition had tried to force music upon but neither her
children nor grandchildren showed any interest to pursue music. I
think this must have been a great disappointment and made her feel
very sad.

I have listened to the Navarathri kacheris since childhood. My sister
who grew up very modern, was a fan of the Hindi film songs that came
out in the 70s and 80s which are now referred to as the golden hits.
Hence, I happened to listen to them a lot too and singers like Kishore
Kumar were very close to my heart. My dad loves music and he used to
travel extensively in particular the European countries. After every
trip he would bring music discs of Turkish, Iranian and Greek music.
This way I had been exposed to and listened to World music since I was
two years old. Hence, I do not see any discrimination in music. Any
sound pleasing to the ear is music to me. I have travelled a lot too
with my parents. In other countries, apart from grand concerts in
theatres, they also perform music in public places during Christmas
and New Year. When we visited places like London and Paris, I often
got to see street musicians play wonderful music. They were often
people from other countries performing Arabic, Turkish, Iranian and
Greek music. They played the very same notes that we played, its just
that due to unfortunate circumstances they were playing on the street
instead ofsabhas like we do. Typically, the passers by would leave
money on the sheet of cloth spread in front of them while performing.
But I would wait until they finished, hand over money in their hand
and sometimes, even take them out for coffee. That is how my interest
in music grew. Though I was extremely passionate about listening to
music, I never actually wanted to learn or sing. Now, I realize how
fortunate I was to have got the kind of exposure and opportunity I got
to be closely associated with music since birth. I am very thankful to
Amma Maharani, my dad and sister to have played a role in that.

Ho, Ho, Ho, Hoyyare!

In the early 80s, when Maharani was around 85 and in the last years of
her life, her desires had gradually reduced to just listening the
music she enjoyed and enjoying the food that she liked to eat. When I
was in my eighth standard, I joined the Christ Nagar school in
Trivandrum. It seems the Principal had announced that a boy from the
Palace was joining and that created news in the school! I came to know
that only later and the school music group teacher, Purushotthaman sir
assumed that I would be good at music as I was coming from the Royal
family and had enrolled me into the music group already. So, I sang
prayer song and National Anthem with the group.

Once, our group took part in the inter-district group music
competition and had won the State 2nd prize. When I showed that to my
great grandmother, Amma Maharani, she became extremely happy seeing
some interest in music blossom finally in the fourth generation! She
was always very fond of me and called me affectionately with pet names
like kunje, paapu, kutta etc. “What did you sing?” she asked with
excitement. I sang to her “Ho, ho, ho hoyyare …” She heard and told it
was good but if I learn Carnatic music, it would be even better.
Having nothing against learning Carnatic music I agreed without any
hesitation. It would have been about two months after this happened
when she called me and told me to be ready the next day morning to
commence music classes. My music journey thus started with Shri
VechoorHariharaSubramaniaIyer. I came to know thatMaharani had
interviewed several music teachers in Trivandrum and had chosen
Vechoor sir as my guru.

In those days, I was more interested in listening to music but the
music of M.D. Ramanathan or Kishore Kumar which I ardently listened to
seemed to have no relation to the ‘sari gama’ I was learning in class.
I was 12 then, when most other children who learnt Carnatic music were
already giving concerts. They had all started learning when they were
3 or 4 and I was just beginning to learn the basic lessons. Initially,
my guru hardly spoke. He would not even look up, would teach, finish
the lesson for the day and leave saying he would meet in the class
next day. His style of teaching, his involvement and sincerity
gradually got me hooked to the class. My guru and I shared a special
bond. When my guru’s son got a job transfer to Palakkad, he had asked
his dad also to move with him so they do not have to maintain homes in
two different places. And he convinced that his dad could find
students in Palakkad too and continue teaching there. Immediately, my
guru had denied saying “Then what will Raghu do?” (I am called Raghu
at home). In fact, I was only learning the basic lessons of Varnams
and Keerthanams then. Such was our relationship. Seeing my interest
and commitment, he stayed in Trivandrum until his last day. Though I
started with classes on Saturdays and Sundays, it gradually increased
by one more day at a time and finally all days of the week. I had not
skipped a class even due to my tenth standard exams. Even when my
exams were over and my friends went to watch the newly released James
Bond movie, ‘Never say never again’, I missed that and went to attend
music class instead. My guru’s eyes welled up and got very emotional
saying he has never seen such a committed student who has not missed
even a single class. During my college days, I would even bunk classes
to take music lessons at my guru’s house. I used to practice the whole
day. And after college, my guru would come to my house in the evening
for my regular class. VechoorHariharaSubramaniaIyer was
SemmangudiSrinivasaIyer’s student and I have a learned a lot of things
from my guru especially, the patience to teach. His first class
started at 7 in the morning and had classes continuously. At 4.30 in
the evening, he would come to my house. It would go on until 6. Some
days, when he was ready to leave, if I was in a mood to sing more, I
would ask if we could sing the ‘Sahana’ again. He would agree
immediately and the practice would go on for another hour! Now, as a
teacher I realize how physically difficult it is! He had nurtured his
voice too until the day before he died. From 1982, until the day
before he died (Nov 15th 1994), I learnt music from him. Had he been
alive today, I would have continued to learn until this day!

I never had the intension to give any stage performance then. But
always had the quest to learn more. The famous Mridangist, T.V.
Gopalakrishnan happened to hear me sing in the Palace and strongly
suggested I should give public performances. But my family hesitated
saying that the members of the Royal family never sang for others but
had only been patrons for others. I personally did not have any
reservations like that. I saw myself as a musician rather than a Royal
descendant. Then seeing this as an opportunity to showcase my talent
to the public as a musical legacy to Maharaja Swathi Thirunnaal, my
family decided to let me do one concert. Thus, my first concert
happened. In 1990. Some of those who listened to the concert that day
felt very elated and told I was a rebirth of the Maharaja but some
others felt I did not sound passionate enough and seemed like it was
just thrust upon by my family. I thought I had done well but if I
listen to the recording now, I feel ashamed and that I could have done
better.

Veena

Along with vocal music, I learned to play the veena too. Amma Maharani
had chosen Shri Venkatraman for that. I learned from him initially and
then from Shri K.S. Narayanaswamy later, who was M.S. Subhalakshmi’s
guru also. Since it’s difficult to carry the Veena and travel, I do
not do much Veena concerts. Venkatraman sir told used to come to our
house to teach Veena to my dad. After classes while he would lean on
his scooter and chew tobacco, I would chat with him about music and he
would share his experiences with other musicians. We have even chatted
for a couple of hours on some days. During Maharani’s time, it was
music all the time in our home. The family felt relieved when she
passed away! But now I have started again! I was 13 when she died. She
had given her old Veena asking that it be presented to me when I
turned 16. But nobody gave it to me saying I better learn to sing well
first. I got the Veena only after 5 years but, I had started learning
to play the Veena secretly even before that. Knowing to play an
instrument like the Veena or the Violin definitely helps a singer to
sing the swaras (notes) correctly.

The musical Blessing

After my first guru passed away, I felt a huge void. I was confused,
not knowing what to do next. After looking for a guru in several
places, joined as Balamurali sir’s student and learned from him for 18
years. I am more amazed by his talent as a composer than the singer. I
cannot express in words how valuable his contribution is to the
present-day music. He is from the Thyagaraja Swamy lineage and has
taught several songs that he had been composing since 1952. His music
as well as lyrics both have exceptional clarity be it his Carnatic
music concerts, Carnatic compositions or film music! Many say I follow
Balamurali sir seeing the clarity in my singing. That is only natural
– we imbibe and inherit certain qualities of our guru just like we
inherit certain traits form our parents. The biggest blessing from
Balamurali sir has been these words of his – “Rama Varma is my
favorite disciple. He sings with a proper understanding of my
compositions. I give nature’s blessings of music to the next
generation through Rama Varma”. I do not need a greater blessing than
this.

Importance of Saahityam (Words)



It is nice to see that a lot of people are eager to learn music now.
But they do not show the same eagerness in listening to music. Whether
you learn music to pursue as a career or hobby, just learning from a
guru will not suffice. Learning should not stop there but should
extenffurther and one listen to the stalwarts in music over the past
50 years in particular singers like Shri Madurai Mani Iyer and Shri
M.D. Ramanathan. This will help in understanding how they have sung-
each time, it will reveal a new idea, new learning. For example,
Madurai Mani Iyer was not even alive when I was born. 20 years back,
when there was no internet or YouTube, I used to look for people who
had recordings of Mani Iyer’sperfrmances, make a copy and listen to
them over and over. This is a way to learn what we like. This urge to
seek is lacking in most youngsters!

In any music, sangeetham and saahityam , in other words, music and
lyrics are both important. In our Carnatic music, raagaalaapana,
thaanam, swaram, having gained more importance with respect to proving
one’s talent, saahityam has not got its due importance. For e.g. most
musicians who are very familiar with aThyagaraja composition like
‘KsheeraSaagaraVibho’ may not know the meaningif asked. In the entire
song, the Saint complains to Rama that he has not heard the Saint and
helped the way he has come down ot help several of his other devotees.
The song lists each of such episodes and says ‘vinnaanuraa,
vinnanuraa’ meaning ‘I have heard’ after relating to each story. It
talks about an elephant King but if you had to describe who the
elephant King was, you need to know that according to the Puranas, it
was Indradhyumna who had turned into an elephant due to a curse but
later got salvation because of Shri Rama’s blessings. One needs to
understand the line by line meaning, the background and details.
Otherwise, there is the risk of presenting such a sober, song of plead
in an aggressive manner. And many do that mistake too.

I was fortunate enough to learn Saahityam with proper understanding
from my childhood. If we just try to understand what the great
composers have written itself, 90 percent of our job is done.

Balamurali sir had never gone to school. Shri M.D. Ramanathan was a
Malayali. In the 50s and 60s, when access to knowledge resources was
not so easy, they made an effort to understand the words, meaning and
the composer’s intent. Now, it is much easier to learn any language,
thanks to the internet.

There are people more talented than me in my family itself. But we all
have only 24 hours in a day. And it depends on the individual’s
priorities and the time one can dedicate. I have dedicated myself and
my time entirely to music. I make sure I practice with full focus. In
today’s world of mobile phones, I switch that off during practice else
the SMSs every minute could be a huge distraction.

Language for Integration

Some use language to divide people today. I personally feel language
is a beautiful thing. I may not know very fluent Tamil but I can
definitely communicate with a Tamil speaking person. Like music,
language should be used to bring people together. That is my wish.
Maharaja Swathi Thirunnaal, being in Kerala, even 200 years back has
learned and composed songs in Malayalam, Kannada, Telugu, Sanskrit,
Hindi and even BrajBhaasha. I am following the same tradition.



The rush that’s scary …

Overcoming many obstacles, people from all different sections of the
society now learn Carnatic music with great interest and help develop
Carnatic music at various different levels. While this is a very good
thing, it is sad to see that in this generation, musicians are in the
limelight only for a short period of time. The main reason is the mad
chase for success and achievement in a rush. Aspiring kids start
learning at 3 or 4, do kacheris at 12, participate in reality shows,
soon become play back singers, achieve name, fame and money, start
judging for reality shows and have done everything one could think of
by 30…this rush and chase scares me! Let us say average life
expectancy is 70 years. What do they do for the next 40 years if you
achieve everything by 30. The great Vidwans of yesteryears sang better
at 60 than they did at 50. ‘Parassala’ Ponnammaal teacher is 94. She
is able to express her music better now than she did when she was 70.
When you are asked what is the best age to display your highest
potential, “in ten years” should always be your answer. I feel in any
field, one should feel their best is yet to come and should always
strive to achieve their goal of where they would want to be in ten
more years.

Maharaja’s missing musical lineage

Unlike Saint Thyagaraja, Swathi Thirunnaal did not have a strong
‘Shishya Pramapara’(musical legacy). Since he was an administrator and
a ruling King, he may not have been able to travel. However, he did
invite Carnatic and Hindustani musicians from all over the country to
perform in his Kingdom and felicitated them. He has lived in this
world only for a short time – only 33 years. It is commendable what he
has achieved in both Art and Administration in that short time. I am
myself not interested in building a shishya parampara for myself or
starting a music school either. But I do give concerts, conduct
workshops and give lecture demonstrations all over the world. And I
continuously publish recordings of my workshops with the intension to
reach pure, chaste Carnatic music to more people. I do not teach the
already popular compositions like say ‘vaathaapiganapathim’. I teach
the rare compositions 99 percent of which cannot be learned through
any other source. My efforts have been to highlight the greatness of
the composer and to connect the learner or listener to the songs!

I do not know if music chose me or I chose music but my journey of
Life continues, dedicated to music forever!
0 x

sweetsong
Posts: 445
Joined: 29 Nov 2009, 16:48
x 9
x 1

#280 Re: Prince Rama Varma

Post by sweetsong » 05 Apr 2018, 14:25

Dear Rasikas,

Namaste. Our first programme of the 2018-19 year is coming up soon!. We are pleased to invite you to "Swathi Sangeetham" - a special lecture-concert devoted to the music and compositions of Maharaja Swathi Thirunal, featuring the following team of outstanding artistes.

Vid. Prince Rama Varma (vocal)
Vid. Avaneeswaram S.R.Vinu (violin)
Vid. Trichy B. Harikumar (mridanga)
Vid. Dr. S. Karthick (ghata)

Date : Saturday, April 7th, 2017 @ 5PM
Venue :Sobha Lakeview Club, off Outer Ring Road, Bellandur, Bangalore-560103

Entry is free – all are welcome.

Do mark your calendars for this special event, which is made possible by the Smt. A. Thankammal Endowment.

Please share this message with your friends and all music lovers. We look forward to seeing you.

Warm regards,
Team Ranjani Fine Arts
www.ranjanifinearts.org
0 x

sweetsong
Posts: 445
Joined: 29 Nov 2009, 16:48
x 9
x 1

#281 Re: Prince Rama Varma

Post by sweetsong » 11 Apr 2018, 23:28

Article on K.L.Saigal by Varma ji who was the first to upload
Saigal videos on youtube.
http://ramavarma.yolasite.com/resources ... Saigal.pdf
Today is Saigal's birth anniversary and he was honoured by a google doodle
https://www.youtube.com/results?search_ ... k.l.saigal
0 x

sweetsong
Posts: 445
Joined: 29 Nov 2009, 16:48
x 9
x 1

#282 Re: Prince Rama Varma

Post by sweetsong » 13 Apr 2018, 00:02

Varma ji to honour Prof.Parasala B.Ponnammal at the Sreekanteshwaram Temple,
Fort, Thiruvananthapuram, at 6:30 pm, on Sunday the 15th of April
and give a concert there , after the function.

One more concert at Thiruvananthapuram on April 16th, at 6;30 pm, at the
Theerthapada Mandapam, East Fort, as part of the Thulaseevanam Festival.
0 x

sweetsong
Posts: 445
Joined: 29 Nov 2009, 16:48
x 9
x 1

#283 Re: Prince Rama Varma

Post by sweetsong » 19 Apr 2018, 22:40

Prince Rama Varma to teach at the Sankramana Series at
Sahyog Mandir, 2nd Floor,
Ghantali, Thane, Mumbai,
from 9:00am to 1:00pm,
on Saturday and Sunday (April 21st and 22nd).
Music students and music lovers who are interested to
participate, are welcome to contact
Dr.K.Gopinath at +91 98211 67417
0 x

sweetsong
Posts: 445
Joined: 29 Nov 2009, 16:48
x 9
x 1

#284 Re: Prince Rama Varma

Post by sweetsong » 27 Apr 2018, 16:32

0 x

sweetsong
Posts: 445
Joined: 29 Nov 2009, 16:48
x 9
x 1

#285 Re: Prince Rama Varma

Post by sweetsong » 30 Apr 2018, 23:00

Swathi Thirunal Jayanthi Celebrations at Sri Swathi Thirunal Sangeetha Sabha,
Sri Karthika Thirunal Theatre,
East Fort,
Thiruvananthapuram.
Concert by Prince Rama Varma with Sri S.R.Vinu, Sri B.Harikumar and
Perukavu Sri P.L.Sudheer, at 6:45pm, on Wednesday, the 2nd of May.
0 x

sweetsong
Posts: 445
Joined: 29 Nov 2009, 16:48
x 9
x 1

#286 Re: Prince Rama Varma

Post by sweetsong » 09 May 2018, 19:46

Varma ji to teach at Singapore on May 14th.
https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIp ... A/viewform
0 x

sweetsong
Posts: 445
Joined: 29 Nov 2009, 16:48
x 9
x 1

#287 Re: Prince Rama Varma

Post by sweetsong » 17 May 2018, 12:21

Vishveshwar with all the charanams

https://www.youtube.com/watch?v=miNTQoVNais
0 x

sweetsong
Posts: 445
Joined: 29 Nov 2009, 16:48
x 9
x 1

#288 Re: Prince Rama Varma

Post by sweetsong » 18 May 2018, 11:03

Padmanabha Pahi from Trivandrum concert
https://www.youtube.com/watch?v=miNTQoVNais&t=2s

Composition by Kuppuswamaiah from Singapore class
https://www.youtube.com/watch?v=RRRi5WuuBv8


Composition in Neetimati from Singapore class
https://www.youtube.com/watch?v=nN1ps2wSsf4
0 x

sweetsong
Posts: 445
Joined: 29 Nov 2009, 16:48
x 9
x 1

#289 Re: Prince Rama Varma

Post by sweetsong » 18 May 2018, 21:47

Varma ji to sing at Kottarakara Ganapathi Temple
https://en.wikipedia.org/wiki/Kottarakk ... _Kshethram
with Sri S.R.Vinu, Dr.G.Babu and Adichanallur Sri Anilkumar,
at 6:30pm on Sunday the 20th of May.
0 x

sweetsong
Posts: 445
Joined: 29 Nov 2009, 16:48
x 9
x 1

#290 Re: Prince Rama Varma

Post by sweetsong » 23 May 2018, 18:34

0 x

sweetsong
Posts: 445
Joined: 29 Nov 2009, 16:48
x 9
x 1

#291 Re: Prince Rama Varma

Post by sweetsong » 25 May 2018, 10:27

Three day teaching session followed by Annamacharya Aradhana concert by Varma ji at Dubai.

Classes from 6:00pm to 8:30pm on May 28, 29 and 30 at
Flat 309,
Road 3,
Dar-Al-Buteen 2,
Al Rigga Road,
Deira,
(Next to Jood Palace Hotel)

For enquiries please contact +971501137446


Concert with S.R.Vinu (violin) and Dr.G.Babu (mridangam)
at the Indian Consulate Hall, Dubai, at 6:00pm on June 1st.
(All are welcome.)

A couple of beautiful songs by Annamacharya from previous concerts

Jayalakshmi
https://www.youtube.com/watch?v=VzFHKRc2uWQ

Komma
https://www.youtube.com/watch?v=shOAyKWwh60
0 x

Post Reply